'Mens met doodswens moet hulp krijgen'

'Mensen met euthanasiewensen zijn vaak te bang om problemen met hun huisarts te bespreken. Ze zijn angstig dat niemand hen wil helpen....

Van onze verslaggevers

Dat zegt Yvonne van Wagensveld die vier jaar geleden in opdracht van de Algemene Nederlandse Bond voor Ouderen een rapport over zelfbeschikkingsrecht van ouderen maakte. De conclusies van dat rapport komen overeen met het gisteren verschenen advies van de commissie-Dijkhuis. 'Sociaal lijden moet naast lichamelijk en psychisch lijden ook als citerium voor euthanasie worden erkend.'

Het rapport beschrijft sociaal lijden als geestelijke pijn door een gebrek aan levensperspectief, het verlies aan sociale contacten en een gevoel van eenzaamheid. Toch is sociaal lijden een moeilijk vast te stellen diagnose. Van Wagensveld denkt dat dit zou kunnen veranderen door de sociale wereld van patiënten te analyseren door hun contacten te tellen.

'Pas dan kan een huisarts vaststellen of een patiënt ondraaglijk lijdt en verschrikkelijk eenzaam is. Mensen die zonder levensperspectief de toekomst tegemoet gaan, omdat ze al hun naasten hebben verloren, voelen zich verschrikkelijk eenzaam en lijden daaronder. Deze mensen hopen vurig dat elke dag hun laatste zal zijn.'

Euthanasie moet als laatste optie overblijven, vindt Van Wagensveld. Ze wijst erop dat artsen patiënten met zelfdodingswensen eerst moeten helpen zoeken naar een andere oplossing. 'Het is veel humaner voor de mensen zelf en hun nabestaanden als ze geholpen worden met zelfdoding.

'Als ze echt reddeloos zijn, gooien ze zichzelf toch voor de trein of springen ze van een flat. Met dit soort noodmaatregelen traumatiseren deze mensen onnodig hun omgeving', vindt Van Wagensveld.

De commissie van de ANBO schrijft in het rapport dat wilsbekwame mensen zelf over het einde van hun leven moeten kunnen beslissen. Volgens Van Wagensveld zijn ook de artsen daarbij gebaat, aangezien zij bij euthanasiewensen vaak voor een groot dilemma staan. Uit onderzoek blijkt dat 30 procent van alle artsen ooit een verzoek om levensbeëindiging heeft gehad en dat dit aantal in de toekomst alleen maar verder zal toenemen.

'Artsen met principebezwaren worden zo voor een dilemma gesteld. Daarom moeten artsen die vanuit gewetensbezwaren geen euthanasieverzoeken willen uitvoeren hun patiënten kunnen doorverwijzen naar artsen die dat wel willen.'

Meer over