Methode

DINSDAG zal ik dan eindelijk worden ingewijd in de geheimen van de methode-De Wolff. Dat zal gebeuren in het Miranda Paviljoen, Amsteldijk 223 te Amsterdam, van 9.00 tot 17.00 uur....

Al ruim een jaar hebben de woorden 'De Wolff' op de redactie van de Volkskrant een magische klank. De naam staat voor een 'nieuwe werkwijze in de journalistieke praktijk', zo lees ik in de brief waarin de hoofdredactie mij oproept deel te nemen aan de workshop. Het gaat om een methode voor 'organisatie van creativiteit in de journalistiek'.

Groepsgewijs worden wij deelgenoot gemaakt van de aanpak-De Wolff. Alle chefs, de verslaggeverij, en de redacties economie en wetenschap zijn al aan de beurt geweest.

Journalisten die de cursus hebben gevolgd, keren als herboren terug aan hun bureau. Hun blik is bevlogen, over hun ogen ligt een stralende, visionaire gloed. Blijmoedig is hun toon, maar tegelijk een tikje meewarig en belerend, als van een tv-dominee van de EO in gesprek met jongeren die worstelen met hun godsbesef.

Intussen heb ik nog steeds geen flauw benul wat de methode-De Wolff behelst.

Helemaal gerust ben ik er niet op. Bij 'nieuwe werkwijze' denk ik aan de al lang uitgewaaide rage van Japans management, waarvan het begrip 'kwaliteitskringen' nog slechts associaties wekt met morsige koffiebekers op een bureaublad. En 'creativiteit in de journalistiek' klinkt naar het soort artikel dat zijn oorsprong heeft in de linkerduim en via de mond rechtstreeks, ook zonder de hersens te passeren, naar de typende rechterwijsvinger gaat.

Als ik de ingewijden ernaar vraag, glimlachen zij zwijgend. Het lijkt alsof de hun deelachtig geworden inzichten te overweldigend zijn om in woorden te vatten. LSD-gebruikers hebben hetzelfde.

De redactie kent nu twee groepen: zij die in De Wolff zijn, en zij die onwetend zijn. Van animositeit is geen sprake, wel van een zekere vervreemding. De wetenden hebben onderling aan een half woord genoeg, de onwetenden aan geen duizend. Het schijnt zelfs dat de met economie en wetenschap gevulde pagina's al volgens de methode-De Wolff worden gemaakt, maar dat is slechts waarneembaar voor mensen die de cursus hebben gevolgd.

De workshop wordt gegeven door Leon de Wolff, media-adviseur en oud-journalist. Hoe zou hij eruit zien? Misschien als een journalistieke Jomanda in een blauwe jurk, één hand op de schedel van de cursist, met de andere diens bloknote bestralend. Of als een Emile Ratelband die zijn discipelen op blote voeten door gloeiend hete nieuwsfeiten laat rennen, onder het uitroepen van de kreet 'kopij! kopij! kopij!'

Maar eerlijk gezegd verwacht ik dinsdag een brave veertiger met een teletubbies-stropdas, hooguit bewapend met overheadprojector, flipover en aanwijsstok. Tussen de middag zijn er kadetten met rookvlees en komijnekaas en als we dooreten kunnen we nog een kwartiertje pingpongen.

De volgende dag zal ik, glimlachend, weer gewoon optikken wat er in de wereld gebeurd is.

Meer over