Milieu-geneuzel bedrijven boeit niemand

De aandacht voor duurzaam ondernemen neemt wereldwijd toe, Bijna de helft van 's werelds grootste ondernemingen produceert inmiddels een zogeheten duurzaamheidsverslag, zo blijkt uit onderzoek van adviesbureau KPMG....

De chemische industrie is er ooit mee begonnen, om van haar slechte imago af te komen. Nadat chemische bedrijven rampen hadden veroorzaakt in het Indiase Bhopal (Union Carbide) en Alaska (Exxon Mobil), konden ze in de ogen van de maatschappij geen meer goed doen. Door jaarlijks minutieus te rapporteren hoeveel vervuiling ze hebben veroorzaakt, hopen ze weer wat in de gratie te komen bij consument en werknemer.

Shell werd wakker toen het afzinken van olieplatform Brentspar in de Noordzee tot grote maatschappelijke onrust leidde. Kort daarop kwam de oliemaatschappij met haar eerste People, Planet and Profit, waarin ze vertelt hoeveel schade ze heeft aangericht aan mens en natuur.

Sinds vijf jaar weten we precies hoeveel Shell-medewerkers hun leven verloren (42 in 2001), wat het laagste loon is dat Shell betaalde (50 dollar per maand) en hoeveel Shell aan goede doelen geeft (85 miljoen dollar, nog geen procent van de winst).

De oliemaatschappij verspreidt jaarlijks zo'n 2,5 miljoen exemplaren van het verslag, zodat iedereen kan controleren of zij zich wel netjes gedraagt.

Een nobel initiatief, maar er lijkt niemand die het op prijs stelt. Dat Shell vorig jaar maar liefst 17,8 duizend ton olie vermorste (een toename van zo'n 80 procent) is vrijwel onopgemerkt gebleven. Toch is dat meer dan de hoeveelheid olie die vrijkwam toen de Maltezer olietanker Erika ruim twee jaar geleden een milieuramp veroorzaakte voor de Bretonse kust.

Media besteedden er geen aandacht aan. Als een bedrijf zichzelf al aan de schandpaal nagelt, hoeven journalisten dat niet meer te doen, lijkt de gedachte. Voor Akzo Nobel was deze desinteresse reden helemaal te stoppen met de publicatie van het milieujaarverslag.

Andere bedrijven gaan voorlopig nog stug door. Zo is in het verslag van Philips te lezen dat waterverbruik en hoeveelheid afval flink zijn teruggeschroefd. Toch kan het verslag maar matig boeien. Wat is dat toch?

Waarschijnlijk heeft het te maken met de iets te vriendelijke pasteltinten, de iets te politieke correcte foto van een zwarte dame of de iets te nietszeggende uitspraken als 'Philips and nature, encouraging care'.

Wie zich zorgen maakt over het milieu, zit niet te wachten op zulke zalvende woorden. Wie zich géén zorgen maakt over het milieu en heilig gelooft in de zegeningen van de technologische vooruitgang, houdt al helemaal niet van dit soft geneuzel.

Meer over