Neushaar

HET was een mistige mottige miezerdag en ik zat bij het raam met een kop thee te denken hoe lang ik eigenlijk nog leven zou, toen ik de klep van de brievenbus hoorde slaan....

Vroeger was het gangbaar om net te doen alsof vrouwen hetzij uit suikergoed en marsepein bestonden, hetzij uit puur venijn en slechtigheid. Gelukkig werd het tijdens de jaren zeventig normaler om in een vrouw een genuanceerd mens te zien. Tijdens de tachtiger jaren mankeerde er zelfs niets meer aan de vrouw die protesteerde als een man zich aan haar opdrong. En nu, vlak voor 2000, gaan we weer terug naar af, want nu mag de nieuwe, vrouwelijke burgemeester van Utrecht meekijken met 2 Vandaag naar een olijke videoband, waarin een toevallige passant haar een zure ouwe tang noemt, 'die toch geen porem is' en als dusdanig ongeschikt voor het ambt. Waar de makers van die reportage de onbeschoftheid vandaan halen weet ik niet, maar dankzij mijn nieuwe neushaartje ruik ik de terugkeer van het wansmakelijke seksisme dubbelsterk. De vrouw moet jong, de vrouw moet mooi, ze telt alleen mee volgens de leer van suikergoed en marsepein. Nou moet ik die stomme kaart ook nog beleefd antwoorden, en het is al zo'n rotweer. En ik heb vet haar en ik had zo graag de loterij gewonnen. Het is hier helemaal niet leuk.

Meer over