Obama de vechter is aan het terugkomen

Als sportliefhebbers weten de Amerikanen een goede comeback te waarderen. In het echte leven sprong de golfer Tiger Woods er dit jaar uit met zijn opmerkelijke terugkeer. Ook in Hollywood zien regisseurs weinig liever dan de verhaallijn 'succes, val, opkrabbelen, zegevieren'.


De terugkeer van de gevloerde held is een favoriet thema, dus kijk niet raar op als de waarderingscijfers voor Barack Obama aan een opwaartse beweging beginnen.


De president oogde zes weken geleden als een geslagen hond. Bij de congresverkiezingen had zijn Democratische Partij er ongenadig van langs gekregen. Het referendum dat ten dele over Obama en zijn beleid ging, pakte slecht uit.


De president stak de hand in eigen boezem en gaf toe dat hij 'de boodschap' beter moest verkopen. Toen gebeurde in december iets onverwachts. Nog voor de Republikeinen de kans hadden even van hun nieuwe machtspositie te genieten, trok Obama het initiatief naar zich toe.


In een cool jack dook de opperbevelhebber onaangekondigd op in Afghanistan, vooruitlopend op het vorige week verschenen regeringsrapport over de oorlog. Dat combineerde voorzichtig optimisme met een realistisch besef van de valkuilen. Een mix van geloof in het Amerikaanse vermogen om goed te doen, en realpolitik - geheel naar de aard van de vorige week overleden topdiplomaat Richard Holbrooke.


De gepolijste Obama was geen vriend van de rauwe Holbrooke; de loyaliteit en het vertrouwen kwamen van minister Hillary Clinton. Maar Holbrooke als vlaggendrager van de VS in Afghanistan en Pakistan was een slimme zet. Hij stond in wezen symbool voor het complete diplomatieke corps, bleek onlangs toen WikiLeaks honderdduizenden vertrouwelijke diplomatieke berichten openbaarmaakte.


Voor de VS en Obama heeft de actie van de anti-Amerikaanse WikiLeaks-oprichter Julian Assange welbeschouwd goed uitgepakt. De Amerikaanse mannen en vrouwen overzee komen op WikiLeaks naar voren als serieus, scherp, hardwerkend, slim, soms grof in de mond, soms grappig. Terwijl ze menen dat hun communicatie geheim is, blijken diplomaten hetzelfde te zeggen als in het openbaar. Sterker, hun vertrouwelijke berichten passen in de formele regeringslijn. Een klap voor Amerika-haters en samenzweringsgelovigen.


Niet lang daarna was Obama bereid zijn vrienden in de gordijnen te jagen. De 'Bush tax cuts' werden verlengd na overeenstemming met conservatieve congresleden. Woedend was links over het continueren van de belastingverlaging, die nu de naam 'Obama tax cuts' verdient. Hou op met zeuren, zei de president. Hij blijkt een ruggegraat te hebben, klonk het uit rechtse hoek.


Dit weekeinde volgde een zege voor progressieven en iedereen die gelooft in gelijkwaardigheid. Door de druk van Obama, Defensie en de legertop ging het Congres akkoord met de afschaffing van 'Don't ask don't tell'. De onderdrukking van militairen vanwege hun seksuele geaardheid komt eindelijk te einde. Zo lost Obama een belangrijke belofte in.


Commentatoren in de VS vergelijken Obama plots met Bill Clinton, de ultieme 'comeback kid'. Obama krabbelt zelfs een jaar eerder op dan Clinton na zíjn afstraffing in 1994. Door 'de wonderbaarlijke belastingovereenkomst', schreef de conservatieve columnnist Charles Krauthammer, is de president helemaal terug. 'Als dirigent, onderhandelaar en hoofdrolspeler.'


Bij de zorghervorming - Obama's belangrijkste prestatie volgens hemzelf - wacht nog een zwaar gevecht. De belofte Guantánamo Bay te sluiten is gebroken.


Toch, Obama is vlot overeind aan het komen, nadat hij de touwen in was gemept. Hij blijkt de oer-Amerikaanse comeback te waarderen - en te beheersen. is correspondent in New York


Meer over