Met vette prijs lost Hoffman belofte in

Op de Zuiderlaan in Waregem eiste Tristan Hoffman woensdag de eindzege van Dwars door België op en bevrijdde zichzelf daarmee van het stempel van 'eeuwige belofte'....

Van onze sportredactie

AMSTERDAM

Het was zijn eerste overwinning in het nog prille seizoen en de twaalfde zege in zijn profloopbaan. Vanuit het niets dook hij in 1992 op aan het wielerfront door in Meerssen Nederlands kampioen te worden, maar nadien slaagde Hoffman er niet in grote zeges aan die triomf toe te voegen.

De voorbije weken groeide bij Hoffman het besef dat een 'aansprekende zege' voor hem haalbaar was. De derde plaats in de Haut Var en een paar hoge klasseringen in de Ster van Besseges maakten duidelijk dat de TVM-renner momenteel in goede vorm verkeert. Hoffman meldde zich daarom gisteren met 'veel moraal' aan de start.

'In Dwars door België heb ik altijd goed gereden, altijd een plaats bij de eerste tien. '

De strijd in Dwars door België ontbrandde halverwege de koers, in de beklimming van de Cote les Hauts. Een groep van zeventien renners, met daarbij Knaven en Hoffman, achterhaalde twee vroege vluchters, de Italianen Roscioli en Dalla Costa.

De beslissende slag viel op de Eikenberg op ongeveer zeventig kilometer van de finish. Van Hooydonck was de aanstichter, Ballerini, Hoffman, Holm en iets later Bomans volgden. Het kwintet had al snel een voorsprong van twee minuten. In gezelschap van Ballerini, winnaar van Parijs - Roubaix en Omloop Het Volk, en Van Hooydonck, tweevoudig winnaar van de Ronde van Vlaanderen, voelde Hoffman zich een snotneus.

Hoffman: 'Het viel me mee dat ik me vrij gemakkelijk kon handhaven tussen die mannen. Mijn kansen schatte ik niet hoog in, maar achteraf heb ik het idee dat ze me een beetje onderschat hebben.'

Hoffman wachtte het juiste moment af. Dat diende zich aan toen Van Hooydonck vijfhonderd meter voor de streep de sprint aantrok en de Nederlander in zijn wiel meesprong. Met speels gemak gleed Hoffman in de laatste meters voorbij de Belg.

Hoffman peurde uit zijn overwinning goede hoop voor de komende klassiekers. 'Ik hoop deze lijn te kunnen voortzetten; ik zal zeker nog van me laten horen. Het werd ook de hoogste tijd om mijn belofte in te lossen.'

Pechvogel was Henk Vogels. De renner uit de ploeg van Jan Raas kwam na dertig kilometer ten val en moest, na nog wel vijftien kilometer de pijn te hebben verbeten, de strijd staken. Onderzoek in het ziekenhuis van Waregem wees uit dat Vogels een hersenschudding en een gekneusde schouder had opgelopen.

In de derde etappe van de Catalaanse Week bewees Alex Zülle reeds in grote vorm te verkeren. In de koninginnerit, met een col van de eerst categorie als finale, zette de Zwitser de concurrentie op royale achterstand.

Meer over