Update

Nederlandse vrouwen kansloos tegen technisch begaafd China

Het is dat Sari van Veenendaal zo goed keepte en het is dat schieten het minst ontwikkelde aspect was in het Chinese spel, anders was de nationale vrouwenploeg vernederd tijdens de tweede wedstrijd op het WK.

Spits Vivianne Miedema langs Chinese voetbalster Zhao RongBeeld afp

Nu viel de verdiende Chinese treffer pas in de laatste minuut, na vreselijk verdedigen van invaller Merel van Dongen en fraai intikken van Lisi Wang. Verlies dus: 1-0. Nederland heeft met 3 uit 2 overigens nog altijd een gerede kans op het bereiken van de achtste finales. Daarvoor plaatsen ook de beste vier nummers drie van de zes groepen zich.

Later in de nacht van donderdag op vrijdag speelden Canada en Nieuw-Zeeland gelijk (0-0) in een door onweer voor ruim een half uur onderbroken wedstrijd. Het stadion is bijna volledig onoverdekt en de omroeper vroeg het volk beheerst zich in veiligheid te brengen op de omlopen.

Gastland
Canada leidt de groep nu met 4 punten, Nederland en China staan op 3, Nieuw-Zeeland op 1. Maandag (in Nederland dinsdag) speelt Nederland in Montreal tegen het gastland, waarna de balans in groep A wordt opgemaakt. Mocht Nederland als derde eindigen, dan moet het nog twee dagen wachten op de uitkomsten in de andere groepen, om te kunnen bepalen of het bij de beste nummers drie is.

Vooralsnog is dat vers twee. Ontluisterend was het spel van Nederland, dat qua voetbal totaal kansloos was tegen het technisch begaafde, Chinese combinatiespel, uitgevoerd door vrouwen met loopvermogen, snelheid en een verfijnde kunde, met de kapbeweging bij de aanvallers als specialiteit. De beste was Jiali Tang, een vlotte, begaafde aanvaller die alleen in de afronding faalde. Tegen Canada had ze niet eens meegedaan.

Gemiste kansen
Wanhopig reageerden de Chinese speelsters en hun vele aanhangers op de tribune op al die gemiste kansen, tot het eind toe, toen Jun Ma na een schitterende combinatie van dichtbij over schoot. Overweldigend was daarop de ontlading na het late doelpunt. Ze oogden nogal stijfjes, de Nederlandsen, vergeleken bij de Aziatische aanvalslust en souplesse. De actie van Van Dongen, die niet uitkwam met haar passen na een lange pass, was symbolisch voor het onvermogen.

Tot die tijd was scoren een Chinees probleem. China, dat zijn eerste duel had verloren door een onterechte strafschop in blessuretijd tegen Canada, was in alle facetten van het spel beter dan Nederland, dat aantrad in bijna smetteloos wit.

Bangig team
Bij Nederland was de opbouw traag, het balverlies legio. De balbehandeling bleef ver achter bij die van de tegenstander. Spitse en Middag verloren de strijd op het middenveld. Het lef om als elftal door te schuiven ontbrak, waardoor China zeker na Nederlands balverlies alle ruimte kreeg om snel op te rukken.

Het is een bangig team, Oranje, dat pretendeert volgens de Hollandse school te spelen. Daarvan viel nagenoeg niets te ontwaren in het Gemenebest Stadion van Edmonton, dat steeds voller liep met volk omdat Canada in de tweede wedstrijd van de dag Nieuw-Zeeland ontving. Slechts de eerste fase was hoopgevend.

Apathisch
Alleen Martens, met een paar dribbels, en Melis door haar snelheid, waren een paar keer dreigend aan de andere kant van het veld. Miedema, die tijdens de laatste training al onzeker en weinig fit oogde, was apathisch. Pas na bijna 12 minuten toucheerde ze de bal voor het eerst. Eenmaal kapte ze een tegenstander goed uit na een lange pass van Melis, doch het daarop volgende rollertje was ongevaarlijk. Even later blokkeerde ze een kopbal van Martens.

Uitblinker was Sari van Veenendaal, de doelvrouw die de plek innam van de geblesseerde Loes Geurts. Ze redde meermaals fraai, onder meer na een schot van Jiali Tang en een kopbal van Ren en, kort na rust, een schot van weer Jiali Tang, die met een machtige knal ook nog de lat raakte. De tweede helft gaf een vrijwel ongewijzigd beeld te zien, hoewel van Nederland nog minder werd vernomen dan voor de pauze. Oranje leek nog slechts succes te kunnen behalen via de counter. Melis was een keer weg, maar niemand was voor het doel.

Pas in de slotfase wist Nederland zich nog een paar keer te ontworstelen aan het Chinese overwicht, hetgeen nog leidde tot een kansje van Miedema, die de bal half raakte na een voorzet van Van de Donk. Even later scoorde China, dat in punten en doelsaldo gelijk komt met Nederland.

Beeld ap
Beeld ap

Bedoeling is duidelijk

Dominant. Meer lef. Aanvoerder Mandy van den Berg weet dat het maandag tegen Canada heel anders moet met de nationale vrouwenploeg. Dominant voetballen. Met meer lef.

Het zijn mantra's voor de beoogde Nederlandse wijze van voetbal. Steeds vaker zijn het vooral woorden. Oranje, en ook Nederlandse clubs, missen de kwaliteit om dominant en met lef te spelen, en dus trekken ze zich terug of verliezen ze zich in spel achteruit en in de breedte.

Doelvrouw Sari van Veenendaal zei bijna hetzelfde als Van den Berg: meer lef tonen. Met de borst vooruit. Bondscoach Roger Reijners zei voor het WK trots dat zijn ploeg ging vasthouden aan 4-3-3, het beoogde spelsysteem. Hollandse school dus. Aanvallers op de vleugels, schaduwspits. Speelsters noemen de opstelling overigens 4-2-3-1, maar in de praktijk is dat vaak bijna hetzelfde.

Maar die praktijk is hoe dan ook weerbarstig, welk systeem ook ter tafel komt. Het gaat om de uitvoering en die is matig, op een redelijke eerste helft tegen Nieuw-Zeeland na. Daarna was het vooral tegenhouden, waarbij alleen op de inzet weinig is aan te merken.

Nederland was vol vertrouwen naar Canada gereisd, met een goed gevoel over de kwalificatie. In de wedstrijden tegen Schotland en Italië was bekoorlijk spel te zien. Toen waren Miedema en co. in topvorm, toen was het spel dominant en vol lef. Het kan nog best, maandag tegen Canada, maar de tegenstanders op het WK zijn nu eenmaal moeilijker dan in de kwalificatie.

Alleen de bedoelingen zijn duidelijk. Dominant, meer lef.

Meer over