Mijn voorstel is: zet de dieren in Artis op

In een interview straalt Artis-directeur Balian een en al optimisme en naïef enthousiasme uit (Leven, 7 oktober). Het komt erop neer dat de mens, jong of oud, kennis moet maken met de natuur en dat Artis daar de uitgelezen plek voor is....

D. Koning en Eemdijk

Hoe anders de werkelijkheid is, ontdekte ik dit jaar op een mooie septemberdag samen met mijn dochter. Twee maal 18,50 euro lichter betraden wij een terrein in verval. In de helft van de abominabele hokken was niets anders te bekennen dan het naamplaatje van het dier dat er wellicht ooit gevangen had gezeten. Geen ijsbeer, geen bruine beer, geen olifant, geen tapir, geen neushoorn te zien.

Het gordeldier, in het verleden een van onze favorieten, niet aangetroffen in het nachtdierenverblijf. Bij de ingang wel een opgezet exemplaar, zodat we hem toch nog gezien hebben. In veel kooien wel exemplaren van de Homo Sapiens die met schep of pikhouweel iets onduidelijks aan het doen waren.

In een van de door zwarte tralies bijna onzichtbare vogelkooien ontwaarden wij vaag een uil die lusteloos in een witte rat zat te pikken. De roofdieren beenden heen en weer in hun meer dan een halve eeuw oude cellen of hielden zich schuil achter een vermolmde boomstronk. Op een relatief ruim stukje kale grond waar je je hond nog niet zou uitlaten zaten twee kangoeroes roerloos te kniezen. Kortom: van een kennismaking met de natuur was in de verste verte geen sprake. Deze week werd ook nog eens bekend dat de Orang-Oetans Artis gaan verlaten

De diersoort die hier het veelvuldigst voorkomt, en ook nog zin in het leven lijkt te hebben, is de reiger. Maar die kan dan ook weg wanneer hij wil om bij de Febo-vestigingen in de stad wat patat bij elkaar te schooien.

Voor de goede orde: ik ben al meer dan vijftig jaar Artis-fan. Bij de ingang beving me steeds een gevoel van verwachtingsvolle opwinding over wat er nu weer te beleven zou zijn. De oude gebouwen horen zonder twijfel op de monumentenlijst thuis, maar levende dieren zouden hier niet meer gehouden moeten worden.

Mijn voorstel is: verlos ze uit hun lijden en laat ze opzetten. Kost eenmalig wat, maar de voordelen zijn groot. Er hoeft geen gemeenschapsgeld (Artis krijgt geld van drie ministeries) meer te worden uitgegeven aan voedsel en dierenartsen. De hokken hoeven niet gerenoveerd te worden, de bezoekers kunnen er gewoon in om dicht bij een leeuw te komen, onder een olifant door te lopen of de ijsbeer eens diep in de ogen te kijken.

Met de natuur kennismaken, kunnen we op de televisie waar dagelijks prachtige programma’s te zien zijn.

Meer over