NEC-verdediger Maes helpt matig spelend Feyenoord in Kuip aan drie punten Aanstaande kampioen wint 'beetje gelukkig'

'Als dit goed gaat', zei Jimmy Calderwood vijf minuten voor tijd tegen zijn ondergeschikten op de bank, 'dan gaan we het redden'....

BART JUNGMANN

Van onze verslaggever

Bart Jungmann

ROTTERDAM

NEC was als een solide middenmoter naar de Kuip gekomen, had dus niets te verliezen, maar deed dat toch en eigenlijk tekende het onheil zich al af nadat de ploeg een voortreffelijke eerste helft vruchteloos had afgesloten.

Terwijl Feyenoord nogal aarzelend aan de wedstrijd begon, speelden de Nijmegenaren vanaf het begin opvallend zelfbewust. Achterin provoceerde Maes de licht ontvlambare Cruz met een gemene sliding (gelukkig tevergeefs) en voorin werd Feyenoord langs de vleugels met knap voetbal onder druk gezet.

Rechtsbuiten Latuheru is na kommervolle jaren bij Vitesse en AZ onder Calderwood weer een beetje tot bloei gekomen. Aan de andere kant kwam het gevaar niet zozeer van linksbuiten Renfurm, als wel van de veelvuldig opkomende linksback Hennie de Romijn.

De dertigjarige Leidenaar De Romijn, die als amateur bij Roodenburg in de voetsporen van Glenn Helder trad, viert zijn tienjarig jubileum als professional. Als buitenspeler kwam zijn carrière nooit van de grond. Vijf jaar geleden werd hij in die hoedanigheid door NEC afgedankt. Maar als back heeft hij zich ontpopt tot een onopvallende, maar nuttige kracht die bij zijn offensieve acties kan terugvallen op oude talenten.

Zo gaf hij in de 36ste minuut een fijne, indraaiende voorzet die door spits Jack de Gier tegen de binnenkant van de verste paal werd gekopt. Daarvoor had de topscorer van de Nijmegen Eendracht Combinatie al een paar goede mogelijkheden laten liggen om zijn totaal van zeven doelpunten op te schroeven.

Na ruim een kwartier moest Paauwe met een gestrekt been naar de linkerhoek om een inzet van De Gier te keren. Doelman Dudek, die bij die actie al was omspeeld, moest na de daaruit voortvloeiende hoekschop naar dezelfde hoek duiken omdat De Gier andermaal het Feyenoord-doel belaagde, nu met een kopbal.

De titelkandidaat had zijn 23 duizend fans voor rust bitter weinig te bieden. Niet alleen duurde het veel te lang voordat de spitsen aan het werk konden, maar die maakten het speelveld bovendien veel te klein. Daardoor werd er geen enkel gevaar gesticht; of het zou een poging van Tomasson geweest moeten zijn, maar dat is eigenlijk te veel eer voor dat zachte schotje.

In de tweede helft moest Feyenoord-trainer Beenhakker al snel Van Wonderen vervangen wegens knieletsel en hij bracht daartoe Kalou in het veld. Vorige week hielp de grillige aanvaller zijn ploeg nog over de brug tegen Sparta. Gisteravond bleef zijn bijdrage bescheiden, maar in positioneel opzicht was het een belangrijke wissel.

Als rechtsbuiten hield Kalou zijn directe tegenstander De Romijn achterin, terwijl Feyenoord in verdedigend opzicht best een mannetje kon missen omdat NEC zijn onbevangenheid verloor met de nadering van een stuntje. De Nijmegenaren groeven zich in rond het zestienmetergebied, maar gingen daarbij zo strategisch te werk dat Feyenoord nauwelijks een serieuze kans kreeg.

Tomasson, Van Vossen en Cruz speelden bovendien zo matig dat Beenhakker de eerste twee verving. De topscorer van Feyenoord mocht wel op zijn post blijven, maar beschaamde dat vertrouwen door bij een goede kans naast te schieten.

Met het einde al in zicht waren het twee verdedigers en een middenvelder die Feyenoord aan zijn twaalfde overwinning hielpen. Eerst versierde de opgekomen Van Gobbel een vrije trap door een botsing met Pothuizen uit te lokken. Paauwe mikte die vrije trap langs de muur en net voordat Roorda zich erover zou ontfermen, gleed NEC's laatste man Maes de bal in doel.

Een beetje gelukkig, wilde Beenhakker wel toegeven, maar zoals wij allen behoren te weten, weet een ware kampioen ook zijn slechte wedstrijden winnend af te sluiten. En met de cruciale wedstrijden tegen Vitesse en Ajax in aantocht, komt dat goed van pas.

Meer over