Nationale Dagendag

De meeste Nationale Dagen komen er bekaaid af in de strijd om de publiciteit. Maar het concept deugt.

Vandaag is het Internationale Mannendag, misschien was het u ontgaan, maar het is wel zo. Ik heb het een jaar geleden aangekondigd op deze plek en belofte maakt schuld - bij de televisie hadden ze het stukje dat ik erover schreef bewaard en zo mocht ik gisteren in een Hilversumse studio discussiëren over het nut van Internationale Vrouwendag, en over de algehele teloorgang van de man.

Na afloop van de opnames wist ik niet meer wat ik had gezegd, maar het was wel gezellig. Over Internationale Vrouwen- en Mannendag is genoeg gepraat, maar niet over het oprukkende fenomeen van de '-Dag', in het bijzonder van de 'Nationale -Dag'. Er gaat geen week voorbij of we vieren een paar interessante Dagen, soms zelfs twee tegelijk: Luizendag (29 februari) en Zeldzame Ziekten Dag (29 februari), Nationale Complimentendag (1 maart) en de Dag van de Zelfbeschadiging (1 maart).

Een aantal van die Dagen mag je bezonken cultuurgoed noemen; we zijn ze werkelijk als feestdagen zijn gaan zien. Moederdag (13 mei), Vaderdag (17 juni), Dierendag (4 oktober), Nationale Secretaressedag (19 april) - wee degene die zo'n Dag vergeet. Waren feestdagen vroeger nog opgehangen aan heiligen en processies, nu de religie niets meer voorstelt vereren we de moeder, de vader, het dier en de secretaresse.

De Nationale Secretaressedag is voorgedrukt in mijn agenda. Andere Dagen hebben het moeilijker. De meeste komen er bekaaid af in de strijd om de publiciteit. Dat is best sneu. Ik zie het bestuur voor me van, zeg, de Dag van het Aangespannen Paard (12 mei), bijeen in een kartonnen zaaltje van een congrescentrum in Ede of Epe of elders in het midden van het land, worstelend met de vraag hoe ze op hún Dag hún boodschap Nationaal over het voetlicht kunnen brengen, en dan uit wanhoop maar een communicatiebureau inhuren dat achteraf een iets hogere declaratie indient dan begroot - maar ach, het is voor de goede zaak, het aangespannen paard in al zijn facetten.

Om de diverse minder bekende Dagen in het zonnetje te zetten heb ik een lijst samengesteld. Pak uw agenda er even bij: Dag van de Duurzaamheid (10 oktober), Dag van de Architectuur (23 en 24 juni, twee dagen dus), Dag van de Belegger (25 en 26 november), Wiskunde B-Dag (18 november), Dag van de Leraar (5 oktober), Dag van de Bouw (2 juni), Dag van de Stadslandbouw (8 maart, op Internationale Vrouwendag, wat van lef getuigt), Dag van Respect (8 november), Landelijke Dag Psychische Gezondheid (10 oktober), Wereld Diabetes Dag (24 juni), Nationale Diabetes Dag (30 maart), Dag van de Dijk (het ding, niet de popgroep, 24 september), Dag van de Stilte (28 oktober), Ambtenaar 2.0-Dag (10 februari), Onderwijs 2.0-Dag (28 september), Dag van de Literatuur (14 maart), Internationale Dag van de Democratie (15 september), Wereld Water Dag (22 maart), Landelijke Dag van de Hond (20 mei), Dag van de Datakwaliteit (1 november), Internationale Dag van de Persvrijheid (3 mei), Wereld Niet Roken Dag (31 mei), Dag van de Leerplicht (15 maart), Dag van de Huismeester (28 september).

Omdat dit stukje maar een beperkt aantal woorden mag hebben hou ik hier op, maar je kunt met al die Dagen gemakkelijk een krant vullen. Allemaal hebben ze trouwens een eigen website, en al die websites lijken vreselijk op elkaar, waarschijnlijk omdat ze worden gemaakt door hetzelfde communicatiebureau met expertise in het positioneren van uw Nationale Dag.

Nu sta ik op het punt de schuld voor de nationale-dagenmanie in de schoenen de schuiven van reclamemannen en marketingvrouwen, die tijdens zo'n brainstorm-met-de-benen-op-tafel lachend de ene Dag na de andere bedenken om iets of iemand op de kaart kan zetten - maar dat zou flauw zijn. Want het concept deugt en wij journalisten vinden het allemaal prachtig: op 1 maart bijvoorbeeld gingen álle media los op de Dag van de Zelfbeschadiging.

Er mist alleen een overkoepelende organisatie die orde houdt in de onoverzichtelijke spaghetti van Nationale Dagen die ons omringt. Het Nationale Dagenbureau, stel ik voor, of beter: de Autoriteit Nationale Dagen. Ik ben beschikbaar als voorzitter, en roep 10 maart alvast uit tot Nationale Dagendag.

undefined

Meer over