Olympische kost

Magazinelezers proevenen keuren. Deze week erwtensoep...

Tekst Evelien van Veen

Unox heeft het schaatsen geclaimd. Het merk is alomtegenwoordig dezer dagen, met mutsen, ‘wantschoenen’ en websites als ouderwetsschaatsenkijken.nl, (dat gebeurt ‘met het bord op schoot’ volgens de site) met rondetijden- en uitzendschema’s. Of we het nu leuk vinden of niet dat de noeste Hollandse buitensport te pas en te onpas als uithangbord fungeert voor het soepmerk van een multinational, het is een feit dat je bijna niet meer aan het een kunt denken, zonder ook het ander op het netvlies te krijgen. Zo verging het ons ook bij Proef toen we de opdracht voor deze week bedachten: het laatste weekend van de Olympische Spelen, tja, dan moet er wel erwtensoep op het menu staan. Is die van Unox nu ook echt de lekkerste? vroegen we. Ze hebben tenslotte een naam hoog te houden.

De lekkerste erwtensoep komt natuurlijk nooit uit een blik, pak of zak, schrijven veel inzenders verontwaardigd. ‘Vloeken in de kerk’, zegt Corrie Talsma die Unox en Albert Heijn-soep (’brandend maagzuur krijg je ervan’) proefde. Waarna ze het recept geeft voor een zelfgemaakte snert met varkenspoot en knolselderij.

Er gaat niets boven huisgemaakt, mailden ook veel anderen, maar desondanks werd er welwillend, en hier en daar met smaak, geproefd van kant-en-klare soepen. De snert van de Aldi kwam voorbij (‘lekker’), van de Kleine Soepfabriek (‘viel tegen’), uit het koelvak van de HEMA (‘redelijk’) en, vaak, van de lokale slager (altijd positief). Bij degenen die er echt een vergelijkend warenonderzoek van maakten en een hele serie soepen proefden, was de snert van Unox opvallend vaak de winnaar. ‘Niet vet, niet zout en heel smakelijk’, schrijft Kees de Jong. ‘Elke winter koop ik erwtensoep bij de biologische slager. Ook heel lekker, maar Unox verslaat ’m nét qua smaak.’ Bij Wendy van der Steen thuis maakten ze er een blinde test van, met Euroshopper, Unox en Albert Heijn, en ook daar scoorde Unox het hoogst. Wij deden een soortgelijke test in het Proeflab, met een tafel vol buren en vijf soepen op het fornuis: Unox (blik), Albert Heijn (zak), Honig (pak), snert van de slager (Van Schaik in Nieuwegein) en zelfgemaakte (zonder varkenspoot, maar mét schouderkarbonaden, spek en knolselderij). Het minst naar snert smaakte de soep van Honig; groen poeder uit een pak, dat aangevuld met water, soepgroenten en rookworst een soort groentesoep opleverde, drabbig van structuur en vreemd felgroen van kleur. Het meest naar snert smaakte die van de slager – de winnaar, want nog lekkerder dan de zelfgemaakte en een stuk makkelijker bovendien. Uitgesproken smerig, want vissig en slijmerig was de soep van Albert Heijn. Van de supermarktsoepen won Unox ook bij ons met vlag en wimpel: goud en zilver voor de ambachtelijke soepen, maar Unox wint in het proeflab brons.

Meer over