Michaelsen blijft fietsen waar vele favorieten omvallen

Steve Bauer wordt er niet populairder op in België. Het Waalse gedeelte kan de Canadese wielrenner moeilijk de laatste meters van het WK van 1988 in Ronse vergeven....

BART JUNGMANN

Van onze verslaggever

Bart Jungmann

WEVELGEM

Net als bij het WK van zeven jaar geleden leek Maurizio Fondriest de lachende derde te zijn, maar de Italiaan liet zich in het centrum van Wevelgem verrassen door een 26-jarige Deense outsider: Lars Michaelsen.

Samen met de Belgische veteraan Luc Roosen was Michaelsen er op 25 kilometer van doorgegaan. Wat een voorhoedegevecht leek, kreeg een serieuzere inslag toen Fondriest op zijn eigen machtige wijze alle andere favorieten uit het wiel reed.

Zberg en Tsjmil gingen er met vereende krachten achter aan, met in hun spoor Bauer, Museeuw en Spruch. Het vijftal werd weer een tweetal doordat Bauer omkeek en daardoor te laat in de gaten had dat een auto half op de weg geparkeerd stond.

Met een ruk naar rechts kon hij een frontale botsing voorkomen, maar met zijn linkerarm schampte hij nog het portier. Schaafwonden op een Canadese arm en bloed op een Belgische knie waren het gevolg. Alle Poolse onderdelen deden het nog, dus Spruch kon zijn tocht vervolgen.

Maar Museeuw, die weer een puike indruk maakte, liet zich onmiddellijk in de berm vallen om in het bezorgde gezicht van zijn ploegleider Patrick Lefevere te kijken. De schade bleef beperkt tot bloed en Museeuw kan zijn zege in de Ronde van Vlaanderen dus een passend vervolg geven in Parijs-Roubaix.

Lefevere sloeg een paar kilometer verderop weer de schrik om het hart toen Franco Ballerini samen met onder andere Yates tegen de vlakte ging door een stuurfout in het peloton.

Ook dat zag er erger uit dan het was. Ballerini's schouder was uit de kom geschoten en dat was bij de finish snel recht getrokken.

Door al het tumult in de achtervolging konden Fondriest, die inmiddels aansluiting had gevonden, Roosen en Michaelsen in de brede straten op weg naar Wevelgem standhouden met een rond de twintig seconden schommelende voorsprong. De grote groep achter hen werd onvoldoende op sleeptouw genomen.

Namens Abdoesjaparov deden Van Hooydonck en Ekimov nog wel hun best, maar ze hadden hun beste krachten al verspeeld in het dichtrijden van talloze gaatjes. Ook de ploegmaten van Cipollini konden geen passende achtervolging tot stand brengen.

De ploeg van Raas had al zijn kaarten op het sprinttalent van Abdoesjaparov gezet, nadat een langdurige vluchtpoging van een groep met Frans Maassen (en Nico Verhoeven) op de Kemmelberg ongedaan was gemaakt. Maassen bleek tussen Gent en Wevelgem verrassend snel hersteld van een griepaanval die hem zondag nog de Ronde van Vlaanderen deed missen.

Zaterdagavond was het besluit genomen om in Gent aan de start te verschijnen en wat er in de kilometers daarna gebeurde, viel Maassen '200 procent mee'. Hij zei na afloop alleen nog wat inhoud tekort te komen om vervolgens op de fiets te stappen voor nog wat trainingskilometers.

Ondertussen deed Lars Michaelsen zijn uiterste best een plasje te produceren als de ongedachte winnaar van Gent-Wevelgem. Schuddend met het hele lichaam was hij na 210 kilometer koers de strijd aangegaan met Fondriest.

De Italiaan moest vorige maand in Milaan-San Remo al buigen voor Jalabert in een sprint voor twee. De Ronde van Vlaanderen ging ook al de mist in en de B-klassieker Gent-Wevelgem moest een schrale troost worden voor de coureur die als de te kloppen man het voorseizoen was ingegaan.

'Maar ik had al in de gaten dat-ie bang voor me was', zei Michaelsen een half uur later alsof dat de gewoonste zaak van de wereld was. 'Hij zei tegen Roosen dat ze allebei aan een kant van de weg moesten rijden om te voorkomen dat ik zou demarreren.'

Maar de eerste Deense winnaar van Gent-Wevelgem werd in een adembenemende sprint en met twee banddiktes verschil geboren. 'Fondriest probeerde nog wel wat trucjes, maar ik wist dat ik hem kon kloppen.'

Lars Michaelsen is een tweedejaars prof die door zijn Deense trainer al in 1989 naar Frankrijk werd gestuurd om zich daar in een profavontuur te storten. 'Het heeft alleen even geduurd voordat ik zover was.' Bij de amateurformatie Bonnat leerde hij het vak en vorig jaar kreeg Michaelsen zijn kans bij Catavana, een bescheiden ploeg waarin renners zich in de kijker kunnen rijden. Met zeven overwinningen trok Michaelsen de aandacht van ploegleider Roussel, die na het vertrek van wereldkampioen Leblanc, Virenque en Van Poppel wel een plekje vrij had.

Michaelsen past prima in de Deense traditie van vrijbuiters, al zal Gent-Wevelgem, dat wanhopig probeert zijn status hoog te houden in een volle klassiekerweek, zich een aansprekender winnaar hebben gewenst. Maar bij organisator Koninklijke Veloclub Vliegend Wiel zullen de gedachten wel teruggaan naar 1977 toen de winnaar ook een eendagsvlieg leek. Dat was Bernard Hinault.

Meer over