Mijnheer Ecevit is eigenlijk best zielig

OP de radio hoorde ik een NOS-verslaggever onlangs melden dat premier Ecevit van Turkije had laten weten dat zijn regering het rechtvaardig vond dat iedereen maar kritiek had op zijn kabinet....

Ook in Nederland weten een paar mensen dat hij al ruim 30 jaar in de politiek zit. Het zegt iets over de politiek in Turkije en tevens zegt die periode ook iets over hem. Hij moest gedurende zijn carrière altijd opdraaien voor de wantoestanden in zijn land. Alle rampen tot nu toe kan men op zijn conto schrijven, alle geweld werd op hem en zijn partij (vroeger de CHP) afgewenteld (de onlusten tussen 1960 en 1981), alle binnenlandse spanningen (de Koerden kwestie, spanningen tussen religieuze groeperingen e.a.) werden op zijn bord gelegd. De oorlogen die Turkije al dan niet gelegitimeerd voerde, vonden plaats in zijn regeerperioden (Cyprus, PKK). Zijn partij moest opdraaien voor twee van de drie staatsgrepen tussen 1961 en 1981.

Kortom, mijnheer Ecevit is best zielig. Het is onrechtvaardig dat het militaire apparaat hem het leven bijna onmogelijk maakt. Het is onrechtvaardig dat het leger nog steeds de PKK beschiet, terwijl het merendeel van de Koerden in het oosten traditioneel op zijn partij stemmen. Het is onrechtvaardig dat de Koerden hem nu al de schuld geven van het falen van de strijd om een beetje bestaansrecht.

Het is ook onrechtvaardig dat Turkije in no time een gigantisch leger kan mobiliseren en tegen alle internationale regels in het grondgebieden van buurlanden binnentrekt. Maar helaas, de politieke leiding ondervond dit maal te veel obstakels: de infrastructuur was kapot en communicatie met gebied was niet mogelijk.

Daarom moesten duizenden, die gered hadden kunnen worden, langer onder het puin liggen. De redding kwam niet op tijd en niet van de Turkse overheid. Waar was Ecevit en zijn ministeriële staf? Ook in het rampgebied. De infrastructuur was toch kapot? Ja zeker, maar Ecevit was daar de eerste dag van de ramp al. Met een helikopter. De TRT wist trots te melden dat hij nog een gewonde man had meegenomen. Hulde. Dan zijn ministers. Allen maakten tegelijkertijd maar op andere plaatsen een reis door het gebied en gedroegen zich als ramptoeristen.

En wat deed Ecevit eigenlijk in de tussentijd? Een crisisteam vormen, ruim 500 kilometer buiten het rampgebied. Daar werd de balans opgemaakt en intussen ging het dagelijkse gedonder van de Turkse politiek door. Wel tussendoor de dodencijfers bijhouden, want die moesten worden doorgegeven aan de TRT omdat veel Europese landen besloten de TRT uitzendmogelijkheden te bieden.

Het is wel vermoeiend zo'n ramp en bovendien onrechtvaardig dat Ecevit er weer voor op moet draaien. Maar hij mag niet verslappen. Daar zorgt de Turkse militaire staf wel voor. Die had immers op de derde dag van de ramp al meegedeeld dat de media zich schuldig maakten aan negatieve publiciteit. Maar waar blijven de helikopters? Oh, die worden ingezet in het oosten, want daar is ook een ramp aan de gang. Schrale troost voor de slachtoffers aan de andere kant van Turkije.

Meer over