Noorderslag omhelst Nederhop en Limbo-punk

In het eerste weekend van het nieuwe jaar is Groningen even het centrum van de Nederlandse popwereld. Noorderslag, dat vrijdag en zaterdag zijn tiende verjaardag vierde, is sinds de eerste editie uit 1985 uitgegroeid tot een evenement van formaat, met voorafgaand aan het popfestival ook een Europees festivalletje ('Euroslagt') en...

GERT VAN VEEN

Van onze verslaggever

Gert van Veen

GRONINGEN

Maar het belangrijkste onderdeel van Noorderslag is nog altijd het popfestival op zaterdagavond, met het beste en meest bijzondere dat het afgelopen jaar heeft opgeleverd. Voor deze jubileumeditie was de uitverkochte Oosterpoort omgetoverd tot een poptempel met zeven podia, waar vijfendertig (!) bands optraden. Het was dringen in de gangen en de zalen, vooral tijdens de concerten van de publieksfavorieten. Zoals bij de Amsterdamse rappers van de Osdorp Posse, die op Noorderslag werden uitgeroepen tot winnaars van de Popprijs.

De uitvinders van de 'Nederhop' - het rappen in de Nederlandse taal - hebben niet alleen een uiterst succesvol jaar achter de rug, maar ook zoveel navolging gekregen dat er inmiddels sprake is van een compleet nieuw genre. Zo was het programma in de kelder geheel gewijd aan de 'Nederhop', met Zuid Oost, West Klan, Ouderkerk Kaffers en White Wolf. Stuk voor stuk jonge rapcrews die zich van de Nederlandse taal bedienen, al kunnen ze voorlopig nog niet tippen aan de humor en de uitstraling van de Osdorp Posse.

Alleen Extince, een oudgediende van de eerste Nederlandse rapgeneratie, heeft iets kunnen afsnoepen van hun onaantastbare positie. Recent scoorde de rapper uit Breda de eerste Nederhop-hit met het grappige Spraakwaterval. Dat zit de Osdorp Posse niet helemaal lekker, getuige de uithaal op het Noorderslag-podium: 'Fok radio-3, Fok Extince'.

Het was een kleine smet op een overigens triomfantelijk optreden, waarbij Seda, IJsblok, King en Def P. tussen neus en lippen ook nog eer bewezen aan vroegere Nederlandse coryfeeen als Henny Vrienten en Armand ('Ben ik te min'), met wie ze, naar eigen zeggen, binnenkort een 'duet' zullen opnemen.

Na de uitgelaten feeststemming bij Osdorp Posse was het in de grote zaal een hele overschakeling naar de mooie gitaarliedjes van Hallo Venray, dat daarom niet helemaal uit de verf kwam. Een deel van het publiek zocht zijn toevlucht in de naastliggende 'dansdoos', waar nieuwkomer Ebo Man de show stal met een set rock-hip hop in Prodigy/Chemical Brothers-stijl. De zware beats en hectische breaks van zijn snoeiharde repertoire sloten perfect aan bij het eerdere optreden van stadgenoten Osdorp Posse.

Verder bleek de 'dansdoos', met een sterke afvaardiging van de Nederlandse underground-acid en -techno - Unit Moebius, Acid Junkies, Gerd (alter ego van Sensurreal) en Psychick Warriors Ov Gaia - niet zo'n geslaagde lokatie, ondanks een stevig pompende geluidsinstallatie en een fraai decor met uitzicht op de verlichte ijssculpturen buiten. De ruimte was ongelukkig gesitueerd en fungeerde teveel als tussenstation tussen de grote zaal en de rest van het complex om een consistente sfeer te kunnen garanderen.

Dat was misschien wel het grootste probleem van deze tiende Noorderslag. Het aanbod was zo divers - surf (Treble Spankers) en industriële rock (Nerve) naast Nederlandstalige pop (Van Dik Hout), funky jazzdance (Hips) en donkergekleurde metal (The Gathering) - dat de sfeer verbrokkeld bleef.

Niet dat dat de stemming van de afzonderlijke concerten er minder op maakte. Op deze Noorderslag werd nog eens duidelijk dat het Nederlandse poppubliek dit jaar een aantal nieuwe helden heeft ontdekt.

Zoals de Heideroosjes, een Limburgse punkgroep die haar optreden opende met de mededeling dat ze al jaren tevergeefs cassettes en platen naar de Noorderslag-organisatie had gestuurd, maar steeds te licht werd bevonden. Dit jaar was het dan eindelijk prijs, waarschijnlijk vooral dankzij het optreden op het Lowlands-festival van afgelopen zomer, gevolgd door de succesvolle 'Groeten uit Lowlands'-tour. In Groningen, een stad met een degelijke punktraditie, viel het optreden van deze vertegenwoordigers van de nieuwe punk erg goed.

Voor een exportprijs zullen ze voorlopig niet in aanmerking komen. Maar de energie en het enthousiasme die de Heideroosjes bij het publiek losmaakten, was nog wel het beste bewijs dat het huidige Nederlandse popklimaat de eigen popbands gunstig gezind is.

Meer over