Met de boot naar Gumpy

Manhattan ligt in het water. Een voordeel daarvan is dat je er omheen kunt varen. Varen is leuk voor alle leeftijden en vanaf de rivier heb je het mooiste uitzicht op de stad – het uitzicht vanaf de Brooklyn Bridge niet meegerend....

Een aantal dagen is het kloteweer geweest: dertig graden, bewolkt en vochtig. Op zondagochtend is het opeens stralend, met dat keiharde licht dat New York bijzonder maakt.

We besluiten dat het gezin een boottochtje heeft verdiend. De beroemdste skyline van de wereld verveelt nooit. Aan Pier 83, ter hoogte van West 44th Street is een steiger van de Circle Line, de onderneming die het varen rondom Manhattan organiseert.

De rij wachtenden is deprimerend. Het zijn slavenboten, die van de Circle Line. Ze zijn altijd volgestouwd. Ze maken een halve of hele ronde rond de metropool en al die tijd, twee of drie uur, is vluchten onmogelijk.

Opeens zien we hoe het anders kan. Naast de steiger van de Circle Line ligt de loopplank van de watertaxi van New York. We besluiten voor ons geluk te kiezen.

De getatoeëerde kapitein heeft zo zijn scepsis over het landvolk. ‘Waarom staan al die mensen daar?’ Hij wijst op de rij voor de Circle Line. ‘Let op als we straks bij Battery Park komen. Daar is de rij niet te overzien. Ze staan zomaar een tot anderhalf uur in de brandende zon.’

De watertaxi is okergeel, met een band van zwart-witte blokken . ‘Dit is toch geen taxi’, meent Julia (5). We wijzen op de gele kleur. Die kende ze toch ook van de taxi’s op wielen. Jawel, maar niet alles wat geel is, is een taxi, stelt ze vast. Daar kunnen we niet tegenop.

Ze mag naar het bovendek. Kinderen die kleiner zijn dan een meter moeten in de cabine blijven. De kleine generaal blijft beneden, en boven blijkt waarom deze regel niet alleen voortkomt uit de overdreven veiligheidsmaatregelen waarin ze in de VS zo sterk zijn. Er staat een verrassend straffe wind, verfrissend , dat zeker, maar ook en vooral straf.

Julia geniet. Ze richt zich op het Empire State Building, de wolkenkrabber die ze vanuit elke hoek herkent. Op elk moment dat het gebouw zichtbaar wordt of zij veronderstelt dat ze de Empire State ontwaarde, maakt opwinding zich van haar meester.

De watertaxi is een echte gezinsboot. Een van de genoegens is dat je onderweg op verscheidene punten van boord kunt. Op elk moment dat de kinderen zich maar even dreigen te gaan vervelen, stap je uit. Elke twintig minuten is er een volgende taxi.

Je koopt een pas voor twee dagen. Twintig dollar, voor kinderen twaalf. Voor de begrippen van New York is dat een koopje. Twee dagen lang kun je dan ongelimiteerd pendelen langs veertien haltes tussen 44th Street aan de westkant en 34th Street aan de oostkant van Manhattan. Je kunt uitstappen bij het World Financial Center, op een steenworp van het nog altijd indrukwekkend gapende gat van Ground Zero.

Wij gaan van de boot bij Hunters Point in Queens. Van daar is het niet echt ver naar Astoria, een wijk in Queens waar aan 35th Avenue een amper bekend maar mooi kijk-en-doe museum staat: het American Museum of the Moving Image (www.ammi.org), over de geschiedenis van de Amerikaanse film en televisie.

We komen voor Gumpy, een animatiefiguurtje aan wie een expositie is gewijd vanwege zijn 50-jarig bestaan. De set is nagebouwd. Stap voor stap krijg je te zien hoe Gumpy tot leven wordt gewekt. Als hoofdprijs mogen de kinderen tot slot hun eigen animatiefilmpje maken.

Meer over