Makelaars

NU FLIP parttime werkt, kunnen we naar huizen kijken. We denken dat we ergens anders willen wonen, maar echt zeker weten we het niet....

Het komt erop neer dat je samen met de makelaar buiten staat te raden naar tweehonderdveertig, of zullen we tweehonderdvijftig doen? 't Is beslist niet meer waard dan die veertig volgens de makelaar, maar ja. Misschien toch tweevijfenvijftig, voor de zekerheid?

We voelen ons bepaald niet beschermd wanneer we daar op straat in abstracto met vele duizendjes staan te smijten. Als ik bij de bakker vraag hoeveel een krentenbol kost, antwoordt hij nooit dat ik dat lekker niet mag weten. Zelfs als ik zoiets simpels als een strijkbout wil kopen, besteed ik meer dan een kwartier aan het keuren en kiezen. Zijn we niet knettergek bezig?

'Tja, dat is het spel, hè', zegt de makelaar moderntjes, met een halfbeschaamde, lacherige blik die impliceert dat wij sukkels zijn als we ons niet schikken. Je komt die blik steeds vaker tegen bij banken, verzekeringen, winkels en Kook-Het-Zelf-Restaurants. Maar voorwaarde voor een spel is dat alle deelnemers er plezier aan beleven; niet dat wij onvrijwillig onze onmacht en onze centen als inzet aanbieden. Dat vinden wij niet leuk.

Het spel van de makelaars beschermt ons nog beter dan ze hadden gehoopt, want nou blijven we gewoon thuis.

Meer over