'Met bewondering sloeg ik gade hoe Farage flink doordronk'

In de nadagen van 2014 kijken Volkskrant-correspondent terug op hun meest bizarre, aangrijpende, vrolijke of schokkende gebeurtenis van het afgelopen jaar. Vandaag Verenigd Koninkrijk-correspondent Patrick van IJzendoorn.

Patrick van IJzendoorn
Patrick van IJzendoorn, correspondent in het Verenigd Koninkrijk. Beeld Sanne de Wilde
Patrick van IJzendoorn, correspondent in het Verenigd Koninkrijk.Beeld Sanne de Wilde

Ik kom niet graag in pubs. Met al die televisieschermen is het er vaak te lawaaierig, het riekt er onaangenaam en bovendien houd ik niet van bier, of het nu koud is of lauw, Deens of Vlaams, een pint of een fluitje. Het is geen plek om met een koffie verkeerd een krant te lezen of een gezellig gesprek te voeren. Des te merkwaardiger dat het meest memorabele moment van het afgelopen jaar in een pub plaatsvond, of om preciezer te zijn: op het rookterras net voor de deur.

In politiek opzicht was 2014 het jaar van de UK Independence Party (UKIP). De anti-immigratiepartij werd de grootste bij de Europese verkiezingen en veroverde in het najaar twee Kamerzetels tijdens tussentijdse verkiezingen. De partij profileert zich als een volkspartij en om dat imago kracht bij te zetten zijn verkiezingscampagnes veredelde kroegentochten. Zelf haalt partijleider Nigel Farage veel van zijn inspiratie uit drinksessies in zijn stamkroeg, de George & Dragon in Downe.

Een van de vele politieke kroegentochten vond plaats in Bath, de enige stad in het Verenigd Koninkrijk waar je een uur kunt rondlopen zonder een lelijk of vervallen gebouw te zien. Het was geen UKIP-territorium, zo merkte Farage na een korte wandeling over de voornaamste winkelstraat waar hij een Greenpeace-activist tevergeefs had proberen te overtuigen van de zegeningen van frakken. Rond twaalven achtte hij het tijd voor wat de Engelsen omschrijven als een 'liquid lunch'.

UKIP-leider Nigel Farage drinkt een pint in de Hoy and Helmet-pub in South Benfleet. Beeld reuters
UKIP-leider Nigel Farage drinkt een pint in de Hoy and Helmet-pub in South Benfleet.Beeld reuters

Heroïsche alcoholinname

Met bewondering sloeg ik gade hoe Farage flink doordronk en ondertussen scherp bleef, niet met een dubbele tong begon te praten. In de avond zou hij nog zonder aantekeningen een redevoering houden en met vaste hand handtekeningen zetten in zijn autobiografie. Het is een talent dat hij in de jaren tachtig heeft aangeleerd in de vele zogeheten 'watering holes' in de Square Mile, het Londense zakenhart waar hij als jeugdige thatcheriaan op de beurs handelde in lood, koper en ijzer.

Een kwartier lang kon ik de UKIP-leider spreken, waarin hij de hoogtepunten van zijn politieke gedachtegoed uiteenzette, met lager en een lach. Dat ik gewag maakte van zijn heroïsche alcoholinname, kwam me een dag later op kritiek te staan vanuit PowNews-hoek. 'Volkskrant schildert Farage af als dronkenlap' was de strekking van een tweet die een van haar verslaggevers de wereld in stuurde. Hij bleek niet te beseffen welk belang de pub en de pint spelen bij UKIP.

De public house staat immers symbool voor het Merry Old England waar de nostalgische kippers naar terugverlangen. Van die publieke ontmoetingsplekken zijn er steeds minder. De ene na de andere Devonshire Arms, Duke of Wellington en Victoria Inn sluit de deuren, waarna het pand wordt omgebouwd tot belzaak, schoenenwinkel of appartementencomplex. Sinds die ontmoeting met Farage heb ik het beeld voor ogen van een Don Quichot die strijdt voor het behoud van de pub.

Nigel Farage in Westminster. Beeld reuters
Nigel Farage in Westminster.Beeld reuters
Nigel Farage in de Marquis of Granby-pub in Westminster. Beeld reuters
Nigel Farage in de Marquis of Granby-pub in Westminster.Beeld reuters
Meer over