Meer applaus voor 'pocket rocket' dan voor Bolt

De zeges van Usain Bolt waren te voorspelbaar, en hij ging te berekenend te werk. Nee, dan zijn landgenote Shelly-Ann Fraser-Pryce: ook drie keer goud, maar 152 centimeter vol bruisende energie.

MOSKOU - De enige sprinter die kan wedijveren met Usain Bolt is een sprintster. Shelly-Ann Fraser-Pryce veroverde, net als Bolt, drie wereldtitels bij de WK atletiek in Moskou. Het Russische publiek leek meer waardering te hebben voor de goedlachse Jamaicaanse, met haar roze haarstukken en roze spikes, dan voor de koning van de atletiek.


In Moskou was alles in het werk gesteld om Bolt te laten schitteren. Het programma was op hem afgestemd. Dat is al eerder gebeurd. De 4x400 meter waarmee de atletiektoernooien traditiegetrouw eindigden op zondag, moest twee jaar geleden voor het eerst plaatsmaken voor de 4x100 meter. Zo kon Bolt de toernooien uitluiden.


In Moskou ging het nog verder. De finale van de 200 meter was van vrijdag verplaatst naar zaterdag, zodat Bolt al zijn finales in het weekeinde liep. Op de eerste zaterdag van de WK was zijn serie op de 100 meter zelfs bedoeld als uitsmijter van het programma. De loting leek gemanipuleerd om ervoor te zorgen dat hij die avond als laatste in actie zou komen.


Bolt deed wat van hem verwacht mag worden. Hij won de 100 en 200 meter in de snelste tijden van het seizoen: 9,77 en 19,66 seconden. Hij danste na zijn zeges en dolde met de camera. Hij kuste zijn spierballen en toonde zijn boogschutterspose. Zijn vertrouwde act veroorzaakte minder enthousiasme dan in Londen, Daegu, Berlijn of Peking, waar hij eerder olympische en wereldtitels aaneen reeg.


Een orkaan van geluid viel alleen te horen bij de overwinningen van de Russische polsstokhoogspringster Jelena Isinbajeva, verspringer Aleksandr Menkov en zelfs de 4x400-meterestafetteploeg.


Het Russische chauvinisme speelde ongetwijfeld een rol in de terughoudendheid waarmee Bolt werd bejegend, maar dat Fraser-Pryce op meer bijval kon rekenen, had een andere reden. De zeges van Bolt waren te voorspelbaar. En de 26-jarige Jamaicaan ging te berekenend te werk. Hij was steeds bezig zijn krachten te sparen. Maar wie komt naar het stadion om de snelste man ter wereld te zien joggen?


'Ik ben blij dat ik het weer voor elkaar heb gekregen', was de lauwe reactie van de lange wereldkampioen (1.96 meter) na zijn zevende wereldtitel. Met de overwinning van de Jamaicaanse 4x100-ploeg bracht hij zijn totaal op acht wereldtitels, een evenaring van het recordaantal medailles dat de Amerikaanse sprinters Carl Lewis en Michael Johnson vergaarden. Alleen bij de estafette liep hij op topsnelheid naar de eindstreep.


Fraser-Pryce (1.52 meter) kan het zich niet veroorloven rustig aan te doen op de slotmeters. Het is elke race weer de vraag of de explosieve atlete haar topsnelheid lang genoeg kan vasthouden om de eindstreep te passeren voordat haar langbenige rivales haar achterhalen.


Inhouden zit ook niet in het temperament van de 'Pocket Rocket', zoals ze op Jamaica wordt genoemd. Het 'broekzakraketje' schiet altijd uit de startblokken en roffelt daarna met haar spikes op de baan alsof Bolt haar met kwade bedoelingen achterna zit.


Met die aanstekelijke loopstijl veroverde Fraser-Pryce tot vreugde van de Russen de sprintdubbel: na de 100 meter van maandag won ze vrijdag ook de 200 meter. Ze kwam in 22,17 over de streep en bleef Murielle Ahoure (Ivoorkust) en Blessing Okagbare (Nigeria) voor. Het was voor het eerst dat West-Afrikaanse sprintsters een medaille pakten op de 200 meter.


Fraser-Pryce trok zich niets aan van de kreet van pijn die ze tijdens de race achter zich hoorde. Allyson Felix, olympisch kampioene en drievoudig wereldkampioene 200 meter, scheurde in de bocht haar hamstring. 'Ik hoorde haar schreeuwen, maar ik concentreerde me op wat ik wilde. Het kon me niet schelen wie het was. Al was het Usain Bolt achter me, ik zou rennen alsof mijn leven ervan afhing.'


Fraser-Pryce (26) heeft minder wereldtitels dan haar leeftijdsgenoot Bolt. Zij bracht haar totaal zondag op vijf dankzij de zege van de Jamaicaanse estafetteploeg op de 4x100 meter. Op de ranglijst aller tijden staat ze met de Amerikaanse sprintsters Gail Devers en Sanya Richards gedeeld tweede achter Allyson Felix. Die heeft haar acht wereldtitels mede te danken aan de vele estafettes.


De tweevoudig olympisch kampioene op de 100 meter heeft ook nog nooit een wereldrecord gelopen, zoals Bolt. Een opvallende act heeft ze evenmin. Misschien is dat juist wat haar innemend maakt. Ze weet het publiek te raken omdat ze authentiek is.


Haar verlegen glimlach, haar bruisende energie, het buitenissige roze kunsthaar (dat niet als stil protest tegen de Russische antihomowet was bedoeld): de snelste vrouw ter wereld is een guitig meisje dat voor de duvel niet bang is. 'Usain heeft wat hij heeft. Ik ben Shelly-Ann Fraser-Pryce. Ik vergelijk mezelf met niemand', zei ze na de 100 meter. Poeslief, maar met lange roze nagels in de aanslag.


Marathonloper Butter stapt na 15 kilometer uit wegens verzwegen blessure


Het WK-debuut van marathonloper Michel Butter in Moskou is zaterdag mislukt. De 27-jarige atleet gaf na 15 kilometer op. Hij had vrijwel de hele tijd mank gelopen vanwege stijfheid in zijn onderrug en lies. De Oegandese olympisch kampioen Stephen Kiprotich won de marathon in 2.09.51 uur. Hij was de enige die onder de 2.10 dook. Kiprotich bleef drie Ethiopiërs voor.


Butter en zijn trainer Guido Hartensveld hadden de klachten vorige week donderdag tijdens een persconferentie in Moskou verzwegen. Hij werd op dat moment al behandeld, maar kon ondanks de stijfheid wel trainen.


Butter wilde zijn onzekerheid niet prijsgeven uit vrees dat die informatie zijn voorbereiding zou verstoren. Hij wilde geen vragen of commentaar krijgen naar aanleiding van artikelen in de media.


Ook tegenover zichzelf probeerde Butter de fysieke klachten te bagatelliseren. Na een lange intensieve voorbereiding zag hij uit naar de marathon. Het laatste wat hij wilde was uit voorzorg niet lopen, of denken aan voortijdig uitstappen. Het toelaten van dat soort twijfels noemde hij funest voor het leveren van een topprestatie. 'Je kunt het niet gebruiken dat iedereen om je heen dit weet. Dan ben je al verloren. Dat zou iedere marathonloper zo doen. Ik wilde gewoon starten.'

Meer over