Morgan en de nieuwe kinderpornorichtlijn

Op internet heette ze Morgan, een meisje van 10 jaar. In 2001 werd ze populair bij mannen die internet afstruinen naar kinderporno....

De politie loste de zaak in 2002 op. Morgan bleek een Nederlands meisje. De filmpjes waren gemaakt door haar vader. Hij misbruikte zijn dochter tijdens de bezoekregeling die hij met zijn ex-vrouw had afgesproken, en zette de video’s op internet. De naam Morgan verzon hij. Morgan was voor tienduizenden mannen over de hele wereld het meisje met dat opvallende spijkerjurkje.

Nog altijd is de ‘Morgan-serie’ een begrip in pedoseksuele kringen. De video’s worden over de hele wereld gevonden, in alle mogelijke talen. Morgan is dan opeens Spaans of Engels – want kinderporno is grenzenloos.

Sinds de komst van internet zien officieren van justitie en rechercheurs die kinderporno bestrijden een radicale verandering: het seksuele geweld wordt heftiger, de slachtoffers steeds jonger. Filmpjes van baby’s van een paar maanden oud die worden verkracht, komen voor in de Landelijke Database Kinderpornografie van het Korps Landelijke Politiediensten (KLPD). Daarin zitten inmiddels bijna 2 miljoen foto’s en films.

Voor de top van het Openbaar Ministerie is die omslag mede reden voor actie. Zij willen dat rechters harder gaan optreden tegen bezitters, verspreiders en vervaardigers van kinderporno.

Downloaders van kinderporno kregen tot op heden een taakstraf en verplicht therapie bij een instelling voor forensische psychiatrie. Te soft, vinden de procureurs-generaal. Alle officieren van justitie hebben de opdracht per 1 mei in zaken waar kinderporno een rol speelt celstraffen te eisen van ten minste 6 maanden (voorwaardelijk) – en dat is dan voor het in bezit hebben van foto’s waarop geen ontuchtige handelingen te zien zijn en waarbij het slachtoffer tussen de 16 en 18 jaar is. Bij foto’s en films waarop kinderen jonger zijn en/of het misbruik heftiger is, zijn de eisen flink hoger.

In 2004 en 2005 konden in Nederland 441 downloaders van kinderporno worden opgepakt, in een grootscheepse operatie met de codenaam Neon. De 441, allen mannen, konden worden aangehouden dankzij speurwerk van de Amerikaanse justitie. De FBI was erin geslaagd de creditcardbetalingen van enkele Wit-Russische kinderpornosites bloot te leggen. Duizenden mannen die dachten anoniem kinderporno te hebben gekocht, kregen opeens een gezicht. In bijna honderd landen werden huiszoekingen gedaan en arrestaties verricht.

Vorig jaar werden de laatste Nederlandse verdachten veroordeeld. Velen kregen alleen een taakstraf, zelfs mannen bij wie thuis tienduizenden tot vele honderdduizenden foto’s en films van de meest gruwelijke seksuele martelingen van zeer jonge kinderen werden gevonden. Voor het downloaden van kinderporno wordt eenvoudigweg geen celstraf opgelegd. Maar ook officieren van justitie eisten in de Neon-processen veelal taakstraffen, vanuit de redenering dat dit het vast gebruik was.

De onvrede hierover bij officieren die zich met kinderpornozaken bezighouden, was echter groot. Ook in de Tweede Kamer ontstond ongerustheid. Daarop vroeg minister Hirsch Ballin van Justitie dit jaar de procureurs-generaal na te denken over een nieuwe kinderpornorichtlijn.

Die richtlijn is nu af. De hoogte van de eis wordt bepaald door vier factoren: de aard van de afbeeldingen, de leeftijd van de slachtoffers, de periode waarin de verdachte zijn activiteiten ontplooide en uiteraard de vraag of hij als vervaardiger, verspreider dan wel uitsluitend als bezitter ervan kan worden aangemerkt.

De richtlijn werkt met punten: 1 punt = 1 dag gevangenisstraf. Elke verdachte in een kinderpornozaak begint met 120 ‘basispunten’, oftewel een eis van 4 maanden (voorwaardelijke) gevangenisstraf. De uiteindelijk hoogte van de eis van het OM is een kwestie van alle punten optellen.

Meer over