Obama, toch niet zo'n grote communicator

DIEDERIK VAN HOOGSTRATEN IS CORRESPONDENT IN NEW YORK

Multilateraal was de opmars naar Libië zeker. Een unieke resolutie van de Verenigde Naties. Steun van de Arabische Liga. Een internationale troepenmacht zonder Amerikaans commando. 'Alles behalve een resolutie van het Congres van de Verenigde Staten', oordeelde Charles Krauthammer. Ach, 'een klein ongemak voor een wereldburger.'

Nu is deze columnist een conservatief in wiens ogen president Barack Obama, de 'wereldburger' in kwestie, het zelden goed zal doen. Maar Krauthammer is een van de vele politici en waarnemers - rechts en links - die worstelen met het volgende scenario.

In 2001 en 2002 vroeg George W. Bush toestemming van het Congres om het leger in Afghanistan en Irak in te zetten; dat vereiste de grondwet. Beide kamers gingen in grote meerderheid akkoord. Vervolgens hield hij heldere toespraken om zijn plannen te beargumenteren. In 2011 besloot Barack Obama tot een aanval op Libië zonder de volksvertegenwoordiging te informeren of horen. Zonder een helder verhaal.

'De VS heeft geen koningsleger', merkte de Republikein Roscoe Bartlett op. 'Volgens de grondwet heeft alleen het Congres de autoriteit' om ten strijde te trekken, beaamde de Democraat John Conyers. Vier progressieven deden een verklaring uitgaan: 'Dit besluit had moeten worden goedgekeurd door het Congres.'

Maandagavond zal Obama eindelijk live op de tv een 'Libië-rede' houden. Vrijdag werd in reactie op de kritiek alsnog haastig een vergadering belegd met de leiders van beide partijen. Tja. Toen waren de bommen al geworpen. Toen had de NAVO al aanvaard het commando over te nemen. En duidelijker werd het er niet op. Obama bezwoer vrijdag dat Kadhafi niet met geweld zal worden verwijderd door de VS. Maar 'regime change' blijft wel de voorkeur houden. Hè?

Obama noemt de inzet van het leger 'mijn zwaarste verantwoordelijkheid'. Maar tot nog toe heeft hij 'Libië' afgehandeld als een secundair belastingdebat. Obama kán de Libië-missie niet met passie verklaren, wordt gezegd. Het was niet zijn idee, hij werd er pas na weken intern beraad in gepraat. Maar ook de zorghervorming, waar Obama wel in geloofde, kreeg hij niet goed uitgelegd.

Obama kon als kandidaat prachtige redevoeringen houden. Als president kan hij bij nader inzien onmogelijk worden beschouwd als een herverschijning van de great communicator Ronald Reagan. Dat blijkt ook uit de waarderingscijfers voor de opperbevelhebber van 2,5 oorlogen in de islamitische wereld. Volgens een peiling van Reuters ziet 17 procent Obama als een 'sterke en besluitvaardige' leider. 'Libië' heeft steun van 47 procent, toont een peiling van Gallup. Geen militaire interventie kreeg minder steun sinds de jaren tachtig.

Deze week moet minister Hillary Clinton van Buitenlandse Zaken in het Congres uitleg geven. Je kunt er donder op zeggen dat een Republikein (en wellicht zelfs een Demnocraat) op Capitol Hill de good old days van Bush zal aanhalen, toen de Amerikaanse president de mening van zijn eigen volk nog zeker zo belangrijk vond als die van Frankrijk.

undefined

Meer over