Maas en mensen stuit op een primeur in de bibliotheek van Laren

Turkije is uitgeschakeld. Mat Herben is woedend. Arafat stelt zich opnieuw verkiesbaar. Annemarie Jorritsma is op zoek naar iets leuks....

Laat dat maar aan Corry Brokken over. Ze wandelt met drie modelkindertjes naar de uitleenbalie van de bibliotheek in Laren waar zij vaste klant is. 'Wat moet ik nu doen?' De kinderen kiezen een koffertje. Vervolgens leest Corry Brokken een verhaaltje voor. 'Prachtig. Dit is toch enig?' Maar de kinderen hebben meer belangstelling voor de aanwezige fotografen. Brokken slaat een nieuw boek open. 'Zullen we eens kijken of hier nog een heel leuk versje in staat?' De kinderen: 'Nee!'

Bibliothecaresse Karen Bertrams - rood-paars-gele band in het haar - legt nog maar eens uit wat dit project inhoudt. De bibliotheek stelt koffertjes samen die door grootouders voor hun kleinkinderen kunnen worden geleend. Leuk omdat de inhoud dan altijd een verrassing is. Handig omdat het aanbod zo langzamerhand zo groot is dat opa's en oma's geen keuze meer weten te maken. 'Ze zien door de bomen het bos niet meer.'

De logeerkoffertjes zijn gevuld met kinderboeken, cd's en video's, en steeds drie weken te leen voor 5 euro. 'Toch nog duurder dan het McDonald's menu', zegt Bertrams bezorgd. Het project is van start gegaan in de bibliotheken van kleine plaatsen als Laren, Huizen, Edam, Wormer en Graft-de Rijp. Maar het zou best ook nog worldwide kunnen scoren, of anders tenminste in Amsterdam. 'Wij lopen vóór!'

Het is een presentatie die Laren, nederzetting van fitte vutters, past. Uiterst beschaafd, geen ophef, geen volkstoeloop, geen ordinaire verslaggevers, en in een kwartiertje voorbij. Lezers kijken niet op of om.

De bibliotheek zou meer reclame moeten maken, maant Corry Brokken. 'De bieb is net een kokosnoot', riposteert Bertrams, 'het ziet er gesloten uit, maar er zit heel veel in.'

De bibliothecaressen drommen samen bij een tafel waar Jip en Janneke-champagne wordt geschonken. De recente Blind Date-actie wordt geëvalueerd. Ook al zo'n Larens concept: volwassenen konden tijdens de boekenweek gesloten bruine zakken lenen, van buiten voorzien van een literaire liefdesspreuk. Vonden de lezeressen geweldig. Larense mannen waren minder onder de indruk. 'Mannen willen trouwens nooit wat', zegt Brokken, 'behalve vrijen.' Ze vertelt wat ze graag leest. Tessa de Loo en Hella Haase, en af en toe een

Theodor Holman. Man Jan stort zich dan op Ruth Rendell of Proust. Zo'n Larense mini-presentatie bevalt haar beter dan groots opgezette media-events. Ze heeft sowieso een beetje spijt, bekent ze nu, dat ze nog niet zo lang geleden haar comeback maakte als zangeres. 'Ik paste niet meer in die wereld.' Liever gaat ze straks met vakantie in Rimini. En is ze actief in het presentatie-circuit. Zou ons land niet beter af zijn met Corry Brokken als minister van Justitie? 'Leefbaar Nederland hééft me gevraagd! Tot in Oostenrijk hebben ze me achterna gezeten. Aan drie dagen per week, zeiden ze, heb je genoeg.' De ex-rechter voelt niks meer voor een geheel nieuwe carrière. Dan doet ze toch een onthulling. Ze is voor uitgeverij De Arbeiderspers bezig met haar debuutroman. 'Het wordt het verhaal van een vrouw die een tamelijk gefrustreerd liefdesleven achter de rug heeft. En het gaat dus niet over mezelf!'

Een Bredase dame heeft geen oren naar deze primeur. 'U bent toch Corry Brokken? U lééft nog!' Tijdens het 750-jaar-feest van Breda, geboortestad van Brokken, kwam de ex-zangeres niet opdagen. En dus hadden de Bredase en haar zussen gedacht dat de diva overleden was. 'Ik ga zeggen dat u herrezen bent.' En ze vraagt, nog niet geheel overtuigd: 'U bent dus niet dood?' Brokken, verbouwereerd: 'Ik ben bang, schat, dat het dán wel de krant gehaald zou hebben.' De Bredase: 'Zou het?'

Meer over