Moeder is meer waard dan haar laatste AOW

Als het leven zich voordoet zoals vandaag, dan vloek ik diep van binnen van onmacht. Samen met pap maak ik de balans op na het overlijden van mam....

Mijn moeder is op 25 december heengegaan. Nadat wij haar overlijden aan de betreffende instanties hebben doorgegeven, kwamen die in een mum van tijd in actie. Terwijl mam nog lag opgebaard, ontnam men linea recta haar AOW. Een vijfde deel van december moest worden teruggestort, net als het vakantiegeld van die maand. ‘Tja’, zegt pap: ‘Voorheen werd toch nog twee maanden doorbetaald, na de bezuinigingen een maand en nu dus geen dag!’

Nooit eerder heb ik instanties zo snel in beweging zien komen. Ik ben onthutst omdat mijn moeder toch meer waard is dan het terugbetalen van haar AOW. De administratiekosten om deze aanpassing in rekening te brengen, zijn waarschijnlijk hoger dan wat het uiteindelijk oplevert. Zelfs een werkgever is zo fatsoenlijk om na een overlijden nog even door te betalen. Binnen een week moest pap inleveren: de scootmobiel, de rolstoel en de invalidenkaart.

Wanneer je dergelijke hulpmiddelen aanvraagt, ben je minimaal zes tot twaalf weken verder. Maar als er wat te halen valt, staat men acuut bij je op de stoep. Of pap al niet genoeg is kwijtgeraakt. De verzorgingsstaat van 2008 is opgebouwd door mensen als mijn ouders.

Pap heeft de rollator en het bed gekocht om nog iets van mam om zich heen te hebben.

Meer over