Moddervette kluchten bij vlagen komisch

Tsjechov & Tsjechov..

Vincent Kouters

UTRECHT Alles is fout aan Tsjechov & Tsjechov, de nieuwste voorstelling van de Paardenkathedraal. Maar dan ook werkelijk alles: de slecht zittende kostuums, de nepsnorren, de kant-en-klare keyboarddeuntjes, het discolicht. Bovenal de acteurs, die spelen zoals men dat hoogstwaarschijnlijk twee eeuwen geleden in een slechte klucht deed. De voorstelling is opzettelijk doordrenkt van lelijke kitscherigheid, ofwel: goed fout. Maar ook bij vlagen vreselijk komisch.

Paula Bangels bewerkte en regisseerde twee eenakters van Tsjechov: Het huwelijksaanzoek en De beer. Twee verhalen over de dunne lijn tussen haat en liefde. Twee regelrechte kluchten ook, een genre waar veel gesubsidieerde theatergroepen liever verschoond van blijven. Zo niet Bangels, die vervolgens op zoek ging naar het meest onzinnige en bizarre dat deze stukken te bieden hadden.

In het eerste verhaaltje stapt een ziekelijk zenuwachtige jongen op zijn buurman af, om diens dochter een huwelijksaanzoek te doen. Maar nog voordat hij de vraag überhaupt heeft kunnen stellen, ontaardt het gesprek in een geschil over een stuk grond, dat uiteindelijk strandt in een ordinaire ruzie over wie de beste hond heeft.

Dit simpele, maar grappige verhaaltje is aanleiding voor de drie acteurs om alle remmen los te gooien. Guido Pollemans maakt van de vader een razend flamboyante relnicht. Elisa Beuger speelt het meisje als een onhandige poppenkastpop en David Cantens heeft zich als de buurjongen een verzameling monsterlijke zenuwentics aangemeten. Het is goed voor een aantal keer flink lachen. Maar al vrij snel wordt ook de irritatiegrens bereikt. Het gaat allemaal net iets te lang door.

Dan is het tweede stuk beter, want iets – niet veel – ingetogener. Pollemans speelt nu een ongelikte beer van een man, die een oude schuld op komt eisen bij een nog rouwende weduwe (Beuger). Natuurlijk ontstaat er weer een knetterende ruzie. Maar het leukste element is hier de bangige huisknecht (Cantens), die over een keyboard beschikt en scènes voorziet van een bombastische partij strijkers of een dreunende housebeat.

Het ritme is wat evenwichtiger dan in het eerste stuk, waardoor de grappen en grollen niet gaat irriteren. Nog steeds draait het uiteraard om moddervet kluchtenspel en flauwe humor. Maar nu blijft het tot het einde leuk

Onlangs werd bekend dat artistiek leider Dirk Tanghe aan het einde van dit seizoen de Paardenkathedraal gaat verlaten. Zijn uitbundige en fantasierijke ensceneringen zullen daar node gemist worden. Bangels, officieel tweede regisseur naast Tanghe, laat met Tsjechov & Tsjechov blijken ook over heel wat theatrale bravoure te beschikken.

Vincent Kouters

Meer over