Mollema vlucht uit niemandsland

MARIJE RANDEWIJK

PINEROLO - De agenda van Bauke Mollema voor de komende dagen? Donderdag: me ophouden in de buik van het peloton. Vrijdag: met kopgroep Alpe d'Huez op fietsen. Zaterdag: voluit in de tijdrit. Zondag: naar huis!

Misschien moet dat uitroepteken worden weggegumd. Mollema is sowieso niet van het uitbundige soort en hij hoeft ook niet zo nodig naar huis. Hij is net lekker bezig.

Leuke koers wel hoor, die Tour. Zeventien etappes is de ronde ver en dat is dan in elk geval duidelijk. Bauke Mollema (24), ook wel Baukje in zijn eigen ploeg, vindt de Tour een leuke koers. Hij heeft het naar zijn zin. Dat helpt.

Rabobankploegmaat Robert Gesink zal die woorden niet snel in de mond nemen. Die vindt de Tour een podium waarop hij thuishoort. Dat is een totaal andere manier om je aanwezigheid in Frankrijk te verantwoorden. Gesink is een renner die in de Tour zijn geld moet verdienen. Mollema mag dat nog.

Of dat ooit zal veranderen? Mollema zei eerder al eens: 'Vergelijken met anderen is meestal niet zo goed. Je hebt er ook niet veel aan.'

Hij heeft gelijk. Maar daardoor blijven de vraagtekens. Mollema reed woensdag in de etappe naar Pinerolo naar een tweede plaats, de hoogste Nederlandse klassering in deze Tour tot nu toe. Mollema is sowieso al dagen de aanvalslustigste landgenoot.

'Net niet hè', constateerde hij droog, nadat zijn achtervolging op Edvald Boasson Hagen vruchteloos was gebleven. Inderdaad, net niet. In het algemeen klassement is Mollema 71ste, op 1.22.19 van Voeckler. En dat voor een klassementsrenner, iemand die bij zijn debuut in de Giro twaalfde werd. Alberto Contador werd 31ste in zijn eerste Tour; Andy Schleck twaalfde, Cadel Evans achtste. Gesink viel uit met een gebroken pols.

Maar vergelijken heeft geen zin, zoals hij zelf zegt. Het doet geen recht aan zijn karakter. Hij laat zich ook met niemand vergelijken, niet als het goed gaat, niet als het slecht gaat. Het grootste verschil met andere renners? 'Ik hou niet van moeilijk doen.'

Mollema is geen meeloper. Als het hele peloton in Girona gaat wonen en trainen, kiest hij voor Alicante. Zijn haar kamt hij al dagen niet, hij hoeft er niet gelikt uit te zien. Haargel heeft hij niet mee naar Frankrijk. In zijn toilettas zitten: tandpasta, tandenborstel, deodorant, nagelknippertje, scheermes en vitaminepillen. Douchegel? Niet nodig, die hebben ze in de teambus, en anders in het hotel wel.

Als het hele peloton in rep en roer is over de sneeuw op de top van de Galibier, reageert Mollema koeltjes met: 'Als we sneeuw krijgen, zullen ze het wel afgelasten.'

Het is een kwaliteit die hem in de hectiek van de Tour van pas had moeten komen. Hem maakt het niet uit of hij fietst in Spanje, Italië of Frankrijk. Adri van Houwelingen vatte het nooit beter samen: 'Bauke is af en toe een beetje verstrooid, maar dat was Oscar Freire ook. Daar kun je een mooi palmares mee opbouwen.'

Het debuut is anders gelopen dan hij zich had voorgesteld. Terwijl er dagelijks een medisch bulletin verscheen over Gesink, werd Mollema naamloos ziek. Maar werd hij ziek in de Tour, of door de Tour? Ploegleider Frans Maassen: 'Hij werd gewoon ziek.'

Pas op weg naar Lourdes, diep in de tweede Tourweek, vingen de televisiecamera's zijn gezicht. Op de Aubisque zat hij in het wiel van de Fransman Bouet. Bouet voerde het tempo een beetje op en Mollema dacht: laat ik maar eens meegaan.

Het was een zinloze onderneming, de ontsnapping van de dag was al lang uit zicht. Maar winnen, daar was het Mollema niet om te doen. Zover was hij op dat moment nog niet. Hij leek in niemandsland te fietsen, in werkelijkheid vluchtte hij erjuist uit.

'Ik heb weer het gevoel dat ik meedoe', luidde zijn commentaar. Van Houwelingen: 'Eerst dachten we: wat zit hij daar te doen? Maar het was het begin van zijn wederopstanding.'

Mollema toont deze Tour de veerkracht die de andere klassementsrenner van de ploeg, Robert Gesink, tot nog toe diep wegstopte. Op zaterdag zat hij wederom in de kopgroep. Op dinsdag miste hij op het beslissende moment net de aansluiting met de groep van etappewinnaar Hushovd. Dat overkwam hem woensdag niet nog eens. Mollema: 'De benen worden elke dag beter.'

Misschien heeft hij zich in sommige etappes te gemakkelijk laten lossen, mijmert hij bij de teambus. Misschien ook wel niet. Volgend jaar zal het anders gaan, denkt hij. Maar eerst nog zijn agenda voor deze Tour afwerken. Met de kopgroep Alpe d'Huez oprijden, dat zou toch 'best mooi' zijn.

undefined

Meer over