Moeilijk recept voor vrije dag

Anderhalve dag werk. Vergeefs. Een verslag. Een lezer uit Gorinchem stuurt een kopie uit een zeventien jaar oud Engels kookboek....

In het Engelse kookboek staan nauwkeurig aanwijzingen. We volgen het boek en gebruiken verschillende soorten aardappelen, nieuwe en oude. Het boek beveelt 'waxy potatoes' aan. Wasachtig? Nee, 'glazige' aardappelen zouden bedoeld kunnen worden, zeggen de woordenboeken. We kochten stevige aardappelen, geen kruimelaars.

Het kookboek: aardappelen schillen en in plakken snijden van 3 millimeter dik. Week ze minstens een uur in een schaal koud water. Giet ze af en droog ze goed. Verhit plantaardige olie tot 160 graden Celsius. (Verrassing: een vloeistofthermometer verried onze elektrische friteuse die op 180 moet om tot 160 graden te verhitten.) Doe de aardappelschijfjes in de olie. Schep ze eruit als ze gaan drijven en laat ze op keukenpapier uitlekken en helemaal afkoelen. Volkskeuken: chips van oude aardappelen gaan al na een paar tellen drijven, nieuwe aardappelen komen binnen een halve minuut omhoog.

Kookboek: Vlak voor het opdienen van de aardappellekkernij, de olie opnieuw verhitten, maar nu tot 200 graden. Chips erin doen die vrijwel onmiddellijk zwellen en snel lichtbruin bakken. Laat ze nog eens uitlekken op papier en dien ze op. Omdat veel soorten frituurolie de hitte van 200 graden niet aankunnen, gebruikten we een speciale nieuwe frituurolijfolie van Diamant die heter kan worden zonder te gaan stinken. En de elektrische frietketel gebruikten we ook niet omdat de thermostaat niet verder gaat dan 180 graden. In een wokje is frituren ook veel leuker.

We lieten de temperatuur van de olie oplopen tot 200 graden, hopend dat de vloeistofthermometer uit de kookspullenwinkel betrouwbaar is. We deden de eerste voorgebakken en afgekoelde schijfjes in de olie. Een juichkreet joeg de spreeuwen onder de dakpannen weg. De chips zwollen op! Gelukt? Nee. Toen de kussentjes uit de olie gevist waren en op het papier lagen uit te lekken, zakten ze weer in. Oude aardappelen, nieuwe aardappelen, er was geen verschil. Wel merkten we dat de olie heel snel temperatuur verliest, we moesten de wok voor elk nieuw handje chips nauwkeurig weer opstoken tot die 200 graden.

Maar de gasten aan tafel hebben na urenlang wachten toch geen opgeblazen aardappelschijfje mogen proeven. En toen overviel ons - het was zondagmiddag om een uur of drie - de gedachte: waarom willen wij dit eigenlijk? Zo hadden we de rest van de dag opeens vrij.

Meer over