Column

Niemand checkt zijn mail slechts sporadisch

In de herfstvakantie nemen veel mensen een paar dagen vrij van hun werk. En die mensen stellen een automatisch antwoord in.

Beeld Flickr

Nu de herfstvakantie er aankomt, verwacht ik hem elk moment in mijn inbox: het automatische antwoord. Ja, er zullen vast wel een paar automatische antwoorden aan me gemaild worden, want in de herfstvakantie nemen veel mensen een paar dagen vrij van hun werk. En die mensen stellen een automatisch antwoord in.

'Ik ben maandag 26 oktober weer op mijn plek. Uiterlijk dan beantwoord ik, indien noodzakelijk, uw mail', vertelt het automatische antwoord je. Of: 'Goedendag, ik ben woensdag 28 oktober weer op de krant, ik lees mijn mail sporadisch.'

Het goeie is dat mensen die een automatisch antwoord instellen, ervan uitgaan dat jij gelooft dat zij nog niet over een smartphone beschikken. Dat ze nog steeds een oranje Pocketline Swing uit 1999 gebruiken, waarmee ze dan wel twintig sms'jes kunnen opslaan, maar waarmee ze met geen mogelijkheid een mail kunnen ontvangen.

Het andere goeie is dat de ontvangers van het automatische antwoord dat vervolgens pikken. Dat die bereid zijn om te denken: o, hij heeft zijn automatische antwoord ingesteld. Hij kan zijn mail echt niet lezen. Hij heeft zeker een Pocketline Swing uit 1999, of misschien is hij op een van die weinige plekken op aarde waar geen wifi en geen 3G is, voor een midweek in de herfstvakantie.

Dit heeft volgens mij te maken met de grote bereidheid van mensen om te spelen dat ze bepaalde nieuwe technieken nog niet hebben opgemerkt. Zo was er ook een hele periode, en die duurde járen, dat iedereen allang nummerherkenning had, maar toch nog heel ouderwets vragend opnam. 'Hallo met Aaf, met wie spreek ik?'

Alsof we niet wisten dat aan de andere kant van de lijn onze vader was, of de chef van ons werk. En de persoon aan de andere kant van de lijn ging ook mee in dat spel. Die zei dan omstandig: 'Hallo, met Otto.' Ongelooflijk, eigenlijk. Leuk, ook wel. En natuurlijk kwam er een moment dat we met zijn allen echt niet meer konden doen alsof er niet heel groot 'Otto' in ons scherm stond als Otto belde en toen gingen we uiteindelijk maar opnemen met: 'Hoi, Otto.'

Maar dat duurde best lang.

Dat speelt nu met het automatische antwoord. 'Ik lees mijn mail sporadisch' - dat kan gewoon bijna niet. Een iPhonegebruiker lúkt het niet eens om zijn mail sporadisch te lezen. Maar we accepteren het van een ander. Hij leest zijn mail sporadisch, want dat beweert hij in zijn automatische antwoord.

Overigens kom ik het woord 'sporadisch' alleen nog tegen in automatische antwoorden. Jammer dat de automatische antwoorden, als we uiteindelijk tegen elkaar erkennen dat we allemaal 24 uur per dag onze mail lezen, zullen verdwijnen. En jammer dat daarmee ook het woord 'sporadisch' uit de taal zal vervagen.

Meer over