Handen uit de mouwenIn de kringloopwinkel

Mila zingt deze zomer even iets minder Guns N’ Roses

Voor veel mensen blijkt de coronatijd het moment te zijn om met hun vrijwilligerswerk te stoppen, bleek onlangs uit onderzoek van de Volkskrant. Maar niet voor Mila Roosendaal (15), ze is net begonnen bij een kringloopwinkel in Hoorn. Haar vakantiegeld verdient ze ergens anders.

Mila Roosendaal, vrijwilliger in de kringloopwinkel Dorcas in Hoorn. Beeld Marcel van den Bergh / de Volkskrant
Mila Roosendaal, vrijwilliger in de kringloopwinkel Dorcas in Hoorn.Beeld Marcel van den Bergh / de Volkskrant

Met 15 jaar is ze veruit de jongste vrijwilliger in de Hoornse kringloopwinkel Dorcas. Een pubermeisje is het nog, tussen een handvol collega’s van minstens 50 jaar oud. En alsof dat nog niet onderscheidend genoeg is: ze is ook nog eens fan van gothic, een ietwat zwaarmoedige subcultuur met veel zwartleren kleding en donkere make-up.

Mila Roosendaal heet ze. Ze heeft dikke strepen eyeliner op en draagt een T-shirt van Evanescence, een Amerikaanse goth-rockband die al twee decennia meegaat en een sloot aan duister-romantische hitjes (My Immortal) op zijn naam heeft staan.

Wat ze naast een goth-fan ook is: een havo-3-leerling die net haar laatste tentamens achter de rug heeft en deze zomervakantie haar tijd nuttig wil besteden met vrijwilligerswerk.

Het is twaalf uur ’s middags, Dorcas heeft zojuist de deuren geopend, en Mila zit achter in de opslagruimte met andere vrijwilligers en sorteert een stapel afgedankte schoenen. Het is haar eerste dag in de kringloopwinkel. Er zit niet perse een heel strak systeem in het werk dat Mila moet verrichten. Je grijpt een paar schoenen uit de doos, bekijkt de staat van het schoeisel en geeft er een beetje op gevoel een prijs aan – 2 of 3 euro maximaal.

Andere klasgenoten van Mila zijn nu aan de slag in de Hoornse supermarkten waar ze voor een paar euro vakkenvullen of boodschappen scannen aan de kassa. Niet Mila. Die wil liever ‘iets goeds doen’ voor mensen die ‘minder te besteden’ hebben, op een plek waar alles ‘duurzaam’ (lees: gerecycled) is. Bovendien: een betaald bijbaantje heeft ze helemaal niet nodig. Mila heeft namelijk een andere, en veel snellere manier om aan wat bijverdiensten te komen. Met zingen op straat.

The Voice Kids

Eens in de zoveel tijd is Mila met haar gitaar in de binnenstad van Hoorn te vinden om er liedjes te zingen. ‘Bijvoorbeeld Sweet Child O’ Mine van Guns N’ Roses’ vertelt ze. Binnen een uur heeft ze zo dertig euro bij elkaar gezongen en kan ze weer andere dingen gaan doen, vrijwilligerswerk bijvoorbeeld.

Mila is zo’n verdienstelijke zangeres dat ze vorig jaar – vlak voordat haar gothic-fase aanbrak – nog meedeed aan The Voice Kids, de kinderversie van de bekende zangcompetitie. De jury – Ali B, Marco Borsato, Anouk – swingde lekker mee terwijl Mila het jazzy nummer All About That Bass zong, maar oordeelde uiteindelijk dat het net niet goed genoeg is om door te kunnen naar de tweede ronde. Jammer, vond Mila, maar voor de ervaring is ze nog altijd ‘dankbaar.’

We lopen door Dorcas, tussen publiek dat je vaak ook in andere kringloopwinkels treft: een mengeling van jonge mensen die op zoek zijn naar hippe vintagespullen en anderen – vaak te vinden bij de meubelafdeling – met wellicht een niet al te brede portemonnee. Mila struint ook graag kringloopwinkels af, vertelt ze. Want soms vind je tussen de afgedankte kleding en sieraden heel mooie dingen. Mila steekt haar arm uit en toont een goudkleurig horloge om haar pols – gevonden in een andere Hoornse kringloopwinkel, kostte maar een paar euro’s.

Creepy speelgoedpop

Helemaal onbekend met vrijwilligerswerk is Mila niet. Een familielid is vrijwilliger bij een dierenasiel. Daar mocht ze een paar keer een handje helpen. En ze deed weleens een dagje vrijwilligerswerk bij een andere kringloopwinkel in Hoorn. Dat vond ze allemaal zo ‘superleuk’ dat ze zich meldde bij Vrijwilligerspunt Westfriesland, een organisatie die jongeren via een ‘maatschappelijk diensttijd-traject’ (MDT) op weg helpt om zich in te zetten voor ‘een ander.’ Zo kwam Mila uit bij Dorcas.

Mila draait vandaag mee tot sluitingstijd, om vier uur. Hoe haar dag eruit zal komen te zien, weet ze nog niet. Ze weet in ieder geval wel dat ze veel zin heeft om in het kledinghoekje bezig te zijn. Kleren sorteren, een prijskaartje ophangen, uitstallen. Dat is nou pas het aangename met het nuttige combineren. En misschien zit er wel iets leuks tussen – als vrijwilliger zit je dan op eerste rij.

Waar ze vooraf aan deze dag wel een beetje tegen opzag, was eventueel schoonmaakwerk. Dat vindt ze gewoon niet zo leuk. En bovendien is ze er niet zo goed in, bekent ze. Na afloop van haar eerste dag in Dorcas vertelt Mila aan de telefoon dat het schoonmaakwerk haar bespaard is gebleven en dat ze vooral haar tijd bij de inname-afdeling ‘erg leerzaam’ vond. Mensen danken van alles af, zo zag ze, van cd’s en kleding tot aan griezelig spul waar je de kriebels van krijgt.

‘Iemand leverde een oude speelgoedpop met vier gezichten af. Zo creepy. Nee, dat hoef ik echt niet te hebben.’

Een klein beetje vakantie vieren zit er voor Mila deze zomer nog wel in. Als corona tenminste geen roet in het eten gooit. Mila heeft nog tickets voor Disneyland Paris op zak. Die hield ze over aan haar deelname aan The Voice Kids, een kleine troostprijs voor het niet behalen van de tweede ronde.

Meer over