Miljoenen gaan erin om, maar de fixer heeft niet alles in de hand

Paul R., verdachte in een groot Duits onderzoek naar matchfixing, ontkende in de Volkskrant zaterdag zelf voetbalwedstrijden te hebben gemanipuleerd. Het politiedossier werpt een ander licht op de rol van de Nederlander.

Het is al laat op de woensdagavond als de telefoon van Paul R. gaat. Aan de andere kant klinkt een benepen Duitse stem met Oost-Europees accent: 'Sorry, ik weet niet wat er misging.' Paul begrijpt het ook niet meer. Dit had een glorieuze avond met een gouden randje moeten worden. Het werd een nachtmerrie.

Een Duits rechercheteam dat onderzoek doet naar matchfixing luistert geïnteresseerd mee naar het telefoongesprek. Het is 16 september 2009, de tweede Champions League-avond van het seizoen. Een uur geleden klonk bij de acht duels op het Europese continent het laatste fluitsignaal. Barcelona speelde 0-0 tegen Inter. AZ ging jammerlijk ten onder tegen het Griekse Olympiakos. Maar daar zit de teleurstelling van Paul en zijn Kroatische gesprekspartner Marijo C. niet.

Hun ogen waren deze avond gericht op het roemrijke Anfield Road, waar Liverpool de Hongaarse kampioen Debrecen ontving. 'Liverpool heeft niet één keer op doel geschoten!', foetert Marijo door de telefoon. 'Het hele elftal was slecht', concludeert Paul. 'Zo veel kopzorgen, en dat allemaal op één dag', mijmert de Nederlander, die sinds een uur twee ton armer is. Eerder die dag verloor hij al 100 duizend euro op een ander duel.

Het duo maakt een sport van het gokken met voorkennis. Willekeurig inzetten is voor losers, vinden ze. Beter is het geld in te zetten als je zelf invloed hebt op de uitkomst van een wedstrijd, zoals nu de bedoeling was. Hun troef: keeper Vukasin Poleksic van Debrecen, die in het complot zou zitten. Marijo: 'De jongen heeft zijn werk gedaan. Die ander ook.' Maar ja, keeper kan de bal er moeilijk zelf in schieten, verzucht hij.

Paul, Marijo en hun 'vrienden' hadden fors ingezet op een grote overwinning van Liverpool. Als de Engelsen minimaal drie keer scoren, dan is het kassa. Vlak voor rust gaat alles nog volgens plan: Liverpool-spits Fernando Torres schiet op doel, keeper Poleksic redt halfslachtig en Nederlander Dirk Kuijt tikt de 1-0 binnen.

Naarmate de tweede helft vordert, nemen de zorgen van Paul en Marijo toe. Sterspeler Steven Gerrard van Liverpool, doorgaans behept met een loepzuiver schot, heeft het vizier niet scherp staan. Voor zijn teamgenoten geldt hetzelfde. Liefst zestien schoten gaan naast of over. Ook de entree van Ryan Babel in de 80ste minuut helpt niet. Het blijft bij dat ene schamele doelpuntje.

Kopzorgen dus. Het is net als in het casino: meteen na het verlies wordt de volgende inzet gepland. De grote klapper die de opgelopen schade in één klap teniet moet doen.

Marijo: 'Kom zaterdag naar Zwitserland, dan spelen we het spelletje goed.'

Paul: 'Ik heb eerst geld nodig op mijn rekening.'

Marijo: 'Ik kan zaterdag in Zwitserland wat regelen. Het wordt 5-0, simpel.'

Paul: 'Ik kom, geen probleem. We moeten zorgen dat we goed internet hebben.'

Paul R. wordt door betrokkenen omschreven als een charmante persoonlijkheid. De 54-jarige Nederlander valt op door zijn kale hoofd en bijzonder slanke postuur. R., alias 'Kale Paul', alias 'De Adelaar', is gek op dure pakken. Hij is iemand tegen wie je niet snel nee zegt, zeggen insiders. Een innemende man met overredingskracht.

Hij is echter ook een veroordeelde crimineel. Eerder zat hij acht jaar celstraf uit voor het smokkelen van honderden kilo's softdrugs naar Duitsland. In het strafdossier wordt Paul ook in verband gebracht met 'internationale cocaïnehandel' en betrokkenheid bij het fiksen van elf wedstrijden.

Aan de hand van de telefoontaps wordt het criminele netwerk van Paul, Marijo en de anderen stukje bij beetje ontrafeld. Vertakkingen naar België, Zwitserland, Kroatië, Slovenië, Turkije, Hongarije, Bosnië, Oostenrijk, Slowakije, Polen, Roemenië, Tsjechië, Canada, Noorwegen en Nederland komen aan het licht. Sinds eind 2009 zitten de meeste bendeleden achter slot en grendel. De rechtbank in Bochum legde straffen op tot 5,5 jaar.

