Na dominee Blair volgt dominee Cameron

Wat is New Conservatism? Net zoiets als New Labour? De nieuwe Tory-leider, David Cameron, heeft tot nu toe slechts een tipje van de sluier opgelicht....

Positieve discriminatie is niet iets dat de traditioneleTory-achterban van de partij op het platteland aanspreekt. Maar met dietraditionele achterban win je geen verkiezingen meer. De meerderheid vande Britten woont in moderne steden, waar coffeeshops de pubs hebbenverdrongen en een Porsche een grotere hartenwens is dan een rijpaard. David Cameron zal ook deze stedelijke bevolking aan zich moeten binden, wil hij in 2009 de verkiezingen winnen.

Cameron presenteert zich daarom als vernieuwer - de prediker van eenmodern, meelevend conservatisme. Na dominee Blair is er dominee Cameron.De oproep tot positieve discriminatie roept herinneringen op aan de jongeLabourleider van weleer. Tony Blair deed hetzelfde begin jaren negentig,toen hij de hervorming van Labour in gang zette.

Net als Blair heeft Cameron zich omringd met een kleine groepvertrouwelingen die in achterkamertjes filosofeert over wat het electoraatvan de toekomst aanspreekt. Blair had Gordon Brown (nu minister vanFinanciën), Peter Mandelson (Europees commissaris), Philip Gould(opiniepeiler) en Alastair Campbell (ex-Mirror-hoofdredacteur en laterperschef). Cameron heeft George Osborne (schaduwminister van Financiën),Edward Llewellyn (een voormalig adviseur van Paddy Ashdown in Bosnië),Oliver Letwin (een sluwe strateeg) en Michael Gove (een voormaligTimes-journalist).

Deze groep van 'Cameronians' moet in het voetspoor treden van de'Blairites' die begin jaren negentig hun project voor een cool Britainontwikkelden. Tony Blair beloofde bij zijn aantreden in 1994 een einde temaken aan de soundbite-politiek, David Cameron belooft een einde te makenaan de 'Jan Klaassen en Katrijn-politiek' van met de vinger wijzen enelkaar vliegen afvangen. Hij gaf gisteren, tijdens zijn eerste vragenuurtjein het Lagerhuis, een voorproefje van de nieuwe wijze van oppositievoeren.Hij hield geen tirade tegen 'Brussel', maar prees de premier voor zijnonderwijshervormingen, net zoals Tony Blair bij zijn aantreden toenmaligpremier John Major prees voor het Noord-Ierse vredesproces. Hij presenteertzich, net als Blair, als de man die breekt met het verleden. Hij ziet deLabourregering als 'mannen van gisteren met maatregelen van gisteren'. 'Uwas de toekomst - vroeger', beet hij Blair gisteren toe.

De vraag rijst of het recept van eind vorige eeuw ook werkt voor begin deze eeuw. Het tij is gunstig voor Cameron. Groot-Brittannië is naIrak en de afvlakkende economische groei rijp voor een nieuw gezicht. VeelBritten zijn Labourmoe en zelfs een nieuwe Labour-leider in de persoon vanGordon Brown kan hen niet meer inspireren. Er heerst een politiekeapathie, zo blijkt uit de dalende opkomst bij verkiezingen.

Cameron is mogelijk de man die dat kan doorbreken. Bookmakers hebbenhem tot favoriet gebombardeerd als de nieuwe premier van Groot-Brittannië(6-4). Volgens een opiniepeiling van Sky zouden de Conservatieven 36procent van de stemmen halen als er nu verkiezingen werden gehouden, enLabour maar 33 procent. Cameron is in 2009, als er echt wordt gestemd, eenbeginnende veertiger, met tegenover zich Gordon Brown, een bijna-zestiger.

Maar 2009 is nog ver weg. Cameron kan voordien zijn eigen ruiteningooien. Is hij echt cool? Of blijkt hij toch een traditionele snob tezijn? Vinden de Britten de tatoeage op de enkel van zijn echtgenoteSamantha hip? Of vinden ze haar handtasjes van 875 pond te snobbish?

Het zal Cameron moeite kosten om rechts van Labour een weg te vindendie een meerderheid van de Britten aanspreekt. Hij lijkt die ook niet tezoeken. Hij zoekt een consensus. Hij presenteert zich tot nu toe alleen alseen ander persoon dan Tony Blair - de man van de toekomst. Zijnbeleidsverschillen met de huidige premier zijn minder duidelijk. Cameronpleit niet voor ingrijpende belastingverlagingen, verdere beperkingen opde immigratie of het terugtrekken van de troepen uit Irak. Waar hij welvoor pleit is minder overheidsingrijpen in het onderwijs en degezondheidszorg en meer in het milieu.

New Labour heeft niet van de ene op andere dag gestalte gekregen. Datzal ook het New Conservatism niet lukken. David Cameron is een frisgezicht, maar zal net als Tony Blair tijd nodig hebben om een nieuw beleidte vormen en een nieuw geluid te laten horen. Op dit moment klinktCameronism nog niet anders dan Blairism in een ander jasje.

Peter de Waard

Meer over