Marijke Schermer, Koos van Zomeren en Hans Aarsman

Een verdwenen oppas en kind, Koos van Zomeren over zijn hond, Hans Aarsman over de 17de eeuw, de zkv's zijn vertaald in het Engels en andere net verschenen titels.

null Beeld
Beeld

Noodweer, Marijke Schermer

Het echtpaar Emilia en Bruch gaat naar een toneelvoorstelling in de Amsterdamse Stadsschouwburg, het buurmeisje past op hun kinderen. De enscenering valt niet mee, hun gesprek na afloop wil niet vlotten, en bij thuiskomst blijken de oppas en een van hun kinderen absent. 'Het gordijn is open, het raam staat op een kier.' In paniek schudt Emilia haar tas leeg, op zoek naar haar telefoon. Met deze onrust vangt Noodweer aan, de tweede roman van toneelschrijfster Marijke Schermer (1975).

(Tekst gaat verder onder afbeelding).

null Beeld
Beeld

De Nix, Nathan Hill

De moeder van Samuel Anderson heeft man en kind in 1988 verlaten, met medeneming van één koffer waarin in ieder geval de slowcooker zat, en ook poëziebundels, want die zijn uit de boekenkast gesnoeid, schrijft Nathan Hill (1976) in zijn debuutroman De Nix, die werd vertaald door Dennis Keesmaat. In 700 pagina's gaat Samuel op zoek naar 'mam'. Na de gunstige ontvangst in Amerika zijn de tv-rechten van The Nix al verkocht, en heeft Warner Bros laten weten dat Meryl Streep de moeder gaat spelen.

(Tekst gaat verder onder afbeelding).

De Nix, Nathan Hill. Beeld
De Nix, Nathan Hill.Beeld

Alptraum, Koos van Zomeren

Rekel heette de hond van Koos van Zomeren. Alle Rekel-gerelateerde columns en dagboekaantekeningen werden gebundeld in Het complete Rekelboek (2002). Aan het slot daarvan wijst Van Zomeren een opvolger aan, de puppy Stanley. Deze borderterriër zou vervolgens bijna 14 jaar zijn nieuwe compaan zijn, tot Stanley in juli 2015 een fatale val in de Alpen maakte. Tijd om de balans op te maken: Alptraum bevat de herinneringen van baas Koos aan hond 'Sten'.

(Tekst gaat verder onder afbeelding).

Alptraum, Koos van Zomeren. Beeld
Alptraum, Koos van Zomeren.Beeld

2048, Boualem Sansal

Vorig jaar verscheen de roman 2048 van de Algerijnse auteur Boualem Sansal (1949) bij Gallimard in Frankrijk. Jan Versteeg vertaalde de schelmenroman met de sinistere ondertitel 'Het einde van de wereld'. In het rijk Abistam gelooft iedereen in één god, maar als de hoofdpersoon Ati na een verblijf van twee jaar in een sanatorium naar zijn woonplaats terugkeert, bekruipt hem twijfel aan de voorgeschreven geloofsvreugde. Dit is een roman, waarschuwt Sansal vooraf: 'Ga rustig slapen, beste mensen, alles is volkomen onwaar en de rest is onder controle.'

(Tekst gaat verder onder afbeelding).

2948, Boualem Sansal. Beeld
2948, Boualem Sansal.Beeld

Hans Aarsman en de Amsterdamse schutters

Het is een stroef genre, het 17de-eeuwse schuttersstuk. Vaak reuze knap geschilderd, maar ook afstandelijk en monotoon. 'Wat moet je met al die kerels op een rij?', vraagt de fotograaf en schrijver Hans Aarsman zich af in Hans Aarsman en de Amsterdamse schutters, een frisse blik op de ruim dertig Nederlandse groepsportretten die de komende jaren te zien zijn in de expositie Hollanders van de Gouden Eeuw, in de Hermitage Amsterdam. Aarsman vond een manier om de portretten dichterbij te halen: 'Zodra ik me voorstelde dat ik naar foto's keek en niet naar schilderijen, viel ik van de ene verbazing in de andere.'

(Tekst gaat verder onder afbeelding).

null Beeld
Beeld

Grasses and trees, A.L. Snijders

Often a zkv is just a very short story. Sometimes it is a real zkv, in which case the letters zkv no longer mean anything. Then it has become a shoe that pinches a little, the content is (slightly) larger than the form. ' (Vaak is een zkv gewoon een zeer kort verhaal. Soms is het een echt zkv, waarvan de letters zkv niets meer betekenen. Dan is het een licht knellende schoen geworden, de inhoud is (iets) groter dan de vorm.) Aan het woord is schrijver A.L. Snijders, schrijver van kleine stukjes die hij zelf Zeer Korte Verhalen noemt en waarin hij over zijn uiterst gewone leven in de Achterhoek verhaalt, waarin veel kippen figureren. 72 van die stukjes zijn nu in het Engels vertaald door de Amerikaanse schrijfster Lydia Davis, winnaar van de Man Booker Prize 2013 en zelf gespecialiseerd in het korte verhaal. Davis is ook vertaalster, zij het vooral uit het Frans het Nederlands is ze nauwelijks machtig, maar ze beheerst wat Duits en ze heeft sinds 2011 aan de Snijders-vertalingen gewerkt. Grasses and trees is door AFdH Uitgevers prachtig uitgegeven, gebonden en met rood leeslintje.

Grasses and trees, A.L. Snijders. Beeld
Grasses and trees, A.L. Snijders.Beeld

Riphagen, Bart Middelburg en Rene ter Steege

Volgens de collega's van de filmredactie is Riphagen de beste Nederlandse speelfilm die op het Nederlands Film Festival in première ging, mede dankzij de bijzondere acteerprestatie van Jeroen van Koningsbrugge. De film is gebaseerd op een boek dat al in 1990 verscheen, van oud-Parool-verslaggevers Bart Middelburg en René ter Steege: Riphagen - De Amsterdamse onderwereld 1940-1945. Het is nu in een geactualiseerde versie heruitgegeven. Dries Riphagen is een in 1973 overleden crimineel en souteneur die tijdens de Tweede Wereldoorlog zeker tweehonderd mensen de dood in joeg en schatrijk werd door het achterover drukken van Joods bezit.

Riphagen, Bart Middelburg en Rene ter Steege. Beeld
Riphagen, Bart Middelburg en Rene ter Steege.Beeld
Meer over