Mengeling van onbevangenheid en ervaring weg naar succes

Eén kans hebben de Nederlandse volleybalsters nog slechts om zich te plaatsen voor de Olympische Spelen. Bij het kwalificatietoernooi dat morgen in Japan begint, worden de laatste drie startplaatsen verdeeld....

Van onze verslaggeefster

Tynke Landsmeer

AMSTERDAM

Italië-gangers Hariëtte Weersing en Cintha Boersma zijn, in tegenstelling tot hun jeugdige opvolgers, gewend dagelijks onder grote druk te spelen. Waar nodig kunnen zij de jongelingen ondersteunen. Andersom kunnen de gelouterde spelers meegesleurd worden in het jeugdig enthousiasme van de nieuwelingen.

Opmerkelijk is de nauwe kloof tussen de beide kampen. De Jong-Oranje talenten stappen bijna moeiteloos over op het volwassen concept van het nationale team. Al vanaf de C-jeugd worden talenten opgevangen in regionale steunpunten. Zij worden klaargestoomd voor een plaats in eerst Jeugd-, later Jong- en uiteindelijk 'groot' Oranje. De opleiding levert aan de lopende band talenten voor het nationale team.

Vorig jaar tijdens het Europees kampioenschap in Arnhem maakten spelverdeelster Riëtte Fledderus en libero Elles Leferink een bevlogen debuut in het Nederlands team. Zij groeiden uit tot de publiekstrekkers en werden door Goedkoop vooral geprezen om hun onbevangenheid.

Dit jaar is er opnieuw een exponent van die generatie naar boven gekomen. Claudia van Thiel, in de competitie bij VVC op de middenpositie acterend, maakte in november haar succesvolle debuut als libero in het keurkorps van Goedkoop. 'Op die positie hoeft ze niet te passen en niet op het midden te blokkeren. Het is de makkelijkste plek om je snel te ontwikkelen', aldus de bondscoach.

Zelf heeft Van Thiel geen voorkeur voor een positie. Daar waar ze het meest nodig is. De afgelopen maanden was dat als libero. Maar nu Weersing weer bij de ploeg is teruggekeerd en de lichtgeblesseerde Leferink bijna hersteld, herneemt ze haar plaats op het midden.

De 18-jarige speelster moet daar genoegen nemen met een rol als reserve. De basisspeelsters Ingrid Visser (ook 18) en Jerine Fleurke gaan voor. 'Ik vind het al onzettend gaaf dat ik erbij ben. Ik heb nu al meer wedstrijden gespeeld dan ik had verwacht', zegt Van Thiel.

De Gelderlandse is bezig aan een bliksemcarrière. Op 13-jarige leeftijd, drie jaar nadat ze voor het eerst een volleybal in handen had, speelde ze in het eerste team van Gemini Elst. Na twee seizoenen stapte ze over naar de eredivisie in Vught.

Van Thiel: 'Nu ik er zo over nadenk is het inderdaad wel erg snel gegaan. Ik speelde al bij de senioren toen ik nog in de C-jeugd thuishoorde.'

Voor Van Thiel telt voorlopig alleen maar volleybal. 'Eerst studeerde ik nog, maar dat heb ik nu ook aan de kant gezet voor het volleybal. Als ik thuiskom, eet ik, kijk ik heel af en toe een beetje tv en dan ga ik naar bed.' Voor een sociaal leven is amper tijd. De afgelopen maand werd er wekelijks dertig uur getraind. Elke dag, twee uur 's morgens en vier uur 's middags. Tussen de middag lunchen in de sporthal of boodschappen doen. Van Thiel: 'Maar ik woon nog thuis, dus hoef ik me niet druk te maken over het avondeten.

Voor die totale overgave is in Nederland weinig waardering, vindt Van Thiel. Ook Goedkoop wijst er herhaaldelijk op dat zijn vrouwen meer publiek verdienen. Spelen voor een halflege sporthal tijdens de Haarlemse volleybalweek vindt hij - zeker gezien het spelniveau - onwaardig. Van Thiel: 'Als speelster kick je op het publiek. Daar ga je ook als team beter door spelen. Je knokt er dan tien keer harder voor.'

In Japan zal Goedkoop aantreden met dezelfde basis die hij ook tijdens de oefenwedstrijden inzette. Met één uitzondering: Van Thiel zal haar plek moeten afstaan aan Weersing en Leferink. 'Dat is juist het fijne van dit team. Dat we zo'n brede basis hebben. Je weet dat een ander zo jouw plaats weer in kan nemen.'

Door de korte voorbereiding voelde Goedkoop zich genoodzaakt zo min mogelijk gebruik te maken van zijn wisselspeelsters. Fledderus, Fleurke, Visser, Boersma en Brinkman zullen ook in Japan de meeste speeltijd krijgen om kwalificatie af te dwingen.

Het vertrouwen over het bereiken van 'Atlanta' is groot. Japan, Kroatië en Nederland zullen zich als laatste landen aansluiten bij de Olympische volleybalsters. Dat scenario heeft iedereen al in het hoofd zitten. De Spelen komen volgens Goedkoop vier jaar te vroeg. Hij had zijn volleybalsters eigenlijk klaar willen stomen voor Sydney (2000).

Zich kwalificeren voor de Spelen is voor hem belangrijker dan presteren op de Spelen. Het laat in het seizoen geplande kwalificatietoernooi, zes weken voor de Spelen, staat een goede prestatie in Atlanta in de weg.

Als de ploeg zich eerder had verzekerd van een startbewijs, had Nederland mogelijk wel een gooi naar het brons kunnen doen. Maar tijdens eerdere plaatsingsmogelijkheden, in Japan en Bremen, presteerde Nederland onvoldoende.

Verliezen in Japan was geen schande. Met Cuba, Brazilië en China had het toernooi de sterkst denkbare bezetting. In Bremen verzuimde Nederland evenwel haar visitekaartje af te geven. De Europese kampioen verloor van Rusland en Duitsland.

Als oorzaken voor het falen in Bremen noemde Goedkoop de korte voorbereiding en de lopende competitieperikelen. Daar is de bondscoach nu in elk geval van verlost. Tijdens een oefentoernooi in China werd aan teambuilding gewerkt en in een paar groepsgesprekken werd de onderlinge competitiestrijd snel verwerkt. De volleybalsters zijn overtuigd dat het dit keer wel gaat lukken. Van Thiel: 'We gaan ons daar gewoon plaatsen. Als je daar niet in gelooft dan kun je beter thuis blijven.'

Meer over