Netjes in de rij voor leverworst

Ze zijn met minder mensen, spreken vooral Russisch en aan discipline ontbreekt het ze niet. Wat beweegt het pro-Janoekovitsj-kamp?

KIEV - 'En bij jullie in Europa, schieten ze daar ook op de politie?' De agent van het Oekraïense ministerie van Binnenlandse Zaken kan enige ergernis niet onderdrukken, wanneer de anti-regeringsprotesten van de afgelopen maanden ter sprake komen. Maar zijn felle reactie kan de sfeer niet bederven. Hij haalt zijn hand uit zijn zak en deelt gul zonnebloempitten uit.

Waarom zou hij zich ook opwinden? Hij bevindt zich in het kamp van de Partij van de Regio's en daar is hij meer dan welkom. Overal staan agenten te kletsen met aanhangers van president Viktor Janoekovitsj. Die zijn de afgelopen weken vanuit heel Oekraïne naar een park in het centrum van Kiev gekomen om tegenwicht te bieden aan de anti-regeringsbetogers op het Onafhankelijkheidsplein. Janoekovitsj zelf meldde zich donderdag ziek. Hij zou een acute luchtwegaandoening en koorts hebben.

De plaats waar de aanhangers van de Oekraïense president hun tenten hebben opgeslagen, is symbolisch. Ze staan vlakbij de Verchovna Rada, het parlement, waarin Janoekovitsj nog altijd de lakens uitdeelt. Woensdag bewees hij dat nog eens door een amnestiewet door te drukken die voor de oppositie onaanvaardbaar is.

Volgens Joeri Nazdarenko, een bouwvakker uit Kiev, is de tijd gekomen voor vrede. 'Elke dag wordt er een politieman gedood, misschien niet gisteren, maar wel eergisteren en de dagen daarvoor', vertelt hij niet zonder gevoel voor overdrijving. 'Dat heeft Oekraïne niet nodig.'

Het is eens wat anders dan de oorlogstaal die op het een kilometer verderop gelegen Onafhankelijkheidsplein wordt gesproken. Daar willen ze Janoekovitsj zo snel mogelijk wegjagen, als het kan met de politie erbij.

Eigenlijk heeft het kamp van de aanhangers van de president zowat alles wat het tot Euro-Maidan omgedoopte Onafhankelijksplein niet heeft. Gebrek aan betogers, in de eerste plaats. Vergeleken bij de vele duizenden anti-regeringsbetogers, ligt het kamp van de Partij van de Regio's er maar verlaten bij. Woensdag telt het hooguit een paar honderd aanwezigen, bijna uitsluitend in het zwart geklede mannen.

Er zijn meer verschillen. De taal bijvoorbeeld. Hier wordt bijna uitsluitend Russisch gesproken. Zelfs de muziek, vrij opgewekt op het Onafhankelijkheidsplein, verschilt: uit de veel te hard ingestelde luidsprekers komen vooral melancholieke schlagers.

Maar in één ding steken de Janoekovitsj-aanhangers hun tegenstanders de loef af. Hoewel ook de betogers hun best doen de tucht erin te houden, is dat niets vergeleken bij de discipline die bij hun tegenstanders heerst. Overal vegen vrijwilligers het kamp schoon: op de grond is niet één snippertje te vinden. Je komt er ook niet zomaar binnen: bezoekers worden onderworpen aan een grondige controle.

Zelfs het aanschuiven voor de gaarkeukens verloopt gedisciplineerd. Het enige probleem is dat het eten niet zo smaakt. De gepensioneerde Galina Vasilevna blijft maar peuteren aan een groot stuk leverworst. Nee, zo lekker is die niet.

Toch zal dat haar er niet van weerhouden ook morgen naar het kamp te komen. Ze prijst Janoekovitsj om zijn vreedzame politiek. Hij doet haar met heimwee terugdenken aan de Sovjet-tijd. 'Toen was het leven beter', beweert ze, een uitspraak die je haar moeilijk kwalijk kan nemen. Als gepensioneerde verpleegster moet ze rondkomen met een pensioen van amper 2.000 hryvnja (173 euro).

Een paar meter verderop zegt de 29-jarige zeeman Tima Zviagin uit Odessa: 'Wij zijn niet tegen de EU, maar Oekraïne kan Rusland niet zomaar de rug toekeren.' Voor de anti-regeringsbetogers kan Zviagin maar weinig begrip opbrengen: 'Ze zeggen dat ze een revolutie willen en dan trekken ze het standbeeld van Lenin omver. Revolutionairen die standbeelden van revolutionairen vernietigen, dat is toch niet logisch?'

Hij is nog niet uitgesproken, of vanuit de verte komt een kolonne met stokken bewapende anti-regeringsbetogers aangemarcheerd. 'Re-vo-lu-tie', klinkt het. Zelfs de Russische schlagers kunnen er niet tegen op.

undefined

Meer over