'Nooit een uitkering, dat wist ik zeker'

Honderdduizenden mensen verliezen hun baan als gevolg van de recessie. Voor velen is dat een ramp. Anderen zien het als hét moment om het roer om te gooien....

Door Ayolt de Groot

Een aaneensloten weekend, dat was Mark van der Loo (31) als autoverkoper niet gewend: ‘Voor mij is dat echt een belevenis hoor! Moet ik op vrijdag al bedenken wat ik de komende twéé dagen allemaal ga doen.’

Nog voordat er een vraag gesteld is, hebben de pretoogjes achter zijn rode designerbril het al verraden: Mark van der Loo uit Waddinxveen geniet. Zijn nieuwe baan, bankadviseur bij ABN Amro op de bankshop in Boskoop, is hem op het lijf geschreven: ‘Commercieel bezig zijn, met mensen om tafel zitten, de sfeer erin gooien – dat heb ik nodig, anders bloed ik dood.’

Bijna tien jaar werkte hij als autoverkoper: zes dagen in de week met de koopavond er ook nog bij. ‘Onwijs leuk’: als de crisis er niet was geweest, deed hij het waarschijnlijk nog.

Maar in maart kwam hij op straat te staan. En dat terwijl hij nog maar net van baan was gewisseld. In september 2008 maakte hij de overstap van de Ford-dealer in Waddinxveen naar de BMW-dealer in Gouda – het was juist de maand waarin in de VS zakenbank Lehman Brothers omviel en de kredietcrisis in alle hevigheid losbarstte.

Van der Loo: ‘Achteraf gezien geen goede timing natuurlijk. Maar ja, wist ik veel. Het was een goed bedrijf. En in het begin was die hele crisis toch vooral een ver-van-mijn-bedshow.’

Half december kwam daar verandering in: ‘Het begon steeds harder te regenen. Klanten werden voorzichtiger: in plaats van uit emotie, kochten ze uit overweging. De mensen kwamen binnen en zeiden: ik kom even een BMW kopen, jullie raken ze toch aan de straatstenen niet kwijt. Dan wilden ze zo minstens 20 procent van de prijs afhebben. Maar zo groot zijn de dealermarges helemaal niet.’

Onverwacht kwam het slechtnieuwsgesprek een paar maanden later al lang niet meer. ‘Dat ging gelukkig allemaal heel netjes. Moeilijk vond ik het wel. Het was m’n eerste ontslag. Voor mijn neef was het ook al niet leuk. Hij had mij bij BMW binnengehaald met de gedachte: laat ik die Mark eens aan een mooie baan helpen.

‘Eerst raakte ik in paniek. Mijn vriendin studeert nog, dus ik ben kostwinner, en je zit toch met je vaste lasten. Eén ding wist ik zeker: een uitkering, dat nooit. Ik ben meteen op pad gegaan. Gek genoeg zag ik dat er nog genoeg autodealers waren die mensen zochten. Maar ik wilde per se wat anders. Ik heb een kennis van 54 die ook in de auto’s zit. Wat als je dán op straat komt te staan?, dacht ik. Dan kun je helemaal niks.’

Het roer moest radicaal om. Van der Loo wilde zijn horizon verbreden, iets nieuws doen. ‘Als autoverkoper kom je al gauw in de keukens terecht, maar dat was niet mijn doelstelling.’

Toen kwam er opeens een telefoontje van Randstad, of hij op sollicitatie wilde komen bij ABN Amro, voor de functie van bankadviseur. ‘Ik heb direct ‘ja’ gezegd. Werken bij een bank: dat leek me fascinerend.’ Tijdens het sollicitatiegesprek klikte het meteen: ‘Nog diezelfde middag kreeg ik een belletje dat ik was aangenomen.’

Twijfels of het in verband met de crisis nou wel zo’n goed idee was om bij een bank te gaan werken, heeft hij geen moment gehad. ‘ABN Amro is geen Icesave.’

Even wennen was het wel. ‘Een auto is toch een tastbaar product. Een verzekering of lening kun je niet kunt voelen. Die moet je voor de klant tastbaar máken.’

De financiële kennis over sparen, lenen en verzekeren doet hij op via interne cursussen. Hoewel de sfeer totaal anders is, komen bij het adviseren van klanten zijn autoverkoopvaardigheden nog altijd goed van pas. ‘Heel belangrijk is dat je goed oplet hoe iemand binnenkomt. Je moet er altijd voor zorgen dat je op hetzelfde niveau als de klant gaat staan, of eigenlijk een stapje eronder. Dat is essentieel: dat je weet hoe je moet levelen.’

Achteraf beschouwt Van der Loo de crisis als een zegen. Anders had hij de switch misschien wel nooit gemaakt. Toch is zijn toekomst bij ABN Amro nog allerminst zeker.

Achter de schermen wordt hard gewerkt aan de integratie met Fortis: ‘Gerrit Zalm schrijft iedere dag op het interne weblog hoe het ervoor staat. Het grote wachten is op de uitwerking van de ‘houtskoolschets’. Die komt waarschijnlijk over een paar weken, dan krijgen we te horen waar de banen gaan verdwijnen.’

Zorgen maakt Van der Loo zich niet: ‘Veel mensen komen hier met de vraag of hun geld nog wel veilig is. Dan stel ik ze gerust, en probeer ik vertrouwen te wekken. Dat is precies wat Zalm wil.’

Meer over