O, daar heb ik nog wel een leuk verhaal bij

Paus Franciscus bezocht Lampedusa om de vluchtelingen een hart onder de riem te steken.

CAREL HELDER

Wat niet veel mensen weten is dat alle pausen vroeger een papegaai hadden. Dat wil zeggen: in de Middeleeuwen - de Belgische historicus Van Uytven heeft erover geschreven. 'Omdat men dacht dat ze amen zeiden. Pape-gaai betekent: vogel van de paus.'

Maar ook met de dichter Theo Sontrop kun je het lang over sprekende vogels hebben. Hij vertelde: 'In de 18de eeuw was de Franse encyclopedist Diderot bij Catherina de Grote: zij kocht zijn bibliotheek. In het kamertje naast hem stond een gekuifde roodstaart op een stok, de beste spreker die er is. Dus wat deed hij? Hij leerde die papagaai zeggen: 'Bonjour monsieur Diderot.''

Theo: 'We gaan 130 jaar verder, de oorlog '40-'45. In het Kremlin zit nu Duff Cooper, de Britse ambassadeur, die de goederen voor het konvooi van Moermansk moet binnenbrengen. Op een dag loopt hij wat rond en denkt: vreemd, alle deuren zijn dicht maar deze is open. Het pleisterwerk is van het plafond gevallen, er staat een papegaaienstandaard, groen uitgeslagen, maar er liggen zonnepitten onder, dus de papagaai krijgt nog wel te eten, al is hij kaal. Duff Cooper schrijft in zijn memoires: 'Ik dacht: dat is vast een hele oude papegaai...' Hij loopt het kamertje in, gaat voor de kooi staan, en die papegaai met zijn kale pens kijkt hem aan en zegt: 'Bonjour monsieur Diderot!'

Er viel een wat onduidelijke stilte. 'Staat in de memoires van Duff Cooper,' zei Theo. 'Ik lieg het niet!'

undefined

Meer over