R. wordt op pas 12 september 2012 opgepakt. Reden: zijn betrokkenheid bij de verkoop van twee in Leerdam gestolen schilderijen, waaronder een Frans Hals (waarde: 15 miljoen). De geboren Noord-Hollander krijgt 2,5 jaar cel en wacht op uitlevering naar Duitsland, voor de matchfixingzaak.

Tijdens verhoren van de hoofdverdachten valt R.'s naam geregeld. Bijvoorbeeld in een verklaring van de Duitse Turk Nürettin G. 'Paul? Ik sprak met hem en zijn zakenpartner Danny af in een hotel. Ik wilde 100 duizend euro per wedstrijd bij hem inzetten, op gefikste duels in Turkije. Hij heeft dat geld ingezet via zijn 'Wedmachine', zijn laptop.'

Danny, de zakenpartner die G. noemt, is de Nederlander Daniël van 't H. Het is een blonde, 38-jarige man, die vaak aan de zijde van Paul te vinden is. Het politiedossier bevat ook afgeluisterde telefoongesprekken van Danny. Toen deze krant R. schriftelijk vroeg naar Van 't H.'s betrokkenheid, antwoordde hij: 'Dat is een man met verstand van voetbal, die nooit iets verkeerd heeft gedaan.'

Een van de belastende verklaringen komt van René Schnitzler, een voormalig spits van de Duitse tweededivisieclub Sankt Pauli. Schnitzler zegt 100 duizend euro te hebben ontvangen van Paul om opzettelijk te verliezen. Toen dat een keer mislukte, moest de speler zich melden in een café in Scheveningen, bij Paul en Danny. De spits verklaart dat hij apart werd genomen door hun handlanger. De boodschap was duidelijk: doe wat je is opgedragen, anders binden we je bij eb vast aan een strandpaal en wachten tot het vloed wordt.

Het gaat vaker mis. Matchfixing is geen wiskunde, zeker als een te klein deel van de spelers in een team is omgekocht. De politie hoort geregeld met enig leedvermaak dat wedstrijden anders verlopen dan de fiksers hadden verwacht.

Paul: 'Die klote-wedmachine. Ik kan er maar niet op stoom komen. Ik heb er het laatste jaar vier miljoen verloren.'

Marijo: 'Met Turken kan je niet winnen. Ik heb er ook al drie miljoen aan verloren.'

Paul: 'Mijn contacten in Azië gaan kapot. Die mensen willen nu geld zien.'

De bewuste 16de september 2009, als Liverpool niet de vereiste drie doelpunten tegen Debrecen maakt, is ook zo'n dag dat alles misgaat. Het fiasco is, blijkt uit de taps, nog weken onderwerp van gesprek. Marijo C. suggereert dat Liverpool-spelers door een Chinese groepering zijn betaald om niet veel te scoren. 'De Chinezen zijn niet dom. Ze wisten dat op deze wedstrijd 20 miljoen was ingezet.'

Marijo baalt ervan dat de wedstrijd niet werd gefloten door een scheidsrechter die hij in zijn zak heeft. 'Als ik tegen hem zeg: je moet, dan doet hij het duizend procent zeker. Als hij vandaag bij Liverpool had gefloten, had hij twee penalty's aan Liverpool gegeven. Maar die hoerenzonen hadden die vast ook naast geschoten.'

Paul: 'Precies, ja.'

DOELMAN DEBRECEN ZAT SCHORSING VAN 2,5 JAAR UIT

Paul R. heeft eerder gezegd dat hij slechts een tussenpersoon was, via wie geld kon worden ingezet in Azië. Zijn advocaat meldt dat R. tegenspreekt dat hij te maken had met matchfixing. Hij wil pas bij de rechter ingaan op de inhoud van het strafdossier.

De raadsman van Daniël van 't H. laat weten dat zijn cliënt betrokkenheid bij matchfixing ontkent. Van 't H. is vooralsnog niet benaderd door politie of justitie in binnen- of buitenland, zegt hij. Doelman Poleksic van het Hongaarse Debrecen, die onder meer keepte in de wedstrijd tegen Liverpool, heeft toegegeven te zijn benaderd door matchfixers. Hij heeft om die reden een schorsing van tweeënhalf jaar uitgezeten, hoewel hij beweert dat hij niet op de omkopingsvoorstellen is ingegaan.

Er zijn geen aanwijzingen dat Liverpool-spelers betrokken waren bij matchfixing.

undefined

Meer over