Net als moeder maf van piaffe en pirouette

Imke Schellekens-Bartels (27) en Marlies van Baalen (23) zijn dochters van de olympische dressuurruiters Tineke Bartels en Coby van Baalen....

Van onze verslaggever John Volkers

Eargument kunnen ze thuis nooit gebruiken. Als het tussen dochter en moeder eens stevig oploopt over dressuur en andere hippische zaken, dan kunnen Imke Bartels en Marlies van Baalen niet aankomen met de dooddoener: ach ma, wat weet jij daar nou van?

In koor: 'Onze moeders weten echt alles van dressuur. En ze doen het ook nog eens allemaal voor ons. Ze zijn onze trainers, onze begeleiders. Alles is bedoeld om ons beter te maken. Nou hebben wij toevallig allebei fantastische moeders, hoor.'

Het was een van de redenen dat het in hun jeugd nooit misging tussen ouders en kinderen, dat ze moeiteloos in hun favoriete sport overeind bleven.

Imke: 'Ik zag wel van die kinderen bij de manege wiens ouders deden alsof ze alles van paarden wisten. Nou, geloof me, ze hadden er helemaal geen verstand van.'

Marlies: 'Die ouders van andere meisjes zeiden: je moet dit en je moet dat. Zo ging dat bij ons thuis nooit.'

Dat werd slimmer aangepakt. Imke kreeg van haar moeder, viervoudig olympisch deelneemster Tineke Bartels-De Vries, een lastige pony, Sammy. Als ze met dat dier overweg kon en er zin in bleef houden, dan zat het wel snor.

Imke en Marlies zijn op het oog typische Nederlandse paardenmeisjes. Die doen, als het even kan, aan dressuur.

Ze lazen als jonkies met een kloppend hart voor de paardensport de boekjes van Bianca, 'en Penny niet te vergeten'. En ze zijn weg van Anky van Grunsven. Zij is de olympisch titelverdedigster in Markopoulo en geldt in Nederland als de koningin van passage, piaffe en pirouette.

Imke: 'Van afstand en voor de leek ziet alles dat Anky doet, er natuurlijk geweldig uit. Maar van dichtbij is het net zo.'

Bartels junior kan het weten. Ze traint bij de Van Grunsvens, waar Sjef Janssen de techniek onderwijst. Haar paard Lancet is van de Gestion-stal, het Anky-merk.

Marlies: 'Anky is voor ons echt een inspiratiebron. Ze is ouder, wijzer en heeft veel meegemaakt. Ze is best wel op zichzelf, maar aan de andere kant krijg je ook heel wat van haar mee. En ook Sjef kun je alles vragen.'

Hun eerste inspiratiebron is voor beide jonge amazones echter de moeder. Coby van Baalen, in 2000 met de gitzwarte hengst Olympic Ferro zilveren-medaillewinnaar in de teamwedstrijd van Sydney, is de vrouw achter het succes van dochter Marlies, in 1998 Europees dressuurkampioen bij de junioren.

Samen bezitten ze een dressuurstal in Brakel, bij Den Bosch. In Markopoulo wordt Marlies van Baalen, rijdend met Blom's Idocus, begeleid door haar ervaren moeder en door de Duitse coach Johan Hinneman.

In huize-Bartels in Hooge Mierde, waar de vrouwen een stal en een dressuuracademie drijven, zijn de rollen deze keer werkelijk omgedraaid. In 1996 ging Imke mee naar Atlanta als de verzorgster van Olympic Barbria, het paard van Tineke.

Nu begeleidt Tineke de talentvolle dochterlief. 'Ze is een betere amazone dan ik was', durft de moeder te zeggen. De rijke erfenis van vier olympische deelnames en twee zilveren medailles, in Barcelona en Atlanta, is nu in handen van de dochter, op het laatste moment aangewezen als vervanger van Edward Gal wiens Gestion Lingh kreupel raakte.

Mensen die denken dat het de beide dressuurdochters allemaal is komen aanwaaien, hebben het mis. Marlies: 'Het is hard werken. We hadden thuis mooie paarden, maar als je denkt dat het zomaar gaat, dan heb je het goed mis.'

Imke: 'Het is zeven uur op. En dan zeven paarden rijden. Twee keer per dag. En 's avonds negen uur klaar. En je hebt te maken met verwachtingen. Als dochter van, ben je direct een bekend iemand. De mensen houden je in de gaten. Daar moet je op bedacht zijn.'

De hulp van hun moeders, zo geven beiden toe, is onontbeerlijk geweest voor hun ontwikkeling tot olympisch ruiter. In koor: 'Je hebt zo'n sterke band met elkaar, als dochter en moeder. Je weet door de jaren heen precies wat je aan elkaar hebt. En in deze sport heb je nou eenmaal iemand nodig die voor tweehonderd procent achter je staat.

'En dat staan onze moeders. Iedere ruiter op dit niveau heeft zo iemand. Anders kom je niet zo ver.'

De vergelijkingen moeder en dochter zijn begrijpelijk. Voor wat het waard is: Imke Bartels zit mooier op het paard dan moeder. 'Ik heb langere benen. Dat toont mooier op een paard dan wanneer je korte benen hebt.'

Marlies van Baalen is met haar 1.68 veel korter dan de lange Imke (1.80). 'Het heeft zijn voordelen, zeggen ze wel. Je bent vlugger met de benen.'

De twee debutanten stappen in afwachting van keuring en hun ronde in de landenwedstrijd (vrijdag) voortvarend over het park van Markopoulo. 'Hoe het ook uitpakt, voor de toekomst gaan we heel veel hebben aan deze ervaring', menen beiden.

Meer over