Mijnheer met zaagsel in het haar

Afgelopen week overleed Daan Dura, de Rotterdamse ondernemer die bouwbedrijf Dura Vermeer groot maakte.

PETER DE WAARD

Ondernemen was voor hem tamelijk simpel. 'Opereren binnen de spelregels en zorgen dat er uiteindelijk meer in de buidel komt dan eruit gaat. O ja, en dat moet nu ook op maatschappelijk verantwoorde wijze.'

Daan Dura, beter bekend als 'mijnheer Dura', overleed 13 juni op 78-jarige leeftijd in Rotterdam. Hij was de vierde generatie van het 150 jaar oude bouwbedrijf Dura dat in 1998 fuseerde met de Vermeer Groep tot een van de grootste bouwbedrijven van het land. In 2003 trad hij terug uit de leiding van Dura Vermeer. Zijn zoon Job en Age Vermeer namen de leiding over. Via de houdstermaatschappij Puissance bezat Daan Dura nog altijd de macht in het bedrijf waarvan de omzet ongeveer 1,1 miljard euro bedraagt. Zijn persoonlijke vermogen werd door Quote geschat op 109 miljoen euro. Maar hij ontkende daadwerkelijke zeggenschap te hebben, hoewel hij bij zijn goedgemeende adviezen 'de ruiten in de sponningen kon laten trillen'.

Daan Dura's vader heette ook Job. Hij - bijgenaamd De Wervelwind - bouwde een simpel bouwbedrijf met een betonmolen uit tot een middelgrote NV die zich in de jaren dertig had gespecialiseerd in de betonbouw. Daan werd door zijn vader tijdens de oorlog op een woonboot bij Woubrugge in veiligheid gebracht. Hij fantaseerde daar om boer te worden, maar was voorbestemd om zijn vader in dit bedrijf op te volgen. Na de oorlog studeerde hij aan de HTS in Utrecht. Om geld bij te verdienen werkte hij in zijn vrije tijd mee aan de bouw van de Lijnbaan die het gebombardeerde stadshart van Rotterdam vorm moest geven. Zijn vader wilde dat hij ook buitenlandse activiteiten zou ontplooien. 'Het was begin jaren vijftig, toen er een grote angst voor de Russen heerste. Heel Scheveningen lag vol met vluchtboten van ondernemers. Veel bedrijven keken dus naar uitbreiding van de activiteiten in het buitenland', vertelde hij in een interview met Het Financieele Dagblad.

Uiteindelijk leidde dat ertoe dat Dura zich helemaal ging concentreren op de uitbouw van de buitenlandse activiteiten in Australië, Brazilië en Zuid-Afrika. Het werk in dat laatste land leidde tot conflicten, omdat daar toentertijd nog een apartheidsregime de dienst uitmaakte. Onder druk van de Rotterdamse burgemeester Bram Peper moest Dura zich uit dat land terugtrekken.

Daan Dura was ook de man die het sociale netwerk van de onderneming beheerde. Hij was samen met havenondernemer Jacques Schoufour de drijvende kracht achter het paardensportevenement CHIO in Rotterdam en oprichter van de Stichting Job Dura Fonds en het Dura Kunst Fonds. Daan Dura wilde Rotterdam iets teruggeven voor de vele projecten die het bouwbedrijf na de oorlog waren gegund in het kader van de wederopbouw, zoals het Groothandelsgebouw, het Hilton, de aankomsthal van de Holland-Amerikalijn, de Thaliabioscoop en de Lijnbaan. De fusie met Piet Vermeer ('hij heeft bagger aan zijn schoenen en ik zaagsel in mijn haar') was zijn laatste grote project.

undefined

Meer over