Munoz leidt Cubanen naar winst op Nederland

Een standbeeld is nog niet voor hem opgericht. Zoiets gebeurt gewoonlijk pas na afloop van het aards bestaan. Maar er is een goede kans dat de heldendaden van Antonio Munoz op een andere wijze onsterfelijk worden verklaard....

Van onze honkbalmedewerker

Peter Bruin

ROTTERDAM

De Cubaanse zege in Rotterdam was logisch en vanzelfsprekend. Al was het verschil met de overige teams vaak niet in de uitslagen terug te vinden. Munoz had een groep buitengewoon getalenteerde spelers meegenomen. Zoals buitenvelder Benavides, catcher Padro en honkloper Scull. Trouwens, de rest mocht er ook zijn. Maar Munoz moet hebben beseft dat al te veel inspanningen tot te grote overwinningen konden leiden. En dat heeft een toernooiorganisatie liever niet. Het zou sponsors kunnen afschrikken.

Daarom werd volstaan met een paar innings serieus honkbal per wedstrijd. Die waren dan ook het aankijken meer dan waard. Ook de finalepartijen tegen Nederland werden met acceptabele uitslagen afgesloten. Al wensten de Cubanen zich in het tweede duel helemaal niet meer uit te sloven. Tot ongenoegen van coach Leurs die de Cubanen lamlendigheid verweet.

Ondanks de finale-nederlagen was Leurs tevreden met de totaalprestatie van zijn team. En Cranston met zijn 21 honkslagen waarmee hij royaal bovenaan eindigde in het slaggemiddelde-klassement. Het was voor Leurs en de zijnen een leerzaam evenement dat deze week een vervolg krijgt met een driedaags trainingskamp op de velden van HCAW. Als voorbereiding op het EK dat vrijdag in Haarlem van start gaat.

Ondanks de geringe inzet van zijn mannen tijdens het sluitstuk was ook Munoz een tevreden manager. 'Honkbal is een spel van moed en durf. Dat hebben wij ook laten zien. De toernooizege is erg belangrijk voor ons. Vier jaar geleden verloren we hier twee belangrijke wedstrijden waardoor we de eerste plaats misliepen. Dat hebben we nu goedgemaakt.' Munoz weet dat ook de partijbonzen in Havana tevreden zullen reageren. 'De spelers zullen hiervoor waardering oogsten. De regering zal zeer zeker haar erkentelijkheid uiten'.

Want Cuba is honkbalgek. Honkbal is het kloppende hart van Cuba. Wedstrijden in de Serie National en Serie Selectiva worden door zo'n tien- tot vijftienduizend toeschouwers bezocht. Het tweede kanaal van de Cubaanse televisie zendt per competitiedag een wedstrijd uit. Dus wordt de toernooizege van Rotterdam door de Cubanen gekoesterd en gewaardeerd. In een land dat grossiert in wereldtitels. En waarin maar geen tekort aan goede spelers lijkt te kunnen bestaan. Munoz weet waarom. 'Omdat we onze sterke spelers niet verliezen aan professionale honkbalorganisaties. Een team wordt zwakker als het z'n beste spelers verliest. Maar bij ons blijven de beste spelers'.

In Havana kunnen honkballers zich zelfs inschrijven op de plaatselijke universiteit, de enige ter wereld met een leerstoel baseball. Destijds onder leiding van professor Servio Borges. Maar hij viel in ongenade bij Castro, waarna niemand meer iets van hem heeft vernomen. Nu is professor Juan Ealo de baas. Vroeger speelde hij als prof in Amerika.

Het WPT in Rotterdam was de eerste buitenlandse trip waarbij Munoz als coach van een Cubaanse honkbaldelegatie optrad. Na een glanzende loopbaan die hij in 1989, na 560 interlands, afsloot. Een fantastische eerste honkman, die allerhande individuele prijzen veroverde maar het succes ervan toeschreef aan het collectief. Zo werd hij tijdens de Haarlemse Honkbalweek van 1978 gekroond tot homerun-king.

Tijdens het WPT van 1985, in een wedstrijd tegen Nederland, haalde hij de veelbesproken truc uit met de verborgen bal. Munoz weet nog hoe hij destijds Eric de Bruin te grazen nam. 'Als de honkloper dacht te weten dat ik de bal niet meer had nam hij afstand van het honk en kon ik hem uittikken'.

De Bruin was niet het enige slachtoffer van Munoz. 'Het lukte ook bij Cubanen, Koreanen, Amerikanen en Japanners. Ik heb het zo'n honderd keer geprobeerd, waarvan 25 pogingen succesvol waren. Belangrijk is om de coach van de tegenpartij te overtuigen dat de bal naar de pitcher is gegooid, terwijl de bal in de handschoen is opgeborgen'.

Honkbal heeft Munoz veel gebracht. 'Steeds kwam er weer ietsje bij. Zo kon ik groeien en steeds beter worden. Uiteindelijk heeft heeft het mij gevoerd tot wat ik nu ben.' Ook zijn ex-collega's kunnen na hun actieve loopbaan de toekomst met vertrouwen tegemoet zien. 'Bijna alle spelers die met honkbal stoppen krijgen een positie binnen de honkbalorganisatie aangeboden om jonge spelers op te leiden. Als er talent is gaan deze naar speciale scholen en krijgen een speciale honkbalopleiding. Want in Cuba is het een voorrecht als je goed kunt honkballen.'

Meer over