Middenblokkeerster Fleurke wordt ernstig gemist

De Nederlandse volleybalsters verloren maandagnacht ook hun tweede wedstrijd uit het Olympisch toernooi. De 1-3 tegen de Verenigde Staten viel te rangschikken onder de categorie 'onnodige nederlagen'....

Van onze verslaggever

John Volkers

ATLANTA

Volleybalster Jerine Fleurke zal, godsdienstig als ze is, de uitdrukking weinig waarderen, maar het was kort voor de Spelen alsof de duivel met haar speelde. Na vier jaar schadevrije voorbereiding zwikte ze, op de laatste dag van het trainingskamp voor Atlanta, bij een onbetekenende oefenwedstrijd tegen Brazilië door de rechterenkel.

'Ik kan het nog steeds niet geloven. Ik denk maar steeds dat het niet echt gebeurd is. Het was tijdens de warming-up, het oefenduel in Chicago. Ik landde niet verkeerd, sprong niet op een bal. Er was zelfs niemand in de buurt. Ik knakte bij een verdedigende actie zomaar door de enkel. Ik kon me niet eens herinneren dat ik ooit geblesseerd ben geweest. In een grijs verleden heb ik mijn enkelbanden eens gescheurd, maar vraag me niet hoe en waar.'

Het moet haar meteen door de geest hebben geschoten: nu ga ik de Spelen wéér missen. Ze ontkent het. 'Het was balen, niet schrikken. Ik ben niet pessimistisch geweest.' Het verband, van die meespelende duvel, is dat Fleurke, een produkt uit de steunpuntenopleiding van de NeVoBo, vier jaar geleden op eigen gezag het Olympisch toernooi van Barcelona misliep.

De talentvolle middenblokkeerster, tegenwoordig de beste van Europa, sloeg, in de ban van een godsdienstige sekte, de invitatie voor een retourtje Catalonië af. Bondscoach Murphy kon haar niet vermurwen toch mee te gaan voor wat dé kans van haar leven leek. Uit arren moede ondernam aanvalster Leenstra, een heel ander type speelster, de reis.

De internationale carrière van Fleurke leek een goede vijf maanden na zijn beloftevolle start al voorbij. Maar na de Spelen veranderde veel, ook voor de leraarsdochter uit Sleen die nog onder Murphy terugkeerde in de nationale ploeg en tot het ongevalletje in Chicago bijna 150 interlands op rij speelde. Ten teken dat zij een andere weg is ingeslagen, dat iets stoffelijks als sport haar bestaan kan en mag beheersen, heeft zij onlangs zelfs een contract in Japan getekend.

'In januari zijn ze al aan me gaan trekken. Ik heb in Japan altijd goede toernooien gespeeld, ik ben daar in de picture. Ik heb het eerst afgehouden, ik vond Japan eigenlijk niks voor mij. We hadden er vreselijke trainingsstages. Dat blijft je bij. Ik wilde van Link AMVJ naar het buitenland, maar zelf dacht ik vooral aan Duitsland.

'Die transfer bleef uit en toen heb ik, met Erna Brinkman, voor Ito Yokado gekozen. Opeens. Ik dacht ''woehh, Jerien wat heb je nou weer gedaan''. Maar het is bijna vijf maanden volleybal, overzichtelijk, te combineren met het nationale team en in oktober heb ik na de Grand Prix eindelijk eens een maand vakantie.'

Doel één zijn en blijven de Spelen. 'Over de sfeer kan ik niet oordelen. Ik heb nog weinig gezien. En dan ben ik toch al iemand die het snel gezien heeft hoor. Een rondje dorp en dan weet ik het wel. Ik verblijf door die blessure voortdurend in de behandelruimte. De andere meiden mogen naar buiten, genieten zoals Bert Goedkoop dat noemt.'

Fleurke, met haar 1.89 de langste speelster van Nederland, heeft twee wedstrijden gemist, twee nederlagen, een terechte tegen China (0-3) en een flauwe, onnodige deceptie tegen thuisland VS (1-3). 'Mijn vervangster, Irena Machovcak, heeft het goed gedaan. Maar mijn lengte wordt natuurlijk gemist in de blokkering.

'Toch denk ik dat het gemis aanvallend sterker gevoeld wordt. Erna (Brinkman) en ik lopen veel combinaties. Die dreiging is weg. Daardoor moet het in de aanval meer van de buitenkanten komen, daar konden de Amerikaansen zich gaande de wedstrijd op in stellen. Bovendien is het voor Rïette Fledderus, onze spelverdeelster, moeilijker Machovcak aan te spelen. Die twee hebben weinig getraind. Dat geeft onzekerheid.'

Volgens bondscoach Goedkoop heeft Fleurke het mentaal moeilijker dan ze voorgeeft. Fysiek zou ze weer in orde horen te zijn. Fleurke: 'Ik heb het voor de wedstrijd tegen Amerika geprobeerd, met een brace. Het ging redelijk, ik kon al wat sprongetjes maken, maar later voelde ik toch weer pijnscheuten. Dat weet de coach nog niet. Maar ik heb nog twee dagen. Ik zet alles op alles om er tegen Japan weer bij te zijn. Als die voet maar meewerkt.'

Meer over