'Muzikaal is het natuurlijk nonsens'

Techno dood? Die uitspraak moeten anderen maar voor hun rekening nemen. Speedy J. heeft geen boodschap aan het overlijdensbericht dat collega technodj/producer Luke Slater een maand geleden nog rondbazuinde....

Van onze verslaggever Pablo Cabenda

'Ik had weer de behoefte aan een strakomlijnd kader. Als Luke Slater tegenwoordig alleen maar commerciële cheesy tunes wil maken, moet hij dat weten.'

Ja, natuurlijk is een technostamper als Loudboxer ook veel commerciëler dan zijn vorige geluidsexperimenten, dat weet Speedy J. ook wel. Maar een groter publiek bereiken is nooit zijn drijfveer geweest. Tot voor kort wilde hij niet eens herinnerd worden aan zijn eerste en grootste hit, Pull over uit 1992, die geldt als de blauwdruk voor alle daaropvolgende hardcore techno. En hij heeft albums als A Shocking Hobby en Public Energy no 1 als bewijs voor zijn nonconformisme. Agressieve klanken die scheren langs de pijngrenzen van je trommelvliezen.

Voor Loudboxer heeft Paap alleen het schuur-, gruis- en sisinstrumentarium behouden, maar het in ritmisch opzicht veel simpeler aangepakt. 'Het was eerder heimwee naar die manier van werken, dan naar de dansvloer. Die vorige albums zitten vol met muziek die weinig regels kent. Dat werken zonder houvast begon me de keel uit te hangen. De muziek op Loudboxer is zuiver functioneel. Je weet waar je heen moet en daar werk er je dan ook naar toe.'

En dan ontnuchterend: 'Maar muzikaal is het natuurlijk nonsens. Daar zit hem ook de uitdaging niet. De kracht zit in de fysieke uitwerking die die techno bij mensen teweeg moet brengen.'

Om die te optimaliseren heeft hij Loudboxer opgezet als een mix-cd. Tracks vloeien naadloos in elkaar over om de lichamelijke betovering niet te verbreken. En de vinyl versie bergt tweehonderd locked grooves, ritmetracks die een dj als basis kan gebruiken voor zijn draaisessies.

Het gaat Paap om de benadering, de invalshoek. Dat hij muziek maakt, is eigenlijk zuiver toeval. 'Ik ben me altijd bezig blijven houden met kunst die gedreven is door technologie. Voor mijn part noem je dit dan ook geen muziek maar geluidsdesign.' Verwantschappen kun je net zo goed in de muziek zoeken, bij techno Einzelgängers als Aphex Twin en Richie Hawtin, als daarbuiten. Paap werkt al geruime tijd samen met Chunky Move, een Australisch theatergezelschap.

En Paaps benadering is altijd die van eigen keuzes en eigenzinnigheid geweest. Synthesizers met standaard prefab geluiden komen huize Paap niet in. En als ze er wel inkomen worden ze rücksichtslos uit elkaar gesloopt en krijgen ze de wil van de producer opgelegd. De laatste tien jaar heeft hij een enorme collectie aan electronica opgebouwd die de persoonlijke Speedy J. signatuur draagt.

Maar techniek staat voor hem ten dienste van de mens en niet andersom. 'Waar ik me zwaar aan erger is dat iedereen het gewoon accepteert dat computers zulke onhandige apparaten zijn die geen enkele rekening houden met menselijke wensen. Waarom zou je in godsnaam een notebook in je bed willen lezen. Daar heb je toch een boek voor?'

Meer over