Maffia

Lezersrubriek over hoogte-, diepte- en knelpunten in het familieleven...

Doris Grootenboer en Amsterdam

U kent ze wel, van die onwaarschijnlijke, maar waar gebeurde verhalen. Vaak speelt toeval een grote rol, en in alle gevallen hebben ze een verrassende ontknoping. Eigen Terrein verzamelt ze.

Toscane, 1986. Met vriendin L. en onze twee kleine kinderen huur ik een huis nabij Siena.

De derde dag maken we een tochtje naar het nabijgelegen bergstadje San Gimignano.

Op de kaart zie ik dat we via Montereggione kunnen afsnijden en zo hobbelen we opeens op een zandpad in dichte bossen. Vanwege de hitte staan de ramen wijd open. Opeens zie ik in de verte een man, zonnebril, glad achterovergekamd haar, keurig gekleed in zwart pak - merkwaardige outfit voor een bosrecreant. Als we hem naderen, heft hij zijn arm: in zijn hand een pistool dat hij op mij, de bestuurster, richt. Links van hem staat een grote zwarte auto met geopend portier, uit een ander zijweggetje nadert net zo'n auto. Maffia. Een afrekening die wij verstoren? Ik ben verlamd van angst, starend in de loop van het pistool. 'Gas geven, gas geven! De kinderen!' krijst L., maar ik kan niet, mijn benen blokkeren. De man werpt een blik in de Hollandse auto: twee blonde kindjes, twee blonde vrouwen. Langzaam laat hij het wapen zakken. Pas dan krijg ik weer kracht in mijn rechterbeen. We scheuren in een stofwolk naar San Gimignano, waar we twee dubbele whisky's bestellen.

We hebben het niet durven aangeven. Angst voor herkenning, wraak. Toen al.

Meer over