Muziekvakbeurs Womex telt slechts paar juweeltjes

Met een beetje fantasie zou je kunnen zeggen dat de belangrijkste aspecten van de Womex (Worldwide Music Expo) - de jaarlijkse vakbeurs voor de wereldmuziekbranche die dit jaar naar Rotterdam 2001 was gehaald - zich al ontvouwden tijdens de drie debatten die voorafgaand aan deze manifestatie plaatsvonden in Zaal de...

Van onze medewerker Ton Maas

'Wat vinden recensenten, musici en zaalprogrammeurs van wereldmuziek?', luidde de vraag die centraal had moeten staan. Het draaide uit op veel verwarring rond definities, waarbij steeds duidelijker werd dat de organisatie vooral uit was op een debat over de positie van musicerende allochtonen in Nederland. De leden van het muzikantenpanel waren vooral boos dat zo weinig acts uit de Benelux te horen waren.

Dieptepunt van de serie debatten was de aflevering waarop de podia centraal stonden. Van de gespecialiseerde wereldmuziekpodia en de grote festivals - de belangrijkste smaakmakers op dit gebied - ontbrak elk spoor. De aanwezigen moesten het doen met de programmeur van een poppodium en iemand van het Haagse Volksbuurtmuseum, allebei instellingen die 'ook wel eens wat' aan wereldmuziek doen, en verder nog een docent van het Rotterdams conservatorium.

De Womex zelf werd geplaagd door vrijwel dezelfde tekortkomingen. Van de door de internationale jury geselecteerde artiesten die tijdens de beurs in de Rotterdamse Doelen een 'showcase' mochten verzorgen, kwamen er enkele niet opdagen. Ifang Bondi haakte af uit onvrede met de omstandigheden waaronder moest worden opgetreden, Boris Kovac en zijn bandleden hadden geen inreisvisum gekregen en voormalig White Panther-activist John Sinclair, die een lezing zou geven over de muziekscene van New Orleans, liet zonder bericht verstek gaan.

Dat er zo weinig artiesten uit de Benelux waren, kwam ongetwijfeld doordat de juryleden zich bij het beoordelen van de ruim vijfhonderd inzendingen vooral lieten leiden door kwaliteit. Maar dat alle ruim vijftig inzendingen uit België te licht waren bevonden, is toch wel verbazend. Dat gevestigde namen als het Orchestra Baobab, Trilok Gurtu en Yulduz Usmanova wél waren geselecteerd, maakte deze constatering extra wrang. Zeker Yulduz is als popartiest tegenwoordig zo succesvol dat ze dit soort ruggesteuntjes nauwelijks nodig heeft.

Enkele 'off-Womex' optredens, zoals dat van het spetterende Belgische kwartet Troisseur in Rotown, maakten gelukkig nog iets goed. Ook positief was de sfeer tijdens de beurs: ongedwongen en met een zeer veelkleurige deelnemerspopulatie - anders dan wat je bij 'big business' zou verwachten. En uiteraard herbergt iedere Womex wel een paar muzikale juweeltjes. Tot de hoogtepunten behoorden de klaagliederen uit het Griekse Epirus door meesterklarinettist Petro-Loukos Chalkias en zijn ensemble, de wervelende Argentijnse rootsmuziek van accordeonist Chano Spasiuk en de schitterend vertolkte Zweedse volksmuziek van het trio Nara.

Meer over