Maas en mensen bereikt eindelijk de top

Alles is veranderd, behalve het uitzicht...

Dat wordt ons in de Rotterdamse Euromast ook danig onder de neus gewreven. Een Rotterdammer: 'Dit is toch een geweldig uitzicht!'

Een aardig meisje had ons in de lift naar boven ook al voorzien van een aubade aan Rotterdam. 'Middels', zei ze er nog bij, terwijl ze 'door middel van' bedoelde, een gedicht van Hagar Peeters. 'Hartelijk gefeliciteerd met de Euromast', zegt ze.

De PR-dame zegt: 'Prachtig, hRotterdam?'

Interieurarchitect Jan des Bouvrie en stylist Stef Bakker moderniseerden het interieur, onder meer met een lichtplan dat het exterieur (Rotterdam! Wereldstad!) alle ruimte geeft, en de trekpleister - aldus de eigenaar - weer moet transformeren van 'sluimerende Rotterdamse reus' tot 'potente jongeman'.

Drankjes zijn er in overvloed, tijdens de feestelijke heropening woensdagavond, hapjes wat minder, zodat ingestroomde Amsterdammers klagen.

Er zijn sowieso nogal veel Amsterdammers. Ze vergapen zich aan gestylde acrobaten die aan touwen in de maartse vrieskou buiten langzaam maar zeker afdalen tot de aarde - Rotterdam-met-twee-benen-op-de-grond, zogezegd. Georgina Verbaan helt gevaarlijk voorover en vindt het prachtig.

Mmmh. 'Heb je al gezien hoe prachtig Rotterdam is?', vraagt een Rotterdamse.

Overzichtje prominente Rotterdammers: schrijver Marcel Mg en Rotterdammer Gerard Cox. En schrijver Jules Deelder, die toch al vanwege zijn zestigste verjaardag onlangs tot ongekende hoogten is gestegen, poseert gewillig.

Overzichtje prominente Amsterdammers: Jort Kelder & Georgina Verbaan, Antonie Kamerling & Isa Hoes, Maik de Boer & Amerikaanse jongen die in opdracht van de universiteit in Nederland homoseksualiteit komt bestuderen. Overweging van de stylist voor hij Mokum eindelijk verliet: 'Zullen we nou wof zullen we nou niet?'

Overzichtje Purmerend en wijde omgeving: ex-Miss Holland Pauline Huizinga.

De boodschappen in het receptieboek laten niets te raden over. 'Rotterdam durft echt', lees ik. En: 'Zoals gezegd: Rotterdams trots!'

Hamvraagje: waar is toch Anita Meijer? 'Als ik die zie kom ik je dat melden', zegt een Rotterdamse serveerster, 'want dan heb je een scoop.'

Dit is mijn debuut in de Euromast. En dat bevalt. Een Amsterdamse ontwerper: 'Jammer dat we hier nooit eerder zijn geweest. Anders konden we zeggen: vroeger was het warmer.'

Dan neemt onze gastvrouw het woord. 'Dames en heren, we staan hier op de Euromast en dat is een hoogtepunt. Daarom beginnen we met Gerard Cox.' De aanwezige Amsterdammers roezemoezen vrolijk door. Cox: 'Dankuwel voor uw overweldigende applaus.' Cox-statement, dan toch nog: 'Wat mij verheugt is dat ik zoveel mensen heb gezien die zeggen: wat hebben jullie een geweldige stad. En inderdaad: wij hebben een ge-wdi-ge stad!'

Een Rotterdamse fotografeert vervolgens Jan des Bouvrie die ook nog even het woord neemt. 'Dit is een gast van buiten de stad!', verklaart ze.

Zal ik nog even hogerop? Ik zie, in de verte, de Zwaan, brug met internationale allure. Ik zie gans Rotterdam - stad van formaat. 'Jongens', zegt projectontwikkelaar Fons Burger, 'pr nou eens met Rotterdammers! En geniet van het uitzicht!'

Maar er zijn zoveel Amsterdammers. Groeit dit evenement Rotterdam boven de pet?

Ben ik, in die levenslange Euromast, tot ongekende hoogten gestegen? Heb ik - voor wij bij de uitgang een Euromast-theelepeltje krijgen uitgereikt - de top al bereikt?

Of wil ik soms terug naar de mythische grachtengordel?

Mijn nieuwe chef bij de krant zegt: 'Zeg, als jij klaar bent, kunnen we weg.'

Meer over