O wat krijgt de winnaar van vader op zijn falie

'Faalangst', schreewde Cor van der Geest, 'het is gewoon faalangst.' Zojuist was zoon Dennis in de zwaarste klasse Nederlands judokampioen alle categorieën geworden....

Van onze verslaggever

Hans van Wissen

DEN BOSCH

Als had hij van Poels een enorm pak op z'n donder gehad, zo werd winnaar Dennis van der Geest uitgekafferd. Maar hij liet het zich timide welgevallen, sterker nog, de 22-jarige krachtmens gaf zijn vader gelijk. Hij kon en mocht niet tevreden zijn met de wijze waarop hij zijn titel had geprolongeerd. Bijna schuldbewust: 'Ik heb er nog te veel moeite mee om in wedstrijden het beste uit mezelf te halen. Misschien kom ik uit een te warm nest, ben ik te beschermd opgevoed.'

Het was van een aandoenlijke eerlijkheid. Hij vertelde, met dankbaarheid, hoeveel hij van huis had meekregen, hoeveel hem was aangewaaid. 'En dan haal je toch te weinig uit je mogelijkheden. Dat doet best pijn. Als ik mezelf ben, is het paf weg Poels, maar in wedstrijden ben ik maar vijftig procent van mezelf. Als mijn vader dan zo emotioneel reageert en roept dat het er nu maar eens moet uitkomen, heeft dat wel wat. Ik word er in elk geval door geprikkeld.'

Dennis van der Geest stond 'als een krant' te judoën - welke krant bleef onvermeld - maar werd toch eerste. Hij weet ook donders goed dat hij kan judoën maar hij had het al veel verder kunnen schoppen. Misschien moest hij gewoon nog een paar jaar geduld hebben om de overdreven spanning tijdens wedstrijden kwijt te raken. Psychologische begeleiding lijkt hem in elk geval niet de aangewezen weg: 'Ik moet het zelf proberen op te lossen.'

Het waren ernstige woorden na een kampioenschap dat nauwelijks ernstig genomen kon worden. De benaming NK alle catgorieën is alleen al een contradictio in terminis vanwege de tweedeling in gewichtsklassen die wordt aangehouden. Geen enkel ander land kent die formule. Bovendien was het tijdstip zo ongelukkig verplaatst (van januari naar september) dat slechts één Olympisch deelnemer (Patrick Klas) acte de presence gaf. Mark Huizinga zat video-opnames te maken, Ben Sonnemans en Danny Ebbers coachten clubgenoten.

Vooral 'gepasseerde' Olympische kandidaten, zoals Van der Geest, en pechvogels als Poels - die een jaar met rugproblemen kampte - zochten de doodse confrontatie in Den Bosch. De finale boven 81 kilo, waarin Van der Geest die (te) benauwde overwinning behaalde, was één van de vier mét lading. Een keihard gevecht waarin de zwaargewicht van Kenamju op enig moment zelfs aan het oog geraakt leek.

Op zijn beurt gaf hij Poels een zodanig harde trap tegen de benen dat deze trekkebenend om een onderbreking moest vragen. Van der Geest vond slechts één keer de goede 'pakking' maar de beenworp die daarop volgde, eindigde buiten de tatami. De marge ten nadele van de in verhouding lichte Poels bleef aldus zeer gering.

Een scherp, verbeten gevecht leverden in de klasse beneden 81 kilo ook Maarten Arens en Patrick Klas. Arens, ook al pupil van Cor van der Geest, was afgelopen jaar zowel pechvogel als gepasseerd Olympisch kandidaat. Hij werd vorig jaar Europees kampioen in de klasse tot 86 kilo, maar kreeg daarin later concurrentie van de overgestapte Mark Huizinga, die hem weldra overvleugelde. Om internationaal nog een kans te maken, werd hij daarom gedwongen een klasse lager (tot 78 kilo) op te zoeken. Dat betekende: aftrainen en gewicht verliezen.

Het scheelt nog drie kilo, zei Arens zaterdag, maar hij heeft aan dat eeuwige gewicht verliezen, dat voor zoveel judoka's een dwangneurose is, geen uitgesproken hekel. Hij is al aanzienlijk dynamischer gaan judoën, zoals bleek uit de finale tegen Klas, die het juist bij uitstek van zijn beweeglijkheid moet hebben. Maar na een partij van louter inactiviteisstraffen was hij wel volledig 'kapot en verzuurd'. Bovendien was het niet zo vreemd geweest als hij in een voorronde-partij tegen Edwin Steringa een vol punt tegen had gekregen. Toch begroette hij zijn Nederlandse titel heel wat geestdriftiger dan Dennis van der Geest.

Bij de vrouwen was het toernooi uitgesproken ondermaats bezet: geen Zwiers, geen Gallen, geen Seriese, geen Van der Lee. Van de laatste werd gesuggereerd dat een nieuwe episode in de affaire-Ooms een rol speelde. De voormalige trainer moet eind van het jaar wegens ontuchtige handelingen, op beschuldiging van Irene de Kok, Monique van der Lee en het nieuwe slachtoffer Monique Gouw, voor de politierechter verschijnen. Van der Lee zou zich (nog steeds) door Ooms bedreigd voelen maar zij en Seriese zijn ook topsporters die geen serieus duel aangaan, als ze nog onvoldoende training achter de rug hebben.

Cindy Sneeviet (plus 63) en Nancy van Stokkum (min 63) veroverden de titels. De laatste maakt aanspraken als opvolgster van Jenny Gal maar vooral de vrouwenstrijd in Den Bosch vermocht de schaars bezette tribunes nauwelijks te bekoren. De judobond kreeg in Atlanta uitstekende rapportcijfers maar kon die in het eerste na-Olympische Nederlandse kampioenschap zeker niet bestendigen.

Eén oorzaak daarvan is zeker dat de beleidsvoortgang geheel tot stilstand is gekomen. In november verdwijnt interim-voorzitter Van Oosten en er zijn weliswpvolgers maar de daadkracht van het bestuur is in het licht van de komende verkiezingen verdwenen. Het alom geprezen topsport-plan 'Judo 2000' lijkt zelfs in de prullenmand te verdwijnen. Het contract van de bondscoaches Visser en Van der Geest loopt over luttele maanden af maar ook zij weten nog van niets over de concrete bondsplannen. In het beste geval is het, door alle affaires van de laatste jaren (à la Van der Geest): faalangst. Maar na Atlanta zou de JBN die faalangst juist hebben moeten afleggen.

Meer over