Naar huis

Acht buitenlanders in Nederland reizen in de zomer terug naar huis, acht fotografen volgen hun voetspoor. Deel 7: IT-consulent Pinky Muhki uit India....

Het was donker, het was koud en het regende.

Niemand zal beweren dat Pinky Mukhi's eerste kennismaking met Nederland, tweeëneenhalf jaar geleden, ideaal is geweest. De toen dertigjarige business analyst wist niets van het land dat ze na een vliegreis van negen uur zou bereiken. 'Johan Cruijff' mag dan in Ankara en Athene deuren openen – in Ahmedabad, in het westen van India, is zelfs de wereldberoemde Ajacied een groot vraagteken.

Het bleef regenen in de eerste weken die Pinky Mukhi bij een groot Nederlands bedrijf doorbracht als SAP-consultant. SAP levert de software waarmee grote ondernemingen hun boekhouding op orde houden. Mukhi heeft zowel verstand van het gecompliceerde computerprogramma als van accountancy. Aan dat gecombineerde talent is in Nederland een gebrek. Op haar afdeling werken tien Indiërs.

Mukhi is bij toeval in dit natte land verzeild geraakt. Tegenover vrienden in Ahmedabad had ze zich wel eens laten ontvallen dat ze internationale ervaring wilde opdoen. Via via kwam ze in contact met een bedrijf in Eindhoven. Dat liet haar overkomen op basis van een telefonisch sollicitatiegesprek van nog geen uur. In oktober 2000 stond ze op een regenachtig Schiphol – zonder paraplu.

De zon – die mist ze het meest. 'En mijn familie', voegt Mukhi er haastig aan toe. Ze belt gemiddeld drie tot vier keer per week naar huis, met haar vader, haar moeder en haar oudere broer. 'Mijn telefoonrekening is hoog', lacht ze verlegen. Vrienden en kennissen in Ahmedabad krijgen geregeld een e-mail uit Eindhoven. 'Dat is zó makkelijk.'

Haar ouders hadden er geen moeite mee dat hun dochter naar een ver en onbekend land afreisde. Ook andere familieleden hebben in het buitenland gewerkt, of zitten er nog steeds. Mukhi is de afgelopen tweeënhalf jaar vier keer voor een vakantie teruggekeerd naar India. Ze is net een week terug van een verblijf in Ahmedabad van veertien dagen. Ze was vanwege werkbezoeken aan Australië en Thailand 'toch in de buurt'. Het liefst gaat Mukhi in de winter naar huis. 'Dan is het koeler in India, maar niet zo koud als hier.'

Thuis betekent vrienden bezoeken, winkelen voor kleren die in Eindhoven niet te koop zijn en – om het oneerbiedig te zeggen – spiritueel 'bij te tanken'. Mukhi is een volgelinge van Sri Aurobindo, een spiritueel leider. Hij speelde een grote rol in de onafhankelijkheidsstrijd. Aurobindo overleed in 1950, drie jaar nadat de Britse overheersers India hadden verlaten.

Ze maakt altijd tijd vrij voor een bezoek aan het kleine heiligdom in Ahmedabad dat herinnert aan Aurobindo, om te mediteren. De ashram, de geloofgemeenschap daar, rekent ze tot haar familie. Spiritualiteit is ook een schaars goed in Nederland, maar als vegetariër komt ze niks tekort.

Haar achterstand in de kennis over Nederland heeft ze beetje bij beetje ingehaald. Mukhi woonde eerst in ' s Hertogenbosch, nu in Eindhoven. Ze heeft Amsterdam bezocht ('Natuurlijk'), Den Haag gezien, Vlissingen bewandeld en het Drielandenpunt bij Vaals beklommen. Met haar ouders verkende ze Europa: België, Duitsland, Zwitserland, Italië. 'Maar de Keukenhof vonden we het mooist.'

Hoe lang blijft ze nog in Nederland? Ze weet het niet. Over negen dagen wordt ze 32. 'Misschien nog een of twee jaar. Ik maak geen planning. Ik neem het leven zoals het is.' Hoewel: Pinky Mukhi zou het niet erg vinden als het weer eens ging regenen. Want deze tropische temperaturen zijn ook een SAP-consultant uit Ahmedabad te gortig.

Meer over