Misstap May in dossier immigratie

Het heeft anderhalf jaar geduurd maar de Britse minister Theresa May heeft eindelijk kennis gemaakt met 'de Vloek van Binnenlandse Zaken'. Eens te meer lijkt dit lastige ministerie zijn faam als begraafplaats van politici waar te maken en wederom is de immigratiedienst de bron van alle ellende. May vecht voor haar politieke leven.

PATRICK VAN IJZENDOORN

LONDEN - De Conservatieve bewindsvrouw is in de problemen gekomen door de versoepeling van de paspoortcontroles afgelopen zomer. Ze had opdracht gegeven voor een test waarin douaniers, aan de hand van beschikbare informatie, gericht zouden controleren. De leiding van de Border Agency, de Britse marechaussee, verruimde dit proefbeleid opdat vakantierijen sneller konden doorstromen. Tegenover het Lagerhuis kon May niet aangeven hoeveel ongewenste vreemdelingen hierdoor zijn binnengelaten. Omdat een ongeluk op dit departement nooit alleen komt, bleek afgelopen dagen ook dat een Nigeriaanse immigratieambtenaar tegen betaling visa had verstrekt aan landgenoten.

Geen Brit is verbaasd over deze gebeurtenissen. Vijf jaar geleden verklaarde Labour-minister John Reid dat het ministerie van Binnenlandse Zaken niet berekend is op zijn taken, vooral waar het gaat om het bewaken van de grenzen en het uitzetten van ongewenste vreemdelingen. De Schot wist waarover hij het had, want als Tony Blairs puinruimer heeft bij de meeste departementen van binnen gezien. Hij is een van de weinige moderne bewindslieden op Binnenlandse Zaken die niet na een of ander schandaal zijn aftreden.

In 2004 was staatssecretaris voor immigratiezaken Beverley Hughes het slachtoffer van de onthulling in The Sunday Times dat Oost-Europese immigranten zonder enige controle werden binnengelaten. Deze souplesse was bedoeld om de dossierachterstand weg te werken.

Later dat jaar trad minister David Blunkett zelf af toen was gebleken dat hij versneld een visum had proberen te ritselen voor de oppas van zijn geliefde. Zijn opvolger Charles Clarke, een andere zwaargewicht, hield het twee jaar uit, totdat bleek dat er geen pogingen waren ondernomen om 1.023 gevangen buitenlanders na het uitzitten van hun celstraffen het land uit te zetten. Ook minister Jacqui Smith vertrok voortijdig.

Een tragikomische episode waar niemand voor zou aftreden, was de introductie van een supercomputer bij de immigratiedienst. Na deze automatisering werden 70.000 dossiers opgeslagen in een vochtige kelder. Toen bleek dat de computer niet goed werkte, verbood de Arbo-dienst de werknemers wegens veiligheids- en gezondheidrisico's de kelder in te gaan. Tegen de tijd dat gediplomeerde reddingswerkers afdaalden in de ambtelijke spelonken, bleken de dossiers al grotendeels te zijn weggerot.

undefined

Meer over