No Nachtwacht, dan maar mokkend naar 't Stiedeluk

'Whááát?' Wenkbrauwen komen omhoog boven een dure zonnebril. 'Ooh, asbestos.' Paula Proulx uit San Francisco staat voor een dicht Rijksmuseum...

Van onze verslaggever Pablo Cabenda

Proulx is een van de honderden toeristen die onverwachts een ander doel moeten bedenken voor hun dinsdagmiddag. Ietwat verweesd hangen ze rond het gebouw. Ze krijgen folders waar in staat dat voor de bezoekers in het geheel geen gevaar bestaat.

Waarom mogen de toeristen er dan niet in, wil Proulx weten. 'Omdat het natuurlijk een ander verhaal is voor het personeel', zegt een medewerker. 'Sommigen werken hier al jaren. Die kunnen we niet aan dat gevaar blootstellen.' Proulx is nu een en al begrip.

En er zijn alternatieven genoeg. De toeristen krijgen een plattegrondje van Amsterdam en het advies om het 'Ven Goo' te bezoeken. 'Also very beautiful.' Maar, no Nachtwacht, no Rembrandt, no Rijksmuseum. 'Sorry.'

'Not as sorry as I am.' Jay White, één van de reisgenoten van Proulx en ook uit San Francisco, vat het een tikje minder sportief op. 'Ze hadden toch ook een deel van het museum kunnen sluiten in plaats van het hele gebouw? En als het zo ernstig is, dan hadden ze het toch eerder kunnen weten?' Hij gaat op een bankje zitten mokken.

Later die middag wordt bekend dat vanaf zaterdag een deel van het Rijksmuseum, de Philipsvleugel, weer opengesteld wordt. In de relatief nieuwe vleugel wordt de drukbezochte Goltzius-tentoonstelling gehouden.

Een cateraar, ingehuurd door het museum, heeft al zo'n zeshonderd kopjes koffie geschonken, om de teleurstelling te verzachten. 'Maar echt dankbaar werk is het niet', zegt een van de koffieschenkers. 'Er was een 80-jarige dame uit Toronto die naar Nederland kwam om nog één keer de Nachtwacht te zien.'

'Iedereen met een kaartje voor het Rijksmuseum mag dat bij ons inwisselen', verzekert een Van Gogh-medewerker. Proulx' gezicht klaart op. Het Van Gogh, daar kunnen ze natuurlijk ook naar toe. Of 'the Stiedeluk'.

Meer over