Melkert-werkers niet geschikt voor zorgsector

Langdurig werklozen die een Melkert-baan zouden kunnen bezetten in de zorgsector, missen daarvoor vaak de noodzakelijke sociale vaardigheden. Doordat zij niet met cliënten kunnen omgaan, vinden ziekenhuizen of bejaardenoorden hen ongeschikt voor het werk....

Van onze verslaggeefster

Jet Bruinsma

AMSTERDAM

Dit is een van de belangrijkste knelpunten waardoor het aantal Melkert-banen in de zorgsector sterk achterblijft bij de mogelijkheden. Tot die bevinding komen het Bureau Bartels en de Organisatie voor Strategisch Arbeidsmarktonderzoek (OSA) in een nog niet gepubliceerd rapport dat op verzoek van minister Borst van Volksgezondheid is opgesteld.

Van de toegekende twintigduizend Melkert-banen voor de periode 1995-1998 was eind vorig jaar zo'n 60 procent bezet. Meer dan drieduizend van die banen zijn vervallen, doordat ze niet werden bezet. De onderzoekers geven ziekenhuizen en andere zorginstellingen de raad om hun Melkert-werknemers taken te geven waarbij ze niet met cliënten in contact komen.

Van de bijna dertienduizend werknemers die tot en met 1997 een Melkert-baan kregen, zijn er inmiddels vierduizend weer vertrokken. De helft van hen stapte op wegens slecht functioneren. Van degenen die vertrokken, zijn er ruim dertienhonderd elders gaan werken, of ze zijn een opleiding gaan volgen.

Zorginstellingen vinden het opleidingsniveau van de kandidaten, lbo of vbo, veelal te laag. Arbeidsbureaus en gemeenten, die vraag en aanbod van Melkert-banen bij elkaar moeten brengen, zijn echter van oordeel dat ziekenhuizen, bejaardenoorden en dergelijke moeten beseffen dat zij aan langdurig werklozen niet te hoge eisen mogen stellen.

Personeelsfunctionarissen klagen over het geringe aantal kandidaten dat voor een Melkert-vacature beschikbaar is: gemiddeld twee. Dat aantal blijft over na gesprekken door het arbeidsbureau met zes of zeven gegadigden. De Melkert-markt is afgeroomd, concluderen instellingen, arbeidsbureaus en gemeenten.

Er zijn meer oorzaken aan te wijzen voor de stagnatie bij de Melkert-banen in de zorg. Sommige instellingen weten niet wat de nieuwe Melkert-collega precies moet gaan doen, of hebben geen laaggeschoold werk. Ook de elk jaar veranderende procedures vormen een hinderpaal. Veel zorginstellingen vragen juist daarom geen Melkert-banen aan.

Grote obstakels om geschikte werknemers een Melkert-baan te geven zijn ook de starre regels, zoals de 32-urige werkweek, de arbeidsovereenkomst voor onbepaalde tijd, de beloning van maximaal 20 procent boven het minimumloon en de eis dat de werknemer in zijn woonplaats moet gaan werken.

De onderzoekers vinden dan ook dat de woonplaatseis moet vervallen. Ook moeten deeltijd-Melkert-banen mogelijk worden, en de loongrens van 20 procent boven het minimumloon moet worden geschrapt. Werving en scholing moeten beter.

Meer over