Met Raymakers valt altijd wel wat te beleven

Geen ruiter waar ook ter wereld die zo gemakkelijk toeschouwers op de banken krijgt als Piet Raymakers. De speaker van Indoor Brabant tettert rond dat de Brabantse springruiter in een van de pistes van de Brabanthallen een clinic zal geven....

Voor deze speciale gelegenheid heeft Raymakers Pieppo van stal gehaald, een beestje dat ondanks zijn prille leeftijd 'wat raar in het hoofd is'. Van de winnaar van olympisch goud (als lid van de nationale ploeg) en zilver (individueel) in Barcelona is bekend dat hij zelfs een ezel kan laten springen, dus Pieppo kan het probleem niet zijn voor de ruiter met de gouden handjes.

Pieppo doet inderdaad wat van hem verlangd wordt en spartelt zelfs niet tegen als zijn berijder bij wijze van toegift de turbo erop zet. Het legioen geniet, Raymakers geniet.

De 42-jarige Astenaar heeft meer dan ooit lol in het leven en lol in zijn werk. Sinds 1 januari is hij na een leven in loondienst dan eindelijk vrij man, en dat bevalt hem zeer. Kan hij eindelijk doen waar hij zelf zin in heeft. Bewoont voor het eerst in zijn leven een eigen huis, een lange gevelboerderij in het buitengebied van zijn geboorteplaats Asten. Exploiteert een eigen paardenspulletje. Heeft drie weldoeners op zijn hand weten te krijgen, de paardenfamilie Aaldering, het bedrijf Copaco en de aannemer Van Schijndel. En heeft ook nog eens een aantal veelbelovende, jonge paarden weten te versieren, waaronder de beeldschone Cher en de Grand-Prixatleet Luna. Niemand die hem ooit nog zal horen klagen.

Het sappelen heeft dan eindelijk een einde genomen. Raymakers werd op zijn zeventiende prof en diende sindsdien tal van heren, onder wie de overbekende Leon Melchior en laatstelijk de niet minder bekende in paarden liefhebbende havenbaron Willem Cordia. Al zijn bazen hebben hem, zegt hij, altijd goed behandeld, ook Cordia, maar eind vorig jaar zegde hij toch maar, van de ene op de andere dag, zijn contract op. Omdat zijn hoofd niet langer naar werken voor anderen stond.

Raymakers woonde door de jaren heen in Arendonk, niet ver van Cordia's paardenbedrijf in het Belgische Wuustwezel. Eind vorig jaar keerde hij terug naar zijn geboorteplaats om er met vrouw en twee zonen de boerderij van zijn ouders te betrekken. Ineens moest hij reizen van huis naar werk en dat werd een steeds grotere last. 'Het plezier in mijn werk werd minder. Ik merkte steeds meer dat ik de paarden van mijn baas op de automatische piloot bereed. Dat wilde ik Cordia niet aandoen. Dat had hij niet verdiend. Op een goeie dag, 's morgens bij de koffie, besloot ik dat daar een einde aan moest komen.'

En zo gebeurde het dat Raymakers ineens was wat hij diep in zijn hart altijd al had willen zijn: een kleine zelfstandige. Zijn vrouw had uitgerekend dat het financieel net kon en dus nam Raymakers de gok. Sindsdien ging het snel crescendo. Er kwamen paarden, sponsors boden hun diensten aan.

Nu mag Raymakers zich een man in bonis noemen met een eigen huis, een eigen bv en wat geld op de bank. Een heel verschil met vroeger. 'Op onze trouwdag, nu twintig jaar geleden, begonnen mijn vrouw en ik met niks. We hadden samen nog geen duizend gulden.'

Gisteren verdiende Raymakers als kleine zelfstandige zijn eerste centen in Den Bosch. Hij eindigde in de tweede rubriek van Indoor Brabant, een wedstrijdje tegen de klok, als zesde, een prestatie die beloond werd met een bonus van vijfhonderd gulden. Zondag kan hij, bij winst in de wereldbeker, dat bedrag verzestigvoudigen.

Raymakers is ertoe in staat. Tijdens de clinic van gisteren sprong hij feilloos over een oxer met een paard met psychische afwijkingen. Zondag zal hij Luna zadelen, een viervoeter zonder kuren. Alle kans dat de duizenden in de Brabanthallen opnieuw op de banken zullen staan.

Meer over