'Mijn stad krijgt klap op klap. Het is vechten of opgeven'

De burgemeester van de straatarme Franse gemeente Sevran is in hongerstaking uit protest tegen de bezuinigingen van de regering.

PARIJS - Soms haalt burgemeester Stephane Gatignon (43) tussendoor even adem en zegt iets laconieks als 'het is wel zwaar', 'ik heb ook gewoon een vrouw en kinderen', of desnoods: 'Eigenlijk zou ik nu m'n stad moeten besturen.' Maar dan raast hij weer door met zijn betoog over hoe erg de armoede is in Sevran, zijn stad, en hoe hard de gemeente het extra geld nodig heeft.

Sinds vrijdag is de burgemeester in hongerstaking. Zijn blauwe koepeltentje staat op de Place du Président Herriot, een pleintje naast de Assemblée Nationale, het Franse parlement. Daar heeft hij de afgelopen nachten geslapen, daar ontvangt hij ook de onophoudelijke stroom politici, sympathisanten en journalisten die dit unieke fenomeen met eigen ogen willen zien.

Na drie dagen en nachten is hij getekend als een marathonloper. De ogen zijn waterig, in zijn keel zit blijkbaar een kikker die er niet uit wil. 'Het is vechten of opgeven', zegt de burgemeester, van zijn nette schoenen tot zijn wintermuts in het zwart gekleed. Hij wil het graag nog eens uitleggen, maar dan wel zittend: hongerstaken maakt moe. Op het bankje naast hem liggen Le Parisien, boeken van Zevende-dags Adventiste Ellen White en een biografie van Jezus Christus.

'Al elf jaar vecht ik voor meer solidariteit tussen de gemeenten, voor een eerlijker verdeling van de steungelden', zegt hij. 'Dat ervaar ik als een boksmatch. Je krijgt klap op klap, van politici, van de banken. Maar ik ga door tot het einde. Groot Parijs is een van de rijkste metropolen van de wereld. Het is ook een van de plekken waar het verschil tussen rijk en arm het grootst is.'

De hongerstaking is hij begonnen omdat volgens hem alle andere middelen uitgeput waren. En omdat de tijd dringt. Door de crisis wordt het voorlopig alleen maar erger. En omdat dinsdag het parlement stemt over de besteding van een extra potje met solidariteitsgeld, is dit het moment om aandacht te vragen. 'Een actie van vreedzame gewelddadigheid', noemt hij het zelf. Sevran, een voorstad van Parijs met 51.000 inwoners, behoort tot de honderd armste gemeenten. De werkloosheid is er zestien procent, van de jongeren heeft veertig procent geen werk. Hij is er sinds 2001 burgemeester, namens EELV (de Groenen) en heeft de situatie elk jaar zien verslechteren.

Zijn actie wordt door regeringsleden en parlementariërs wisselend onthaald. Minister van Binnenlandse Zaken Manuel Valls kwam op 'solidariteitsvisite'. Maar Pascal Lamy, minister van grotestadsbeleid, zou het redelijker vinden om gewoon om tafel te gaan zitten. Volgens hem heeft de regering-Hollande de solidariteitsuitkering al naar 'historische hoogte' opgetrokken.

Abdelali Meziane, die met een blauw-wit-rode sjerp over de jas op het pleintje rondhangt, is wethouder in Clichy-sous-Bois, een buurgemeente van Sevran en even straatarm. 'Nieuwe scholen en crèches worden niet afgebouwd', vertelt hij. 'De aannemers leggen het werk stil omdat de banken de kredieten hebben geblokkeerd. Gemeenten worden door financiële instellingen net zo behandeld als individuen. Geen geld, dan ook geen garanties. Het is catastrofaal.'

Gatignon belt intussen met de radio, ontvangt met gespreide armen een inwoner van Sevran die komt kijken en kruipt nog eens in zijn tentje. Dan steekt hij voor de fotografen bereidwillig zijn hoofd naar buiten. Boven zijn hoofd wappert een spandoek: 'De budgetten van arme gemeenten hebben solidariteit nodig om door de crisis te komen.'

undefined

Meer over