Luxemburg uit blijkt nu ook voor Federer best een lastige loting

Gilles Muller..

Robèrt Misset

AMSTERDAM Een loting ‘Luxemburg uit’ in de kwartfinales van de US Open moet een droom zijn als je 237 weken op rij de nummer 1 van de tenniswereld bent geweest. Maar nu Roger Federer dit seizoen zijn aureool van onoverwinnelijkheid heeft verloren, vreest hij na zijn ontsnapping in vijf sets tegen de Rus Igor Andrejev ook de zoon van een postbode uit Luxemburg.

Je kunt er om lachen en Gilles Muller zal het je niet kwalijk nemen. Om de status van het tennis in Luxemburg te begrijpen, hoeven we slechts terug te gaan naar Hanko, een stadje in Finland, 130 kilometer ten zuiden van Helsinki. In het Hanko Tennis Centrum wist het Finse team zich in juli ten koste van Luxemburg ternauwernood te handhaven in groep 2 van de Europees/Afrikaanse zone van de Davis Cup, de tweede divisie van het landentoernooi.

Aan Muller lag het niet. De enige proftennisser uit Luxemburg won zijn twee partijen in het enkelspel. Maar hij wist zich omringd door goedwillende recreanten: Philippe Grandjean, die tegen de Finse topspeler Jarkko Nieminen in drie sets welgeteld een game won en Laurent Bram, met wie Muller het cruciale dubbelspel verloor.

Volgend seizoen speelt Muller met de Luxemburgse ploeg dus in groep 3, de tochtige kelder van het bekertoernooi . Als het linkshandige servicekanon daar tenminste nog zin in heeft. Hoewel Johnny Goudenbour nooit hoger reikte dan de 321ste plaats op de wereldranglijst, speelde hij voor Luxemburg tussen 1981 en 2000 liefst negentien jaar in de Davis Cup.

Goudenbour nam afscheid aan de zijde van de toen 18-jarige Muller, die al snel besefte dat hij zijn droom nimmer in het hertogdom zou kunnen realiseren. ‘Het is niet zo moeilijk om de nummer 1 van Luxemburg te zijn’, vertelde Muller bij de US Open, waar hij een wonderbaarlijke triomftocht beleeft. Een qualifier begroeten in de kwartfinales van een Grand Slamtoernooi; Luxemburg is wel voor minder uitgelopen.

John McEnroe is de beroemdste tennisser die zich via de kwalificaties op het hoogste podium meldde: in 1977 bereikte de 18-jarige ‘Big Mac’ vanuit het niets de halve finales op Wimbledon. Maar bij de US Open was het alweer negen jaar geleden dat de Fransman Nicolas Escudé zich via het voorportaal naar de laatste acht sloeg.

Muller is niet de enige tennisser die een stunt tegen een wereldtopper betreurt, omdat achteraf bleek dat hij niet meer aan zijn nieuwe norm kon voldoen. In 2005 versloeg hij op Wimbledon de kersverse Roland Garros-kampioen Rafael Nadal, waarna hij Amerika verbijsterde door op Flushing Meadows Andy Roddick, toen de nummer 3 van de wereld, in de eerste ronde uit te schakelen.

Muller was als 59ste op de ATP-ranking, zijn hoogste positie ooit, naar New York gereisd, maar na zijn zege op Roddick begon hij te zweven. ‘Mijn mobiele telefoon bezweek bijna onder de sms’jes en ik was zo stom om ze die nacht allemaal te beantwoorden. Ik kon de weelde niet aan.’

Nog erger was dat hij in Luxemburg telkens werd herinnerd aan zijn kunststuk tegen Roddick. ‘Ik was de speler die Roddick versloeg, ik mocht niet meer verliezen.’

Een vrije val was het gevolg en Muller realiseert zich nu pas dat hij zelf zijn grootste tegenstander was geworden. ‘Vertrouwen is zo belangrijk in deze sport’, filosofeerde de 25-jarige Muller, nadat hij bij de US Open tegen de Duitser Tommy Haas en tegen de Spanjaard Nicolas Almagro een 2-0-achterstand in sets had gerepareerd.

Als een ‘nobody’ (130ste), die de challengers tot zijn vaste werkterrein rekende, arriveerde Muller vorige week in New York. Bij de kwalificaties van de US Open verslikte hij zich nog bijna in de onbeduidende Algerijn Ouahab.

Dinsdagnacht liet een ontketende Muller ook Nikolaj Davidenko, de nummer 5 van de wereld, afdruipen, na een krankzinnige tiebreak in de vierde set, waarin de Rus drie setpoints verspeelde. ‘Ik speel nu zonder druk, ik glimlachte slechts na een wereldbal van Davidenko op 5-4 in de tiebreak.’

In 1952 bezorgde Josy Barthel Luxemburg zijn enige olympische (atletiek) medaille. Dit jaar vielen de Luxemburgse wielerbroers Frank en Andy Schleck net buiten het erepodium van de Tour. Maar dat Federer ‘Luxemburg uit’ bij de US Open een zware klus noemt, is het grootste compliment dat een sportman uit Schifflange had kunnen krijgen.

Robèrt Misset

Meer over